291 milyon dolar harcanarak inşa edilen Amerika New York’taki Türkevi’nde, şaşalı düğün dernek yapılmakta…
Milyonlarca işçiyi, emekçiyi açlık sınırının altında yaşamaya mahkûm ettikten sonra “Emekçilerin alın terini korumaya devam edeceğiz” diyen bir çalışma Bakanımız varken; emekli, işçi ve çiftçiye gelince de musluklar kısılıyor.
Sadece çiftçilerin görevi; tarımsal üretim yapan ve ürünlerini pazarlayan kişiler mi?
Çiftçiler, tarım arazilerinde çalışarak, bitkisel ve hayvansal ürünleri yetiştirir ve bakımını yaparlar. Ancak, çiftçilerin gelirleri, üretim hacmine, ürün kalitesine, çalışılan ülkeye ve devlet desteklerine göre değişiklik göstermesidir.
Bizde çiftçinin bir günü:
Türk çiftçisinin son yıllarda kuraklık, yüksek girdi maliyetleri, mazot, ödenemeyen borçlar ve kendi ürününü satamayanlar çok zorda.
Bunu söyleyen Bursa Mustafa Kemalpaşa’lı Çiftçi, Selçuk Altın.
“Günde üç saatlik uyku ile, sabahın beşinde pazara malımızı getiriyoruz. Semt Pazarlarında, günde 14 saat ayaktayız. Tarım, giderek yok oluyor. Biz bu millete destek olmaya çalışıyoruz.
ÇKS’ye kayıtlıyım. 70 Dönüm arazi kiraladım. Her dönüme 3 BİN TL ödeme yapıyorum. Arazileri boş bırakmamaya çalışıyoruz.
Oradaki en genç insanlar 50 yaş üzeri insanlar. Gençlerin hiçbiri o köylerde, o tarım arazilerinde kalmıyorlar. Hepsi göç etmek zorunda kalıyorlar. Tarımdan hiçbir şekilde para kazanamıyorlar. En gençleri 50 yaş üzeri insanlar. O insanlar da olmayınca bu ülkede tarım yapılamayacak. Çiftçinin hali hal değil.
Devletin verdiği destek: Arpa, buğday üreten çiftçiler dekara 317,2 lira, üçüncü kategoride yer alan ayçiçeği, fındık, soya, kuru fasulye, çay üreten çiftçiler dekara 366 lira, dördüncü kategoride yer alan pamuk ve çeltik üreten çiftçiler dekara 549 lira temel destek veriyor…
Ürettiğimiz ürünler başkasını zenginleştirirken, çiftçinin emekçinin payına ürettiği ürünün sapı kar kaldı.
Şuna bak. Çocuk okut, evlendir. Git ilacı, gübreyi borçla al. Mazotu borçla al. “ Diyenler, serzenişte olanlar çoğunlukta!
Halk arasında dile getirilen bir deyim vardır.
‘Armudun sapı var üzümün çöpü var.’
Her şeye bir bahane bularak onları eleştirmek, çevresindeki kişi veya nesneyi kötülemek durumunda olan kişileri anlatırken kullanılır.
Çiftçinin hali harap, sesi duyulmuyor…
‘Öyle güzel uyuyorsun ki, uyandırmaya kıyamadım!”
(Aziz Nesin)