Ne oldu?

Ne olacak? diye biz de izlemeye almışken;

Dış politika da Trump için bazı önemli ülkeler, kupon arazi oldu.

Trump’ın bakışı bir emlak kralının zihniyetiyle aynı…

Oval Ofis’te monopol oyunu oynuyor, taşınmazlara değer biçiyor, hesap makinesiyle nüfus planlaması yapıyor.

Şimdiye kadar ki açıklamaları sömürge imparatorluğunun açık örnekleri.

Grönland’ı satın alma fikri, Panama Kanalı’nı geri alma tehditleri, Kanada’yı ilhak etme hayalleri, Meksika Körfezi’ne yeni bir isim vermesi…

Şimdi de Gazze’yi ‘Orta Doğu’nun Rivierası (modern altyapı ve yaz turizminin popüler odaklarını oluşturan sahil şeritleri) ’ Monako gibi yapacakmış.

Üstelik Filistin Vatanı’nı otel mülkü gibi görüyor, para vererek satın alabileceğini söylüyor.

5 Şubat 2025…

İsrail Başbakanı Netanyahu ve ABD Başkanı Trump, Beyaz Saray’da görüşürler.

– “Filistin – Gazze… Biliyorsun, inanılmaz bir yer. Muhteşem sahil şeridi, harika hava… Düşündün mü hiç? Eğer orada gerçekten güzel oteller, tatil köyleri inşa edilseydi… Yani insanlar buraya tatil yapmaya gelseydi… “der.

Trump, Gazze’den Filistinlilerin gönderileceğini ve Gazze’yi ABD’nin devralacağını açıklar.

Gazze’deki Filistinlileri de Mısır, Ürdün ya da başka Müslüman ülkelerin alacağını söyler.

Trump’ın ikinci defa ABD Başkanı seçilmesinden sonra dünya ekonomisinde yeni bir dönem açılmış olabilir.

Ama…

ABD Başkanı daha çok algıya oynuyor.

Başkanlık kararnameleriyle bir tür performatif otokrasi sergiliyor.

Yani gerçekten dünya düzenini değiştirmekten çok, kameralar karşısında racon kesiyor.

Gazze’ye girer mi girer ama çıkamaz.

Yanında da tek bir müttefik bulamaz.

Emperyal bir güç olmak istiyor doğru ama bir emlakçının hezeyanını da izliyoruz.

Filistin sorunu 75 yıldır çözülmedi, bu ülke doğru dürüst yönetilmezse, birileri gelir tapusunu üstüne alır. 

Osmanlı’nın sonunu hazırlayan da buydu.

Trump gibileri bunu gayet iyi bilir.

Neyse ki Atatürk gibi bir lider nasip oldu da biz müsaade etmedik.

Ama Filistin ama Kürt, Ermeni, Kıbrıs, konu her ne olursa olsun, bu kadar yıl sürüncemede bırakılırsa, sonunda süreç sizin aleyhinize işler.

Dünyada 57 Müslüman ülkeden ve 22 Arap ülkesinden tek ciddi tepki yok.

Tersine, Trump’ın gelişine sevinen Müslüman ülkeler var…

Son bakan, 2025 yılı bütçesi içi kürsüye çıktı. 22 Yıllık eğitim mucizelerini gururla anlatı!

-‘Ohhh iyi yaptık’

-‘Laiklik tartışmasını ben başlatmadım!’

STK’cıklarına (cemaatlere), Eğitim bütçesinden altı üstü 5 milyar 825 milyon liracık aktarmış.

-‘TÜGVA, TÜRGEV için sayın Tekin; “UNESCO”, “Türkiye Maarif Vakfı”, “Yurt dışında bayrağımızı dalgalandırıyor” sözleriyle giden milyarları normalleştirmeye çabaladıkça terliyordu.

–Bıyık altından ‘Hadi yine iyiyiz!’ gülümsemesi atan  sayın Tekin, ‘Birazı YÖK’e, birazı ÖSYM’ye’ derken elinde sadece yüzde 65’i kalacak, 2 trilyon 186 milyar TL’lik eğitim bütçesini kaptı.

Eğitime 2.1 trilyon lira ayrılsa da MEB’in eline 1.4 milyar lira geçecek.

Onun da yüzde 81’i maaş ve SGK primine gidecek.

22 yıl önce aynı MEB bütçesinin yüzde 17.1’i okul yapımına ayrılıyordu.

2025 bütçesinde yatırım payı yüzde 9.7’ye geriledi. 75 bin okuldaki öğrenci sayısı yüzde 6 artmasına rağmen derslik yapma oranı işte bu nedenle yüzde 1.1 indi.

Oysa; PISA, Türkiye’de öğrencilerin yüzde 19.3’ü yani 3.5 milyon çocuğun derslere aç girdiğini raporladı, aç!

Eğitimde bakanların biri gelip, biri gitti.

Ama son zamanlar da;

Çocuklar, sınıf arkadaşıyla simide ortak girip, yarım simitle nefsini bastıracak hallere düşmüş

Olması düşündürücü!

