Yine müjdeler!

Karadeniz gazı güncelleniyor.

Gabar’da barış mesajı veriliyor.

Petrolle eller yıkanıyor.

Diyarbakır’dan “tahmin” müjdeleniyor.

Bir yandan “barış” vurgusu yapılıyor.

Diğer yandan da yaşanan derin ekonomik krizin üstü umut yüklü enerji manşetleriyle örtülmeye çalışılıyor.

Hepsi aynı güne, haftaya, hatta bazen aynı manşete sıkıştırılıyor.

Hatırlayın:

Yıllar önce; Karadeniz’de yeni bir doğalgaz rezervi bulunduğunu duyuruldu.

“3,5 yıl boyunca hanelerin doğalgaz ihtiyacını karşılayacak düzeyde” dendi.

Ancak enerji uzmanlarına göre bu, yeni bir keşif değil; daha önce açıklanan rezervin teknik bir güncellemesi idi.

Yani yeni değil, “yeniden”di.

Türkiye’nin gerçekten de bir “enerji” sorunu var.

Hem dışa bağımlılık anlamında, hem de olan bitenden bitap düşmüş toplumsal ruh hali yaşanırken:

Ne tuhaf ki;  Enerji Bakanı sahnedeydi.

“ABD’liler, Diyarbakır’da 6,1 milyar varil petrol olduğunu tahmin ediyor” dedi.

Heyecanı büyüktü. “Müthiş bir şey bu” diye ekledi.

Art arda gelen tüm bu enerji hamleleri, adeta koreografisi yapılmış bir iletişim zinciri gibi sıralandı:

Maalesef; Enflasyon dizginlenememiş, alım gücü düşmüş, gençler gelecek kuramıyor…

Bu “müjde” haberleriyle hedef bir parça da olsa umut tazelemek mi?

Yerin altı zenginleştirilerek, yerin üstündeki yoksulluk unutturulmak isteniyor olabilir mi?

Veya “Buralar artık güvenli. Gelin yatırım yapın, gelin barışın” mesajı mı veriliyor?

Eğer gerçekten barışçıl bir süreç başlıyorsa, neden barışın simgesi ‘petrol’ oluyor?

Yeni Anayasa ısıtılmaya başlamışken;

Neden insan değil, kaynak anlatılıyor?

O kadar çok soru ve sorun var Kİ;

“Terörsüz Türkiye” anlatısı güçlenirken, her yeni günde yapılan yeni anketler, kamuoyunda yeni bir çözüm sürecine ciddi bir destek olmadığını da bir kez daha gösteriyor.

Toplumun geniş kesimleri, yaşananlardan sonra yeniden masaya dönüş fikrine temkinli, hatta mesafeli.

Buna rağmen siyasi iktidar, yeni sürecin zeminini bu kez petrol ve doğalgaz üzerinden inşa etmeye çalışıyor gibi görünüyor.

Ekonomik beklentiyle siyasal normalleşmeyi birleştiren hibrit bir anlatı kuruluyor.

Petrol, doğalgaz, müjde, keşif…

Bunların her biri, toplumun geleceğe dair umudunu canlı tutmak için kullanılabilir.

Ama umut yaratmak, sadece rezerv açıklamakla olmaz.

Ekonomik güven, güçlü kurumlarla, hukukun üstünlüğüyle, şeffaf politikalarla inşa edilir.

Çünkü Türkiye’nin enerji sorunu daha çok keşifle değil, daha çok güvenle çözülür.

Bu tür açıklamaların zamanlaması, içeriği ve sembolizmi tesadüf olamaz.

Gerçek bir kaynak mı, yoksa bir algı mı?

Bizi heyecanlandırıp  ‘GAZ’ mı veriliyor?

Sosyal Medyada hepimiz görüyor ve dinliyoruz onları…

İş, aş, akademik durumu, barınma ve evlilik hepsinin umudu…

Karanlığı sürekli onların üzerine çökertmeden, onları susturmadan, adaleti yerinde uygulayıp onlara nefes aldırmak gerekmez mi?

Gençlerimizin ekonomik yapısını konuşmak, onlara çözüm bulmak görevimiz değil mi?…

★★★

Ama siyasetin gündemi sadece koltuk, diyenler çoğunlukta.

Cumhurbaşkanı Başdanışmanı Mehmet Uçum söylüyor ve diyor ki:

“Terörsüz Türkiye hayata geçiyor. Cumhuriyetin kuruluşu, Yeni Anayasa başta olmak üzere, kapsayıcı reformların yapılmasıyla tamamlanacaktır.”

Mutlu bir ülke; hepimizin dileği bu…

Fakat, bunların arkasında ne var?

Reform sözünü çok duyduk!

Sonuçta hepsi boş çıktı!..

Arşivi Unutmayalım!

Lozan Masası, o kadar çok önemli ki; 1923’te Türkiye’nin TAPUSU’ nun alındığı masa..

Kayıtsız şartsız bağımsızlık hakkımızı, denize döktüğümüz emperyalizme kabul ettirerek, Lozan Antlaşması’nı imzaladık.

Ve sonunda  “memleketin tapusu”nu aldık.

Bu masada imzayı atan zamanın dışişleri bakanımız İsmet İnönü’dür.

Yurda döner dönmez TBMM kürsüsüne çıktı, tarihi bir konuşma yaptı, “bu antlaşma açıkça ifade etmektedir ki, birlik ve bütünlük içinde bir vatanımız var, ve bu vatanın adı Türkiye’dir” dedi…

Araştıranlar çok iyi bilir.

