Süfli(sıfat) lügatte:

Aşağı, aşağılık, bayağı, adi, pis, kılıklı, kılıksız, hırpani anlamı olan bu kelime sosyal medyayı salladı.

Ankara Etlik Şehir Hastanesi’nin açılışında yurtdışına göç eden ve göç etmek isteyenleri ağır bir şekilde hedef alındı.

Söylenen  cümle tamda şöyle:

“Sırf daha iyi arabaya binmek, sırf daha iyi telefon alabilmek, sırf daha çok konsere gidebilmek gibi süfli heveslerle ellerin yani başka ülkelerin, başka toplumların kapısına varanlara acıyarak bakıyorum!”

Devamı ise;

“Bugün böyle bir hevesle yola çıkanların yarın merhamet ve şevkat ihtiyacı duyduklarında sığınacakları bir aile, bir sosyal bünye, bir devlet mekanizması bulamayınca yaşayacakları pişmanlığı tahmin edebiliyoruz.”

Az da değil,  20 yılı aşkın süredir hükümette bulunan, Cumhuriyet tarihinin en uzun süreli iktidarı olan AKP’li Türk büyüklerine soruyorum: Hangi sosyal bünye, hangi şefkatli devlet mekanizmasından söz ediyorsunuz beyler? O çocuklara, o gençlere ne verdiniz, hangi olanakları sağladınız da, “hayır, biz illa araba istiyoruz, konser istiyoruz” diye el kapılarına hücum ettiler?

Siz, onların burada, bu ülkede izlemek istedikleri konserleri, sanatçıları yasakladınız!..

Hangi “daha iyi araba almaktan” söz ediyorsunuz?

Otobüse, metroya binecek, karınlarını doyuracak parayı bile zar zor, borç harç, ailelerinin boğazından keserek gönderdikleriyle bulabiliyorlar! İkinci eli bile 300-400 bin lirayı bulan arabalar hayallerinde bile yer alamıyor beyler!

Gençlerin hayallerine ne oldu?

Çocuklar ve gençler bu ülkenin geleceği..

Bu ülkenin en büyük potansiyeli hatta hazinesi olarak gösterilen genç nüfus, bırakın hayal etmeyi, düşünmekten bile çekiniyor, korkuyor!..

Toplumu kutuplaştırmak, eşitsizlik, ayrımcılık, ötekileştirme en çok onları vuruyor, yaralıyor, örseliyor…

Çok ağır ekonomik sıkıntıyı onlar yaşamakta..

Tabii ki toplumun diğer kesimleri de;  sefalete düşen yığınlar, işçiler, asgari ücretliler, sağlıkçılar, esnaf, onlar da çilenin dik alasını çekiyor.

Toplumun neredeyse dörtte üçü koyu bir yoksulluğun pençesinde…

Ancak çocukların çok önemli bir özelliği var:

Ülkenin geleceği olan çocuklar beslenemiyor!..

Nerden biliyorsunuz diyebilirsiniz?

Adı “uzaktan eğitim” olan traji-komik sistemde, milyonlarca çocuk akıllı telefonu, bilgisayarı ya da interneti olmadığı için anayasanın emrettiği eğitim-öğretim eşitliğinden faydalanamadı .

Ne zaman?  -Kovitli günler de..

Okulda kantin işleten komşum anlatıyor:

“350 kişilik devlet okul kantininden sadece 50-60 öğrenci sadece su ve benzeri ucuz şeyleri alabiliyorlar.”

*Bu çocukların nasıl hayali olsun!..

* Bir araştırmaya göre: Gençlerin yüzde 76’si geçici olarak da olsa yurtdışında çalışmaya kesin olarak “Evet” yanıtı verirken, kalıcı olarak gitmek isteyenleri oranı yüzde 64 oldu!

Bu gençlere; Süfli Gençler demek, doğru mu?

İnsan, umut ve hayal eder; ancak bazen umutları ve hayalleri hep kursağında kalır. Mutlu olmak için çıktığı yolda mutsuzluklar yaşamasına engel olamaz.

Amacımız mutlu, güzel bir hayat yaşamaksa; elde edilebilecek hayaller kurmalıyız. Hayallerin de isteklerin de sınırı yoktur. Gerçek olan şudur ki elde edilebilecekler tamamen kişiye bağlıdır. İstiyorum der, yan gelip yatarsak ne istediğimizi ne de hayallerimizi elde edebiliriz. İstemek + İnanmak + Çalışmak = Başarıdır.

İsteyecek, inanacak, çalışacak ve başaracağız. Yokuş çıkarken akıtılmayan ter inişte gözyaşı olarak akar. Bu söylemi her zaman hatırlamalı ve hayallerimizin peşinden yılmadan pes etmeden gitmeliyiz.

