Yeni Türkiye’nin en önemli gündemi: İhmal.

Hepimizin ortak acısı bu.

Son yıllara, yaşanmış ‘İHMALLERE’ şöyle bir bakalım:

► Soma maden faciasının külü soğudu mu?

► Çorlu tren faciasının acısı dindi mi?

► 6 Şubat depremlerde kaybettiklerimiz.

► Kartal Kaya yangınının ateşi söndü mü?

► Kuzey Irak’ta mağarada metandan boğulan 12 asker…

► Eskişehir’de orman yangınında alevlere teslim olan 10 kahraman…

Bu liste uzayıp gidiyor ama değişmeyen tek gerçek var:

Hepsi önlenebilirdi.

Her seferinde aynı cümleleri duymadık mı?

“Kader” diyerek kapatılan dosyalar, “teknik eksiklik” denerek geçiştirilen hayatlar…

Bu ülkenin en büyük trajedisi sadece acıların yaşanması değil, acılardan hiçbir ders çıkarılmaması değil mi?

Sizce; ölmek, en kolay bir ülkede mi yaşıyoruz?..

Yaşamak lüks, hayatta kalmak bir başarı hikayesi mi?..

Şehitlerin anısına en büyük saygı, sormak, sorgulamaktır.

Çünkü bedeli ödenmeyen her ihmal, yeni bir ölümün davetiyesidir.

Bir sonraki “hashtag” (etiket) olmamak için…

Bir sonraki fotoğraf kadrajında (çerçevede) olmamak için…

Ama şu açık: Ortada bir ihmal var.

Ve eğer bu ihmal bu canları aldıysa, bunun adı şehadet değil, resmen cinayettir.

Sorumlular gerçekten hesap verecek mi?

Cevabını hepimiz biliyoruz, değil mi?

Her felakette ilk işimiz ‘DUA’ etmek.

Ama bilinsin ki; bu ülkenin insanı devletten dua değil, çözüm bekliyor.
Dua etmek bizim işimiz.

Uçak almak, teşkilatı güçlendirmek, yangına bilimin ve teknolojinin gerektirdiği şekilde müdahale etmek sizin işiniz.

Yüreğimiz elimizde, bir güzel habere muhtacız.

Herkes işini yapsa, bizim dualar zaten kabul olacak…

Halk dua eder, devlet çözüm bulur.

Görev dağılımı budur.

Çünkü dua eksikleri kapatmaz, öngörülen ve önlenebilen tedbirler kapatır.

Mudanya Belediyesi’nin öncülüğünde kırsal mahallelerde yangın nöbeti başladı. Muhtarların iş birliğiyle oluşturulan gönüllü ekipler, orman yollarında devriyeye çıktı; traktörler ve su tankerleri hazır bekliyor.

Çevre ilçelerde meydana gelen orman yangınlarının ardından, Mudanya’da önleyici tedbirleri artırmak amacıyla kırsal mahallelerde “Yangın Nöbeti” uygulaması başlatıldı. Mudanya Belediyesi’nin çağrısıyla organize edilen nöbet, muhtarlarla birlikte gönüllü vatandaşların katılımıyla yürütülüyor.

Mudanya Belediye Başkanı Deniz Dalgıç, yangın riski oluşmadan alınan önlemlerin önemine dikkat çekerek, “Bu sadece bir nöbet değil, doğamıza, yaşam alanlarımıza, geleceğimize sahip çıkma kararlılığıdır.” dedi. Sahadaki dayanışmaya dikkat çeken Başkan Dalgıç, şöyle konuştu:

“Çok kısa süre içinde organize olduk. Herkes teyakkuzda. Muhtarlarımızın öncülüğünde, mahallelerimizde gönüllü ekipler oluşturuldu. Çiftçilerimiz traktörleriyle, su dolu tankerleriyle hazır. Gezici ekipler, orman yollarında devriye gezerek olası yangın belirtilerine karşı gözlem yapıyor. Aynı zamanda yangın riski taşıyan cam şişe ve yanıcı atıklar da gönüllüler tarafından toplanıyor.”

YAZ BOYU SÜRECEK

Mudanya’daki yangın nöbetinin yalnızca bir tedbir değil, aynı zamanda toprağa, emeğe ve doğaya sahip çıkma iradesi olduğunu söyleyen Başkan Dalgıç, “Yangın çıktıktan sonra yapılabilecekler sınırlı. Ancak biz, yangın hiç çıkmadan önlemini almaya kararlıyız.” dedi. Dalgıç, tüm Mudanyalılara çağrıda bulundu:

“Yangın nöbetini kırsal mahallelerde sürdürülebilir bir sistemle yürütmeyi ve yaz boyunca riskleri minimumda tutmayı hedefliyoruz. Bu nöbette yer almak isteyen vatandaşlarımız, mahalle muhtarlarımızla iletişime geçebilir ya da 444 8 922 numaralı çağrı hattımızı arayabilir.”

Bursa yanıyor, ciğerimiz yanıyor…

Aslında önlem alması gerekenler yarım saatte bir sosyal medya videosu çekip ya da fotoğraf paylaşıp içimiz yanıyor, sahadayız, bak gece uyumuyoruz, sizin için çalışıyoruz mesajı yayınlıyor…

Hatta Gürsu Belediye Başkanı Mustafa Işık yetinmeyip;

Mustafa Bozbey beni aramadı…

Tatilde, zahmet edip dönmedi…

Yakışmadı… cümleleri kurup algı yapıyor.