1918-1938 yılları arasında, Şeyh Sait ayaklanması ve tüm Kürt isyanları gibi ülke dışındaki güçlerle bağlantılı Anadolu’da 12 Kürt ayaklanması çıkarıldı.

Yıl 1919…

Mustafa Kemal Paşa, Sivas Kongresi’nde yaptığı konuşmada şunları söyler:

“İngilizlerin amacının, Kürtlere Kürdistan kurma sözü vererek onları aleyhimize ve bize karşı suikast düzenlemeye yöneltmek olduğu anlaşılmış, karşı önlemler alınmıştır.” der.

★★★

Ve “Terörsüz Türkiye” Süreci, 2025’te hız alır.

İsviçre’nin Lozan kentinde bir STK adı altında “Lozan Kürt Enstitüsü” kurulur.

Enstitünün kuruluş amacı:

Kürtlerin, kendi kaderini tayin etme hakkını savunmak…

Lozan’ın oluşturduğu statüyü değiştirmek…

★★★

12 Mayıs 2025’te, PKK terör örgütü silah bıraktığını açıklar.

Açıklamada, Lozan Antlaşması’nı, 1924 Anayasası’nı, Cumhuriyet’i reddeder.

SEVR Antlaşması’na dönülmesi gerektiğini söyler.(Alıntı)

★★★

17 Yıl önce; İsviçre Konfederasyonu Başkanı Pascal Couchepin, iki ülke arasında diplomatik ilişki kurulmasının 80. yıl dönümü nedeniyle düzenlenen etkinlikte, Lozan Barış Antlaşması’nın imzalandığı tarihi masayı, Türkiye’ye hediye etmişti.

O dörtgen masada imzalanan; Lozan Antlaşması, kırmızı çizgimizdir. Korunması, üniter devlet yapımızın bekası ve geleceğimizi korumak için yaşamsal önem taşıyor.

19 MAYIS GENÇLİK ve SPOR BAYRAMI KUTLU OLSUN

Türkiye son beş yıla gelinceye kadar bugünkü gibi yoğun bir gündemle karşı karşıya kalmadı. Yeni güne uyanan her yurttaş, ‘Bugün nasıl bir gündemle karşılaşacağım acaba’ diyor.

SORULAR, SORULAR:

► Türkiye’nin başının kırk yıllık belası PKK terörü ile ilgili her gün yeni iddialar ortaya atılıyor.

“Terörsüz Türkiye” Söylemi çok cancanlı ama nereye kadar?

► Türkiye derinleşen ekonomik krizinde ciddi bir yol ayrımında. Ancak bu seferki yol, çoğu için çıkmaz sokak gibi. Yüksek faiz, sıkı para politikası, kredi musluklarının kapanması…

Geçtiğimiz ay, Konya’da kurulu 35 yıllık bir makine imalatçısı şirket kapılarını kapattı. Nedeni basit ama acı: Kredi yok, maliyet yüksek, talep daraldı.

Tekstil sektörü de benzer durumda. Sektörün başkanları her gün uyarıyor. AVM’lerde dükkânlar bir bir kapanıyor.

NEDEN?

► 2025 Nisan ayında 444 şirket konkordato talebinde bulundu. Satılık .com sitelerinde şu anda sadece İstanbul’da satışta olan ikinci el fabrika sayısı 257.

NEDEN?

► Şu anda ‘Yokluk ve yoksulluk!‘ Türkiye’nin en acil sorunu, Gıda enflasyonunda Dünya Şampiyonu iken; halkı ezen yüksek enflasyon mu?

► Milletvekilliğinde iki yılı doldurup emeklilik hakkı kazanılan ülke var mı?

► Milletvekilleri ve onların aile bireylerinin 5 yıldızlı özel sağlık kuruluşu hizmeti aldığı ve İkinci kez seçilen vekilin, emeklilikle birlikte 320. 000 TL aldığı ülke var mı?

► Diş tedavisinde 12 implantın ücretini de halkın kesesinden aldıran ülke var mı?

► THY de VIP uçup belli ücret ödeyen ülke var mı?

► TBMM lokantasında etli yemeği 55-60 lira, Yurttaşın market artıkları topladığı, çocukları okula aç gittiği, Öğrencisi 80-100 liraya tost yiyen bir ülke var mı?…

Benzer soruları soranlar çoğunlukta ama cevapları var mı?

Arşivleri hatırlayalım:

Rahmetli Ecevit ve sayın Ahmet Necdet Sezer’in şeffaf ve sade başkanlık dönemleri…

Ecevit’in aşçısı gururla anlatıyor; ‘Ecevit, Başbakanlık konutuna taşındığında, beni çağırıp “Evladım, burası benim evim ve devlet bana maaş veriyor. Bütün yediğimiz, içtiğimizin parasını benden alacaksın. Sakın ola, devletin tek zeytin tanesi boğazımızdan geçmesin. Ben de çok dikkat edeceğim ama sizden bu konuda çok hassas olmanızı rica ediyorum.” demişti. Bir gün kahvaltı yapılacak ve peynir yok. Her nasılsa ihmal etmişiz. Gittim bizzat kendisinden peynir almak için para istedim. Bütün ceplerini karıştırdı, para çıkmadı. Rahşan Hanım bir tasın içinde, o zaman iki buçuk lira vardı, buldu verdi… Gözyaşlarıma engel olamamıştım.’ (Alıntı)

‘Alım gücünü kaybeden, yoksullaşan çaresiz vatandaştan sonra sanayici de sendeliyor. Hatta sadece sendelenmekle kalmıyor; bir bir yere düşüyor’ diyenler çoğunluğu kapsıyor.