Eğitim Felsefesinde şöyle yazar:

Psikopati: Çekici, manipülatif (farklı kişi ya da grubu hedef alarak kendi çıkarları doğrultusu), duygusal yönden acımasız, ahlaksız ve suç işleme potansiyeline sahip kişilik yapısı.

Narsisizm: Özseverlik; kişinin kendi bedensel ve/veya zihinsel benliğine karşı duyduğu hayranlık ve bağlılık; kişinin kendisine âşık olması.

Makyavelizm: Devlet yönetiminde ve siyasette, çıkarcılığın, ahlak kurallarına aykırı biçimde benimsenmesi ve kullanılması; devletin çıkarları ve siyasal menfaatler için her türlü ahlaksız yöntemlerin kullanılmasını geçerli kılan uygulama.

Hubris: Kibir; Hubris sendromu, güç sahibi bir kişinin kendisi ve yetenekleri hakkında abartılı bir görüş geliştirmesi; aşırı özgüven, kişisel imaj takıntısı ve eleştiriye karşı küçümseme gibi belirtiler göstermesi.

Eğitim felsefesi; eğitimin doğası, süreci, amaçları ve idealleri ile ilgilenen bir felsefi alandır.

Sabırlı olmak için bu duayı okuyanlar:

”Allah’ım! Günahımı bağışla, kalbimdeki hırsı gider, beni şeytandan koru. Rahmeti İlahi’den kovulmuş şeytandan, bilen ve duyan Allah’a sığınıyorum.”

Diye devam eden dua, nereye kadar?

Umut ise; gelecekten beklenti anlamına gelmektedir.

Bir ümit mi bir umut mu?

İki kelime genellikle aynı anlamda kullanılsa bile bazı farklı kullanım alanları vardır.

Umut; daha çok güven duyma anlamında kullanılabilir.

Ümit ise daha çok beklenti cümlelerinde tercih edilir.

Umudun kökeni ummaktan gelen güven duygusudur.

Son zamanların en önemli kelimelerini sürekli duymaktayız, ama nereye kadar?

Şimdi ekranların en önemli gündemine gelelim:

Milyonlarca Suriyeli Türkiye’deki güvenli hayatlarından memnunlar.

Burada işlerini kurmuşlar, evlerini yapmışlar.

Sağlık hizmetlerinde onlara öncelik tanınmış, birçok hak verilmiş. Hastaneler bedava. Çocuk parası, kira yardımı, vergisiz ticaret, sınavsız ve parasız okul, eğitim, hep onlar için değil mi?…

Böyle beleş yaşamı neden bıraksınlar?

Neden gidip Suriye bataklığında çırpınsınlar?

Ayrıca, orada ne olacağı henüz belli değil!

Suriye’de yönetimi ele geçiren HTŞ’nin lider kadrosunun nasıl bir rejim kuracağı bilinmiyor.

Bölgede kalıcı bir istikrarsızlık olur mu?

Bizim öncelikli gündemimiz:

Türkiye ekonomisi, milyonlarca sığınmacının yükünü taşıyamıyor ve bunun ağır sıkıntısını Türk halkı çekiyor.

“Ekonomi düzelecek” diye insanlarımızdan sürekli SABIR isteniyor.

Sabır iyi de nereye kadar?

Sayıları 10 milyonu aşan sığınmacı kamburu, zaten güçsüz olan ekonomimizin belini daha çok büküyor!

Herkes konut sıkıntısından, kira artışlarından şikâyet ediyor.

Ülkemizdeki 10 milyon sığınmacı sokakta yatmadığına, aileler evlerde barındığına göre, kiraların ürkütücü boyutlara ulaşmasını, konut sıkıntısının büyümesini normal karşılamak gerekiyor.

Diğer taraftan iktidar dönemi zenginleri, “Türkiye’yi satın alabilecek güce ulaştıklarını” gökyüzünde ilan edecek kadar güçlendiler, dikleniyorlar.

Sürmekte olan derin, yapışkan ve yoksullaştırıcı ekonomik krize rağmen, “Dünya’da en çok dolar milyarderi artışı Türkiye’de” diyen çoğunlukta.

Bu günlerde; maalesef ne var ne yok Suriyeliler…

Ülkemizde sığınmacılara şefkat, vatandaşlarımıza ise nasihat var!

Halk olarak nedense silkelenen hep biz oluyoruz!

* “Obama adamımız, hem dedesi Müslüman ve hem ilk adı Hussein…”  Sanki Obama seçilirse Türkiye’de ne fakir kalacak ne askıda ekmeğe ihtiyaç…

Obama seçilir, telefonlar, ziyaretler, sarılıp kucaklaşmalar…

Sonunda ne oldu? ‘Beyzbol’ sopasını gösterdi.

Yaşlı Biden sonrası milyarder dostum Donald Trump, çok muhataralı bir dört yıl geçirdikten sonra ikinci ve son defa (anayasa değiştirilmezse) ABD Başkanı seçildi.

