Hürriyetçi Eğitim Sen Genel Başkanı Levent Kuruoğlu, “Proje okulu uygulaması, başından itibaren yanlış bir mantığa dayanmaktadır” dedi.

Doğru olan; geçmişte olduğu gibi, sınavla öğrenci alan nitelikli okullara, yine objektif kriterlerle ve sınavla öğretmen atanmasıdır. Bugün Türkiye genelinde 2318 adet proje okulu bulunuyor. Bu sayı, hem nitelikli okul anlayışını sulandırmakta hem de eğitimde fırsat eşitliğini zedelemektedir.

Mevcut uygulamayla birlikte, her gelen iktidar ve her gelen Milli Eğitim Bakanı, bu okullara tamamen keyfi bir şekilde öğretmen atayabiliyor. Bu durum, sürekliliği olmayan, liyakatsizliğin ve belirsizliğin hâkim olduğu bir sistem yaratıyor.

Bu kaotik yapı içerisinde, öğretmenler mesleki anlamda kendini geliştirme ve ifade etme imkânından mahrum bırakılıyor. Eğitimde kalite, adalet ve istikrar ancak liyakat temelli bir atama sistemiyle sağlanabilir.

Kahramanmaraş merkezli gerçekleşen 7.7 ve 7.6’lık depremlerin etkili olduğu 10 ilde, okullarda 2. dönem devam şartı aranmayacak. Ayrıca deprem bölgesindeki tüm öğrenciler, istedikleri taktirde çevre illerdeki okullara nakilleri yapılabilecek.

Milli Eğitim Bakanı Mahmut Özer, Türkiye genelinde okulların 1 hafta tatil edildiğini açıkladı.

Milli Eğitim Bakanı Mahmut Özer: “Tüm Türkiye’deki iklim şartlarını göz önüne alarak ve deprem bölgelerindeki çalışmaların çok daha sükunetli olması bağlamında sadece deprem bölgesindeki il ve ilçelerin değil bugünden itibaren tüm Türkiye’de tüm okullarımızı 13 Şubat’a kadar 1 hafta tatil ediyoruz. Böylece millet ve devlet olarak tüm süreçleri hem daha rahat bir şekilde yürütme hem de özellikle bu 10 ilde akrabaları olan diğer illerdeki vatandaşlarımızın erişimini kolaylaştırma adına bu kararı aldık. Ama bu kararı alırken bütün illerimizdeki ve özellikle bu 10 ilimizdeki okullarımız vatandaşlarımızın hizmeti için açık tutulacak. Konaklama, yemek ikramı ile her türlü hizmet okullarımızda, öğretmen evlerimizde vatandaşlarımıza 7/24 kesintisiz bir şekilde intikal ettirilecektir.” dedi.

Gelişmiş ülkelerde her yerde; kreş, oyun alanı, park, hayvanat bahçesi, müzelerde ve alışveriş mağazalarında çocuklar için ayrılmış bölümler mevcut. Gökdelenlerde bile oyun salonu var. Her mahallede kütüphane bir katı çocuklara ayrılmış.. Hafta sonu  çocuk tiyatrosuna gidiyor..

Ülkemizin pek çok yerinde kreş, ana okulu görmemiş; içine kapanık, kendine güveni olamayan çok sevdiğimiz, sık sık sarılıp öptüğümüz ama sevgimizi  laftan öteye taşıyamadığımız çocuklarımızı size emanet ediyoruz.

Evet, biz çocukları sözde çok seviyoruz. Ancak etrafımıza hiç çocuk gözüyle bakmıyoruz. Şehir planlamasında çocuk yok; onları eğitecek, mutlu edecek düzenlemeler yapmıyoruz. Çoğu Belediyeler, o vizyona sahip değil. Onlar daha çok imar ve rantla meşguller.

Veliler de devletten ve belediyelerden yüksek sesle talepte bulunmuyor.

