1916 yılında Sykes-Picot antlaşmasıyla Osmanlı İmparatorluğu; İngiltere-Fransa-Rusya arasında paylaşılmıştı..

Büyük komutan Mustafa Kemal Atatürk; ortaya çıkmış, bütün dünyaya “büyük devletlerin” de yenileceğini kanıtlamıştır.

Yönettiği bütün savaşları kazanmış ve başlıkta görünen bu sözleri söylemiştir:

“Eğer vatanın kurtuluşu için değilse savaş cinayettir.”

Asya ve Afrika sömürgelikten kurtuluş savaşlarının hepsinde de örnek, bizim Kurtuluş Savaşımız olmuştur.

Şimdi; İsrail, bütün dünyaya dağılmış vatansız Yahudilerin ilk devleti olarak 1948 yılında kurulduğunda varlığını kabul ettirme uğraşını aralıksız sürdürmüştür.

Sürdürmeye de devam edecektir.

Uzman değilim ama İsrail, Hamas’ın saldıracağını önceden biliyordu.

Savaş, bazı Arap örgütlerini vuruşarak tasfiye edebilmek için İsrail’in eline geçecek en büyük fırsattı ve İsrail bu fırsattan yararlandı. Ölçüyü kaçıran İsrail, “nefsi müdafaa” refleksini saldırgan bir zulüm savaşına dönüştürmüştür…

Şimdi tepe tepe kullanıyor.

İsrail’in Filistin’deki hastaneleri bombalayıp kadın erkek, genç yaşlı, çoluk çocuk demeden binlerce masum insanı acımasızca öldürmesi, gerçekten de kınanması gereken bir durumdur.

İsrail’i elbette kınamak zorundayız.

Kınama, acındırma edebiyatı ve Türkiye dahil bir sürü ülkede atılan siyasi palavra nutukları dışında yardım elini uzatabilen bir tek ülke bile yok.

Rusya ve Çin’den Araplar lehine bu güne kadar öyle somut bir destek göremedik.

Bir yanda adına körfez ülkeleri denilen petrol zenginleri…

Krallık ve şeyhliklerle yönetilen hırsızlar topluluğu:

Suudi Arabistan, Katar, Kuveyt, Birleşik Arap Emirlileri vesaire neredeler?

Din işleriyle devlet işlerini ayırmayı başarmış olan Mısır, Ürdün elinden geleni yapıyor.

Son anda İsrailli yetkililerin operasyonun ertelenmesine karar vermesi; askeri güçlerin operasyonel hazırlığının arttırılması, Hamas’ın elindeki esirler meselesine çözüm bulunması ve ek serbest bırakma anlaşmalarının uygulanma olasılığı gibi başka nedenlerin de olduğuna düşünebiliriz..

Savaşı durdurmak için her şey yapılmalıdır.

Ey büyük Atatürk;

Savaşın da, barışın da dünyaya örnek oldu.

Sana minnettarız..

Cumhuriyetimiz 100. YILI Kutlu Olsun!

Bir gün Yahudi’nin biri:

Kızı ve oğlunu karşısına alır, ‘bugün ders zamanı’ der.

Yahudi baba; kızına: “sen evin ikinci katına gidip ön pencereye çık.”

Oğluna: “Sen de bahçedeki ağaca tırman” der.

Çocuklar oyun sanıp koşarlar. Baba evin önünde, oğlan ağacın dalında, kız da pencerededir.

Baba kızına döner, ‘atla kızım’ der. Kızın yüzündeki mutluluk kaybolur aniden ‘yaaa, düşer bir yerimi kırarım’ der. Baba bu kez oğlana dönüp aynı çağrıyı yineler. Oğlan da kardeşine benzer laf edip atlamak istemez. Baba, iki çocuğuna seslenir ‘atlayın işte, ben aşağıdayım tutarım’ der.

Çocuklara güven gelir. Önce oğlan bırakır ağacın dalından, arkasından da kız. Paldır küldür düşerler yere. Ufak tefek sıyrıklar, gözyaşları arasında ‘tutmadın bizi’ diye sitem eder iki çocuk. Onlar ağlarken babaları başlarını okşayarak şunu der:

‘Bu dünyada babana bile güvenmeyeceksin!’

Hikaye olmasa da ‘babana bile güvenme’ lafını iyi biliriz hepimiz.

İngiliz Nobel Edebiyat Ödülü sahibi Sir William Golding, Sineklerin Tanrısı kitabında “Seni affedecek kadar olgunum ama tekrar güvenecek kadar aptal değilim…” der.

Bu söz bile ‘anlayacak olana’ her şeyi anlatıyor!

Kime güveneceksin?

Maalesef bizim ülkede herkes uzman!

Güven sorunum var diyorsun, ‘önce kendine güveneceksin’ diyen de var, ‘çocukluktan kalma bir travma olabilir, geçmişi temizlemek lazım’ diyen de.

Pekala:

– Ağustos’ta ‘Güven Endeksi’ neden yüzde 68’e düştü?

– Türk halkının yüzde 51’i ‘arkadaşıma bile güvenmiyorum’ diyor!

– Komşumuza bile bu yüzden mi yıldan yıla azalıyor güvenimiz?

– Kendimize güvenmediğimiz için mi doktora, hakime, savcıya, mühendise, ustaya,

  servise, hacıya, hocaya, bankacıya, esnafa hatta bilim insanına güvenemiyoruz bir türlü?

Hatırlayın; geçen yıl Temmuz ayına ait bir güven anketi:

*TSK yüzde 15.2,

*Güvenlik kurumları yüzde 9,

*TBMM yüzde 1.2,

*Cumhurbaşkanlığı yüzde 11.4,

*Yargı kurumları yüzde 4.8,

*Siyasi partiler yüzde 2.3,

* Diyanet yüzde 1 !..

En önemlisi Besmele ile başlayan Diyanet’e yüzde 1 olan güvensizlik?

Bu halk kime güvenecek?

Dünya lideri, Bay Kemal, Meral abla, öğretmen İnce, siyasi partiler, kurumlar, yazarlar, çizerler, anaya, babaya, bu hayata mı?

Kime güveneceğiz o zaman?

Uzmanların dediği gibi kendimize mi?

Peki kendine güvenle düze çıkar mı freni patlamış ekonomi, kendine güvenle sağlanır mı memlekette adalet, kendine güvenmekle vicdansızın vicdanı sızlar mı?.. Sızlamaz.

Olsa olsa şunu diyebiliriz:

‘Seni affedecek kadar olgunum ama tekrar güvenecek kadar aptal değilim!’