Yine aynı medya:

“Yoksul babası Trump. İşsizlerin umut ışığı Donald. Çin’e kapıyı kapatacak. Türkiye’ye karada, havada, sahada, masada, Musul’da, Kerkük’te yer açacak. “

Övülüyor.

Göklere çıkartılıyor.

Ayıdan post olur; Trump’dan dost olmaz.

Hatırlayın:                                                        

Birinci Trump trenine doluşanlar ve ikinci tren için de bilet alanlar görmek istemiyorlar.  Oysa Birinci Trump döneminde; “Kudüs İsrail’in başkentidir” kararı aldı.

Bu kararla açıkça “Filistinlileri de İsrail yönetecek” demiş oldu. Filistin’de 40 binden fazla insanın öldürülmesinin kapısını Trump açtı.

ÇİN, ABD’yi geçse de; Trump, milletini “Amerika’yı yeniden büyük yap” diye coştururken, aslında onlara “daha çok üretin daha az tüketin” diyor.

Ülkemizin açık gider tablosuna ne demeli:

-Uzun konvoylarına, uçak filolarına ve yurtiçi/yurtdışı seyahatlerine harcanan paraya,

–750 milyon doların çöpe atıldığı AnkaPark’a,

–KKM hesaplarına yatırılan 1,2 trilyon liralık kamu kaynağına,

–Tarikatlara cemaatlere, yandaş vakıflara aktarılan paralara,

–Kamu Özel İş birliği (hastaneler, köprüler, hava limanları) projelerine verilen 100 milyarları bulan garanti ödemelerine,

-Saraylara…

Saymakla bitmeyen bu giderlere kısıtlama var mı?..

Diğer taraftan sayın ekonomi bakanı Şimşek: “Kamuda sıkı tasarruf yapın ve 2025, 2024’den daha güzel olacak. 2026 ise 2025’de daha da güzel olacak.” diyor.

Ama her yıl alım gücü daha da azalacak her yıl sefalet artacak gibi görünüyor…

Vergiler, Zamlar… 

Muhalefet ne yapıyor?

Kendi işlerine baksa; ekonomide, sağlık da, eğitim de, demokrasi de ortak çözümleri ortaya koysa daha iyi olmaz mı?

Neydik?

Ne olduk?

Hatırlayın!                                                                                                                  

Bu cennet Ülkemizde;                                                                                                                     

Sevgi, saygı, şefkat ve paylaşımı önde tutan bir toplum kesimi vardı.

Bebeklere, kadınlara, yaşlılara gerektiği gibi davranıldığı bir ülkemiz vardı…

Egoizm:

Para mı?                                                                                                                 

Şan mı?                                                                                                                                         

Şöhret mi?

-Avrupa ülkeleri, Ortadoğu’daki savaşın yayılacağının farkında…

Göç, tüm Avrupa’nın özellikle de Almanya’nın kabusu olduğu için Almanya Başbakanı Scholz apar topar soluğu Türkiye’de aldı.

Yandaş medya hemen coşkuyla pembe tablo çizdi.

“Eurofighter’lar geliyor!” haberini yaydı.

Alman Başbakanın asıl derdi, “Parası neyse verelim, mülteciler sizde kalsın” demek mi? Afganistan’dan, Lübnan’dan da gelenlere kapımız açacak mıyız?

-Narin, Sıla bebek davalarına ne oldu?

-Yeni doğan bebeklerin durumu!

Günlerdir; bazı özel hastanelerde açılan bebek yoğun bakım bölümü; kazanç uğruna bebekleri ölüme sürükledikleri öne sürülen “Yenidoğan Çetesi” ve benzerleriyle ilgili tüyler ürperten bilgiler toplum sarsmaya devam ediyor…

Medeni bir ülkede yeni doğan bebeklerin katledildiği bu olay hükümetleri sallar.

Bu durum, ekonominin de öne geçer.                                                                                       

Sosyal bozulma, sosyolojide, genellikle bir topluluk ortamında sosyal yaşamın değişmesini, işlevsizliğini veya çöküşünü tanımlamak için kullanılan bir terimdir.

Sosyal bozulma, modern toplumun eski kesinliklerinin ortadan kalktığı ve oldukça yeni bir şeyin ortaya çıktığı radikal bir dönüşümü ifade eder.

Gerilemeler, kötüleşmeler siyasetten sanata, spora kadar uzandı. Hukukta, ekonomide, turizmde, sanayide, sağlıkta, eğitim-öğretimde, güvenlikte, kentleşmede giderek büyüyen olumsuzluklar geleceğimiz yönünden düşündürücü durumda, iktidar belediyelerinin iktidara yakın vakıflara aktarımları, tahsisleri, destekleriyle genişleyen siyasal korumacılık toplum ahlâkını da etkiliyor.

Maalesef; ahlâksızlığın yansımadığı alan kalmıyor.

Bilimin, insanlığın, terbiyenin yeri daha çok önem kazanıyor.