Özgürlük, insanların önünde hiçbir kısıtlama olmadan istediğini yapma hakkına sahip olması.

Mesela her insanımız, özgürce yaşayabiliyor mu?

Şu anda maalesef demek zorunda kalacağımı ifade etmek isterim.

Çünkü; özgürlüğün askıya alındığı, unutulduğu ya da hiç olmadığı ortamlarda insanlık, dostluk, arkadaşlık, vefa olmuyor, olamıyor…

İrili ufaklı insancıkların birbirini sırtından hançerlediği, gammazladığı, linç ettiği, asla hak etmemiş küçücük yaratıkların egemen olduğu bir “güruh ortamı” hızla büyüyor ve toplumu esir alıyor.

İnsanın olmadığı yerde ise haysiyet yok oluyor, vicdan denilen en kutsal duygu ise sözlüklerden dahi siliniyor…

Hatırlayın; eskiden Köy Enstitüleri vardı.

Derslere gerçek sanatçı, prof, ekonomist, sağlıkçı, tarımcı ve zanaatkar girerdi.

Harika, özgürce düşünen, milli duygularla beslenmiş tam donanımlı çocuklar yetişirdi.

Mesela, bir mezuniyet töreninde:

İstiklal Marşı, bağlama konseri, türküler, mandolin konseri, şiirler, keman konseri, piyano konseri, koro, evrensel bir tiyatro oyunu ve diploma takdimi ve topluca oynanan zeybek oyunuyla gençlere özgürce yaşanan bir hayat öğretilirdi.(alıntı)

Son zamanlarda; Toplumun en üst katmanından taa dibine dek insancıklar, gözlerinin önünde olup bitene bakıyor ama görmüyorlar…

Hırsızlıklar, yolsuzluklar, çocuklarının geleceğinin yok olması, baskılar, sansür, dayak, biber gazı, cop, savaş, talan hiç mi hiç etkilemiyor bu insancıkları…

Bu insanlar ancak, başlarına geldiğinde ağlaşıyorlar, o kadar!..

Büyük bir kesim ise; “elinden bir şey gelememe” duygusuyla, siniyor, korkuyor ve öfke içinde kurtarıcı bekliyor…

Elini taşın altına koyan bir avuç insana gelince:

Birlik olmaya, ayağa kalkmaya, hakkını aramaya geldiğinde; ‘Onları da hep baskı, işsizlik, sansür, sorgu, hapishane bekliyor…

Özgürlük; insanlığın, vicdanın ve haysiyetin iflas ettiği her ülkede, her toplumda aynı şeyler biteviye yaşanıyor ne yazık ki…

Azınlık ise:

Özgürlüğü; güç, hırs, para olarak görüyor..

MAHALLİ  HATIRLATMA!

Her bölgenin ortak noktası:

-Yağmur kuvvetli yağınca, dere yatakları üstüne bina yapılınca, her taraf beton olunca, dere yatağını bulamıyor, yağmur toprakla buluşamıyor..

-Üstüne üstlük; bazı belediyelerde, yağmur mazgallarını temiz tutmayınca, hepimizin gördüğü manzaralar ortaya çıkıyor..

Zemin katlar su ile doluyor, canlar gidiyor, mallar telef oluyor.