Sabır, sabır, sabır…

Sabırlı olmak için bu duayı okuyanlar:

”Allah’ım! Günahımı bağışla, kalbimdeki hırsı gider, beni şeytandan koru. Rahmeti İlahi’den kovulmuş şeytandan, bilen ve duyan Allah’a sığınıyorum.”

Diye devam eden dua, nereye kadar?

Umut ise; gelecekten beklenti anlamına gelmektedir.

Bir ümit mi bir umut mu?

İki kelime genellikle aynı anlamda kullanılsa bile bazı farklı kullanım alanları vardır.

Umut; daha çok güven duyma anlamında kullanılabilir.

Ümit ise daha çok beklenti cümlelerinde tercih edilir.

Umudun kökeni ummaktan gelen güven duygusudur.

Son zamanların en önemli kelimelerini sürekli duymaktayız, ama nereye kadar?

Şimdi ekranların en önemli gündemine gelelim:

Milyonlarca Suriyeli Türkiye’deki güvenli hayatlarından memnunlar.

Burada işlerini kurmuşlar, evlerini yapmışlar.

Sağlık hizmetlerinde onlara öncelik tanınmış, birçok hak verilmiş. Hastaneler bedava. Çocuk parası, kira yardımı, vergisiz ticaret, sınavsız ve parasız okul, eğitim, hep onlar için değil mi?…

Böyle beleş yaşamı neden bıraksınlar?

Neden gidip Suriye bataklığında çırpınsınlar?

Ayrıca, orada ne olacağı henüz belli değil!

Suriye’de yönetimi ele geçiren HTŞ’nin lider kadrosunun nasıl bir rejim kuracağı bilinmiyor.

Bölgede kalıcı bir istikrarsızlık olur mu?

Bizim öncelikli gündemimiz:

Türkiye ekonomisi, milyonlarca sığınmacının yükünü taşıyamıyor ve bunun ağır sıkıntısını Türk halkı çekiyor.

“Ekonomi düzelecek” diye insanlarımızdan sürekli SABIR isteniyor.

Sabır iyi de nereye kadar?

Sayıları 10 milyonu aşan sığınmacı kamburu, zaten güçsüz olan ekonomimizin belini daha çok büküyor!

Herkes konut sıkıntısından, kira artışlarından şikâyet ediyor.

Ülkemizdeki 10 milyon sığınmacı sokakta yatmadığına, aileler evlerde barındığına göre, kiraların ürkütücü boyutlara ulaşmasını, konut sıkıntısının büyümesini normal karşılamak gerekiyor.

Diğer taraftan iktidar dönemi zenginleri, “Türkiye’yi satın alabilecek güce ulaştıklarını” gökyüzünde ilan edecek kadar güçlendiler, dikleniyorlar.

Sürmekte olan derin, yapışkan ve yoksullaştırıcı ekonomik krize rağmen, “Dünya’da en çok dolar milyarderi artışı Türkiye’de” diyen çoğunlukta.

Bu günlerde; maalesef ne var ne yok Suriyeliler…

Ülkemizde sığınmacılara şefkat, vatandaşlarımıza ise nasihat var!

Halk olarak nedense silkelenen hep biz oluyoruz!

Bazı okurlarım, “Hocam uzun yazma, okuyamıyoruz” dediler.

Kısa tutacağım.

Tam 10 yıl önce yazmıştım, aynısını aktaracağım.

 Yoksulluk, Yolsuzluk, Yasaklar.

Buna isim bile koymuşlardı, 3Y diyorlardı.

17 Aralık 2013 Yolsuzluk skandalı, ayakkabı kutuları, kasalar ve paralar..

18 Aralık 2013 Yasaklar ve görev değişiklikleri başladı.

21 Aralık 2013 Polis ve yargı vesayetinden söz edildi…

22 Aralık 2013 Dolar, Euro ve faiz fırladı, Borsa düştü ve Türkiye Yoksullaştı..

23 Aralık 2013 Sert atışmalar. Hizmet hareketi vesayet rejimi ve çeteler konuşulmaya başlandı denildi…

Son zamanlarda; Türk Milleti’ni uyutmak için ortaya atılan temelsiz ve boş sözcüklerdi.

Bunu kendileri de biliyordu.

Yasaklar hiçbir zaman kalkmadı…

Günümüzde her şey yasak.

Onu yapma, bunu söyleme, o da yasak!

Sizce bu nasıl bir ‘demokrasidir?’

 “Yolsuzluk ve yoksulluk” konusu milletimizin gözleri önünde her gün sergileniyor.

Türkiye’nin nasıl soyulduğu, nasıl peşkeş çekildiği gözlerimizin önünde her dakika izleniyor.

Toplumun sinir sistemi bozuldu…

İnsanımız ne yapacağını şaşırmış durumda.

Belli bir kesim dışında herkes ister istemez karamsarlığa büründü.

Herkes silahlanmış ve herkes birbirini vuruyor.

Mafyalar ortalıkta cirit atıyor.

Basit trafik kazasında bile anında yumruklar, sopalar, bıçaklar ve tabancalar konuşuyor…

Zira milletin ruh sağlığı bozuldu.

Ruh sağlığı bozulan bir toplumu tedavi etmek kolay iş değildir.

Örneğin adına enflasyon denilen beladan nasıl kurtulacağımızı bilen yok.

Memleketi yönetenlerin elinden sadece biraz daha sabır istemek geliyor.

Biz şu 100 yıllık Cumhuriyet döneminde böylesini hiç görmemiştik.

Milletin ruh sağlığını ve sinir sistemini ‘sabırla’ tedavi etmek ne yazık ki mümkün olmuyor!

Sabrın, ilacı yoktur.