Çocuklar sonuçta binalar arasına veya evlere sıkışıp kalıyorlar.

Evde 5- 6 yaşına kadar saksı gibi baktığımız çocuklarımızı size gönderiyoruz.

Sevgili Öğretmenim sen ne yapıyorsun?

Neredeyse 2 yılda bir milli eğitim bakanı değişmiş; 20 yılda 8 milli eğitim bakanı değişmiş, müsteşarlık kaldırılmış yerine 4 bakan yardımcılığı getirilmiş, öğretmen maaşları devlet memurları içinde en düşük düzeyde kalmış..

Türkiye, 37 OECD ülkesi içinde 15 yaş ile 19 yaş aralığında en düşük okullaşma oranına sahip ülkelerden biri olmuş, 18 yaş ile 24 yaş aralığındaki her 100 gencinden 60’ı eğitimin dışına düşmüş OECD ülkesidir.

Türkiye üniversite bitirmişlerini istihdamda en düşük düzeyde kullanan OECD ülkesidir.

Lise diploması sahibi mezunlarını da istihdamda en düşük düzeyde kullanan OECD ülkesidir.

Türkiye, eğitime ayırdığı kamu kaynağında OECD ortalamasının çok gerisine düştü. Bunun sonucu olarak Türkiye’de anne ve babalar “OECD ortalamasının iki katı parayı çocuklarını okutmak için” harcamak zorunda kalıyorlar..

Bu tabloya göre: Kendi insanını yeterince eğitemiyor. Eğitip üniversite ve lise diploması sahibi yaptığı insanına ise iş veremiyor ya da onların severek çalışacakları bir işte geçinebilecekleri ücreti sunamıyor.

Başta doktorlar, mühendisler iyi eğitim almış beyin gücünü de dışarı kaçırıyor.

Buna karşılık yaklaşık 8-9 milyona yakın Suriyeli- Afganlı- Afrikalının ülkeye kaçak olarak girmesine göz yumup, fabrikalarda, tarlalarda, küçük ve orta boy işletmelerde ucuz kaçak Suriyeli-Afganlı-Afrikalı emeğine bel bağlayıp bununla İhracat rekabeti sağlamaya çalışıyor.

Geçen gün; Milli Eğitim Bakanı, kariyer sınavının “öğretmenleri hem yüksek lisans ve doktora yapmaya teşvik edeceğini ve hem de maaşlarını yükseltme avantajı sunacağını” savundu.

Bu noktada size bir kıyaslamalı bilgi daha sunayım:

Türkiye OECD ülkeleri içinde öğretmen maaşlarının en düşük olduğu ülkelerden biridir. Türkiye’de mesleğe yeni başlayan bir öğretmen, en üst kademeye ulaştığında başlangıç maaşından yalnızca yüzde 9 daha fazla maaş alabilirken OECD ülkeleri ortalamasında bu fark yüzde 67’ye çıkıyor. OECD’nin ileri ülkeleri, öğretmenin maaşını artırmak için onları yeniden sınavlara sokma ihtiyacını duymuyor.

Çünkü öğretmenlik sadece bilme mesleği değil aynı zamanda “bilenin bilgisinden bilmeyene sabırla, özveriyle, bin bir emekle bilgi paylaşma” mesleğidir.

Öğretmen, yılların emeği ile bilgisini paylaşarak öğretir, öğreterek olgunlaşır, kariyerini öğreterek yükseltir.

Öğretmenler toplum önderi, çocuklara rol model olur. Bunun için Cumhuriyet kuruluşundan sonra köylerde her alanda ileri adımlar atmak ve çağı yakalamak için öğretmenler ile ebe hemşireleri rol model yaptı.

28 Kasım’da Altılı Masa’nın üzerinde çalıştığı projeleri dört gözle bekliyoruz.

Emekli bir eğitimci olarak:

24 Kasım Öğretmenler Günü KUTLU OLSUN!