Mustafa Kemal Atatürk, Türk mareşal, devlet adamı, yazar, Türk Kurtuluş Savaşı’nın başkomutanı, Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucusu ve ilk cumhurbaşkanı…
Karşılaşılan tüm ölümler, hatta ayrılma düşüncesi ayrılma anksiyetesi uyandırır ancak onun ölümü farklı, derin ve yaygın bir ayrılık anksiyetesi uyandırmıştır bizde.
Türkiye’yi laik, sanayileşen bir ulusa dönüştüren kapsamlı ilerici reformlar üstlenmiştir.
10 Kasım 1938 sabahında Atatürk’ün öldüğünü bütün ülke duymuştu.
İstanbul Üniversitesi’nde görevli bir Alman profesör, dekanın odasına girer, “Atatürk ölmüş, derse gireyim mi, girmeyeyim mi?” diye sorar. Dekan da ona “Sizin ülkenizde böyle birisi öldüğünde ne yaparsanız öyle yapın” der. Alman profesör ise “Benim ülkemde bugüne kadar böyle birisi hiç ölmedi” cevabını verir.
Eskiden ayrılma anksiyetesinin sadece çocuklarda ortaya çıktığına inanılırdı, şimdi yetişkinlerde de görüldüğünü düşünüyoruz.
Eğer bir çocuk annesine veya ona bakım veren bir kişiye güvenli bağlanmışsa, kısa süreli ayrılıklar sorun yaratmaz. Ancak güvenli bağlanmamışsa çocuk ayrılma durumunda zihinsel ve fiziksel boyutta anksiyete yaşar. Ağlar, anneye yapışır, bırakmak istemez, çevreye ilgisini kaybeder.
Yetişkinlerde ise daha çok sebepten ötürü ayrılık anksiyetesi ortaya çıkar. Sevilen bir kişiden ayrılmanın yanı sıra bir ülkeden, bir mekândan, bir makamdan ayrılma düşüncesi de ayrılma anksiyetesi yaratabilir. Ayrılma anksiyetesi karşısında yetişkinler çocuklara oranla çok sayıda karmaşık tepkiler verirler. Kayba engel olmak için duruma göre çeşitli önlemler alırlar, öfkelenirler, saldırganlık sergileyebilirler.
O günlerde Nihat Sami Banarlı, Kabataş Lisesi’nde öğrencilerinden onun kaybıyla ilgili duygu ve düşüncelerini yazmalarını istemişti. Faruk Dursunoğlu adlı bir öğrencinin kompozisyonu tek cümleydi. Dursunoğlu şöyle yazmıştı:
“O gün yağmur yağmadan bütün Türkiye ıslandı.”
Gençliğimde Yavuz Zırhlısı’nın Atatürk’ün naaşını Dolmabahçe Sarayı’ndan alıp İzmit’te trene götürmesini gösteren film ne zaman gösterilse hepimiz hüzünleniriz..
Atatürk bizim ulusal kahramanımızdır, ulusal mürşidimizdir, ulusal öğretmenimizdir.
Yıllarca her 10 Kasım’da saygı duruşunda, biraz bencilce ama Atatürk’ün yaptıklarını değil, o an kendimi yalnız hissettiğimi düşünürüm.
Ayrılık, anksiyetenin bir türü de bu olsa gerek.
Bağımsızlık Savaşının başkumandanı, Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucusu ve ilk Cumhurbaşkanımız MUSTAFA KEMAL ATATÜRK’ÜN aramızdan ayrılışının 88. Yılı.
Dünyaya: “VATAN SAVUNMASI İÇİN YAPILMAYAN HER SAVAŞ BİR CİNAYETTİR” diyen Büyük önderimizi saygıyla şükranla anıyoruz.