Victor Hugo’nun Sefiller isimli eserinde söylediği çok güzel bir söz var. Diyor ki: “Yaşantımız, hayallerimizin ete kemiğe bürünmüş halidir.” İnsan ne düşünüyor ne hayal ediyorsa onu yaşıyor. Kimse bu hayattan istediği dışında bir şey almaz. Hayat herkese eşit mesafededir ve yine herkese sadece ve sadece istediğini verir. Önemli olan bu hayattan ne istediğini bilebilmektir.

Dil ile istemek başka bir şeydir; kalp ile istemek başkadır.

Herkes istediği şeye kavuşmak için çalışır çabalar ve ya istediğini ya da ona yakın olanı elde eder. Bazılarımız ise sadece hayal kurmuş olmak için veya laf olsun diye ister. Aklına ne gelirse benim de olsun, onu da istiyorum, bunu da istiyorum mantığı ile hareket eder.

Elbette her insanın bir kapasitesi vardır.

“Hayal Kurma Hastalığı Size Bulaşmasın!”

-Bazılarımız hayal dünyasında yaşar bazılarımız hayallerinin gerçeğe dönüştüğü dünyada.

-Bazılarımız korkularını büyütür bazılarımız geleceğe umut eker

**

Umut ve hayal  satanlara ne demeli:

*Ev sahibi olma umuduyla yanıp tutuşan bir okur, yazıyor;

 “Ölçüm bir bilim dalıdır. İki yılda 250 bin konut. Günde 700 konut. Demirci, kalıpçı, sıvacı, duvarcı vesaire. Bu kadar kalifiye eleman, bu kadar iş makinesi, beton mikseri, bu imalat hızını karşılayacak kapasite kimde var? Bu projenin inşaat bedeli bugünkü fiyatlarla milyarlarca dolar ediyor. Bu para var mı, yok. Tek kaynak vergi veren kelaynaklar. İşte hesabı yapan kafa bu.” …

* Şu anda milyonlarca çocuk okula gidemiyor.

Zorluklarla okuyup diploma alan üniversite mezunu ise torpil, siyasi görüş, mezhep, etnik köken gibi “gizli” gerekçelerle kamu binalarında yapılan mülakatlarda eleniyor.

Gençler ne yapsın?

Son zamanlarda yurt dışına gidip yerleşmek isteyen Türklerin sayısı o kadar artmış ki ABD, Avrupa ülkeleri Türklere vize vermemek için her türlü zorluğu çıkarıyor.

İktidar, önce ülkenin geleceğine ve  gençliğe umut olabilmelidir.

**

Sen, hayallerinin başkasının gerçeği olmasını istemiyorsan;

Hedeflerini belirle,

Hayal et,

Elinden gelenin daima daha fazlasını yap.

Yap ki; “Hayallerin arkandan el sallamasın!”

Tek hayali zabıta olmak olan engelli birey Barış Yıldırım, İnegöl Belediyesi’nde Zabıta birimini ziyaret etti. Doğum günü olması nedeniyle kendisi için pasta kesilen engelli genç, hediye edilen zabıta üniformasını da giyerek ekiplerle birlikte devriyeye çıktı. Hayallerini gerçekleştiren Barış Yıldırım, kendisiyle yakından ilgilenen ekiplere teşekkür etti.

İnegöl’de ikamet eden engelli birey Barış Yıldırım (30), hayalindeki meslek olan zabıtalığı deneyimlemek adına 153 hatları üzerinden İnegöl Belediyesine ulaştı. Zabıta olmayı hayal ettiğini, aynı zamanda kendisinin doğum günü olduğunu ifade eden engelli gencin hayalleri, İnegöl Belediyesi Zabıta Müdürlüğü ekiplerince gerçekleştirildi.

Zabıta ekiplerinden sürpriz doğum günü kutlaması

153 hatları üzerinden İnegöl Belediyesi’ne ulaşan Barış Yıldırım’ı, yetkililer İnegöl Belediyesi’ne davet etti. Zabıta Müdürlüğünü ziyaret eden Barış Yıldırım, burada Zabıta Müdürü Bilal Aktürk ve zabıta ekipleriyle buluştu. Barış Yıldırım için ziyaret sırasında sürpriz bir doğum günü kutlaması da gerçekleştirilirken, hediye olarak da zabıta üniforması verildi.

Hayali gerçek oldu

Doğum günü pastasını kestikten sonra engelli genç, zabıta ekipleriyle birlikte devriyeye çıktı. Trafik zabıtalarıyla ana arterlerde devriye atan Barış Yıldırım, hayalindeki işi bir günlüğüne de olsa yapma imkanı buldu. Yıldırım, bir günlük zabıta deneyimi sonrası yaptığı konuşmada kendisine bu imkanı tanıyan Belediye Başkanı Alper Taban’a ve Zabıta Müdürlüğü personeline teşekkür etti.