“Özgürlük için gökyüzünü satın almanıza gerek yok. Ruhunuzu satmayın yeter.”

N. Mandelan

Geçmiş Zamanların Kahvehaneleri ve kafeteryalarını düşünün.

Yaşları 70-80 Yaşlarında.

Her gün toplanıyorlar.

Orada sabahtan akşama tüm Mimarlık, Mühendislik, Avukatlık ve Felsefi düşüncelerini yarıştırıyorlar.

Bu arkadaş grubu:

Hem geçmişten, hem de içinde bulunduğu ortamda sohbete başlıyorlar.

Tek birleştikleri konu; yokluk yoksulluk ve adalet!

“Şu anda ülkenin %70’inin umudu CHP. Bu halk % 38 oy verirken de size güveniyoruz, bizi bu iktidardan bir erken seçimle kurtarın!” düşünceleri oraya koydular.

Yetti artık bu konu, ‘CHP’deki Cumhurbaşkanlığı adaylığı konusunu’ gece gündüz bu konu, gına geldi diye hep bir ağızdan sesler yükseldi.

Başta yönetilemeyen bir ekonomi ve bunun yüzünden yurttaşın içine düştüğü yokluk ve yoksulluk her an, her yerde konuşulmaya devam ederken…

Değerli Okurlar, Cumhuriyet’in kurucu partisi CHP öyle bir işe bulaştırıldı ki ortalık adeta örtülü (herkesin karnından konuştuğu); Cumhurbaşkanlığı adaylığı konusu bir sanal savaş alanına döndü.

Halbuki kimsenin böyle bir derdi yoktu. Halkın boğuştuğu, adaletin mumla arandığı  bir dönemde sen mi ben mi kavgası nereden çıkmıştı?

Hani derler ya “Delinin biri kuyuya taş atar, bin akıllı çıkaramaz”. Tıpkı buna döndü.   Yandaş medya bu konuyu devamlı dillendirip zil çalıp oynuyor.

Ellerindeki tek argüman CHP’yi veya  muhalefeti nasıl parçalarız?

Bu olay bu denli tatsız tartışmalara gelmeden kapatılabilirdi.

Bunları, muhalefeti  veya yönetimlerini zayıflatmak için yazmıyorum..

Seçmenin bu mutluluğunun kursağında kalmaması için parti içi işlerinizi, tartışmalarınızı kapalı kapılar arasında çözümleyin.

Artık Muhalefet; gerçek ilkeleri olan ekonomi, sağlık, adalet, özgürlük, eğitim, hakça paylaşım gibi konularda açık ve net söylemler zamanı geldi, geçti.

Özellikle muhalefet veya CHP, neler yapacaklarını, projelerini bir sıralama yapmalı…

Millete, çözümlerini şeffaf bir şekilde ortaya koymaları gerekir.

Ülkenin içinde bulunduğu ve halkın artık nefesini daraltan ekonomi, adalet, hukuk, sağlık, özgürlük ve eşit yurttaşlığın göz önüne alınmadığı ülkemdeki sorunların temel nedeni şu anda NEDİR?

Bu günlerde; “Yokluk ve yoksulluğun olduğu o eski günler artık tamamen geride kaldı” dense de…

Buna inanan kalmadı…

Sayın Erdoğan muhalefette iken (23 yıl önce) meydanlara çıkıyor ve şöyle diyordu:

-“Şu anda millete gidebiliyorlar mı?

-Yüzleri var mı?

-Esnafın arasına çıkabiliyorlar mı? 

-Köylünün arasına gelebiliyorlar mı?

-Pamuk tarlasına girebiliyorlar mı?

-Pancarda varlar mı?” 

Zamanında, bindirilmiş kıtalar her sorudan sonra:

“Yooookkkk!” diye bağırıyorlardı ve gol atılıyordu.

O zamanlar, Anayasaya göre ‘Baş örtüsü’ meselesi vardı…

Din sömürüsü hat safhadaydı.

VE

Hepsi geçti, gitti.

Yüzde 99 Müslüman olan bu ülkede, her kesim bunları anladı.

Baş örtüsü meselesi bitti.

28 Şubat istismarı artık yok.

Dinimizi, her kesim kendine göre yaşamakta…

Ve her kesim bir birbirine saygılı oldu.

Şimdi çiftçilerin gelirleri giderlerini karşılayamaz oldu.

Çiftçilerin ürettikleri tarım ürünleri saman dahil ithal edilen yabancı ülke çiftçilerinin ürünleri ile rekabet edemez oldu.

Çiftçilerin tarlasından, serasından, bahçesinden 1 liraya çıkan ürün kent pazarında 15 -20 liraya satılır oldu.

Çiftçiler kimyasal gübre, ilaç, tohum, banka borcuna çalışır oldu.

Türk çiftçisi, pazara erişemez oldu ve kendi öz yurdunda; “sen fiyatı beğenmeyip tarlanı ekmiyorsan toprağını alır şirketlere kiralarım” diyenlerin eline mahkum oldu.

Böylece kendi toprağında üretim yapan çiftçinin tabutuna son çivi de çakılmış oldu.

Şimdi daha iyi anlıyoruz…

Muhalefet milletvekilleri çiftçinin, üreticinin yanındalar, acısını, öfkesini paylaşıyorlar.

Haklarıdır, siyaset bu, yapacaklar, demokratik yoldan iktidarı değiştirecekler.

Ancak tarımda biriken sorunları çözecek ve “çiftçiyi babasından ileriye taşıyacak” modelleri ‘nedir?’ anlatmaları gerekir.

Sanayi politikası, ekonomi politikalarını, sağlıkta – eğitimde çözümleri ve tarım-hayvancılıkta yerinde çözüm politikalarını şeffaf bir şekilde anlatmaları gerekir.

Yine de: Bumerang döndü geldi bu güne:

“Öyle ise, tek çözüm kalıyor. Seçim, seçim, seçim…”.

Çünkü; can yakan bir açlık, yokluk ve yoksulluk var…