Oysa ki Bulgaristan seyahatinde olan Mustafa Bozbey’in Bursa’ya döndüğünü gece saat 03.00’de sosyal medyadan yaptığı açıklamayla anlıyoruz.

Bir güruh da var ki sadece A Haber izler gibi, sadece Ak Partili belediye başkanlarının paylaşımlarına bakıp zahmet edip Başkan Bozbey’in sayfasına bile girmeyip Bozbey tatilden dönmedi paylaşımlarıyla verip veriştiriyorlar.

Yangın şehrin en güzel ormanlarının büyük bir bölümünü yok etmiş, 2 köy boşaltılmış, insanlar evsiz kaldıkları için ağlıyor, ağaçlarla birlikte yüzbinlerce canlı telef olmuş, içimiz gerçekten yanıyor…

İklim yasası gibi büyük bir bela geleceğimizi karartmaya başladı belki de… Yangınların nasıl çıktığına (çıkarıldığına) dair en ufak bir fikrimiz yok…

Ama biz siyaset yapmaktan geri durmuyoruz, duramıyoruz. Sineğin yağı önemli tabii…!

Koltuk sevdamız her şeyin önüne geçiyor değil mi Sayın Mustafa Işık…!

Asıl size yakışmadı…!

Gece boyu yaptığınız her paylaşımda yangın görüntülerinden çok, can hıraş çalışan itfaiyecilerden, gönüllü halktan çok siz varsınız…

Bursa’nın tüm belediyeleri, bakanlığın uçakları – helikopterleri (sadece hava aydınlıkken) oradayken kendilerinden lütfederek bahsediyorsunuz.

Biz Bursalılar olarak siyasetinize doyduk…!

Siz de en azından bu afet günlerinde siyaseti bir nebze bir kenara bırakın…!

Gürsu Belediye Başkanı Mustafa Işık, ilçede yaşanan yangın faciasına ilişkin yazılı yaptığı açıklamada, yaşadığı acıyı dile getirdi.

Başkan Işık, “Gözyaşlarıyla sabahı ettim. Yaşadığım acı gerçekten tarifsiz. Gözlerimin önünde bu acı dolu tabloyu izlemek canımı çok yaktı. Gün ağarınca, felaketin boyutu ortaya çıktı. Ben hem ilçeme hem de kentime büyük geçmiş olsun dileklerimi iletiyorum” dedi.

Son yılların en sıcak günlerini yaşarken, orman yangınlarıyla acı tabloyu hepimiz içimizde yaşıyoruz!

Hepimiz izliyor, okuyor ve sosyal medyayı takip ediyoruz!

“Denge” hissedilecek şekilde bozuldu!

Denge; hayatın her alanında bozulmuş durumda…

Gıdada, Adalette, eğitimde, sağlıkta, ekonomide…

Geçen gün bir anne; “ 2.5 yaşındaki oğlum marketin önünden geçerken kiraz görüp istedi. Ama alamadım.” Diyor…

Çocuk; üzerine iliştirilmiş beyaz kağıtta yazan rakamı ne bilsin…

O saf, temiz, filtresiz çocuk; yalnızca isteklerinin, arzularının peşinde.

O kıpkırmızı kirazların üzerindeki beyaz kağıdın ağırlığını anne-babalar biliyor sadece.

Zira kilosu 600-700 liraydı o kirazın.

Halbuki Türkiye, dünyanın en büyük kiraz üreticilerinden biri.

İzmir, Manisa, Konya, Bursa, Afyonkarahisar, Isparta, Amasya…

0900 Ziraat, Davraz, Napolyon, Early Burlat, Turfanda, Van…

Yetiştirilen alan bol, çeşit çok.

Kirazlarımızı tüm dünyaya ihraç ediyoruz.

Yani bir “Kiraz Ülkesi” Türkiye…

Şimdi kendi çocuklarına kirazı çok gören bir ülke oldu.

Türkiye “kiraz alamayanların ülkesi” ne döndü.

Tarlada emeğinin karşılığını alamayan çiftçi…

Ürünü yetiştiren eller…

Arada zincirin en kalın halkası olan aracılar…

Ve sonunda bir avuç kirazı çocuklarının önüne koyarken bile tereddüt eden anne-babalar…

Tarlada bereketin, sofrada umudun kalmadığı bir tablo bu…

Türkiye kirazda ihracat şampiyonu belki…

Ama kendi çocuklarının tabaklarında o meyve eksikse, alamıyorsa, bu utancın şampiyonluğu değil mi?

Denge yalnızca sofrada değil, vergide, maaşlarda, turizmde, eğitimde, adalet terazisinde de bozulmuş durumda.

► Asgari ücret “Yavru Vatan” dediğimiz Kıbrıs’ta bile Anavatan’daki asgari ücretin iki katından fazla: 44 bin 546 lira… Vergileriyle bu rakam 51 bin 202 lira oluyor.

► Yargıtay kararı emekli maaşına bankalarca bloke konulmasını yasalaştırdı. 70’li 80’li yaşlarında çalışmak zorunda kalan, torununa bayram harçlığı dahi veremeyen, banka promosyonu kovalayan emekliye ‘Yaşama’ demek değil de nedir bu?

► “Dünyanın en güzel şehri İstanbul Boğazını” kendi yatıyla;  İstanbul’un tarihi yalılarını, erguvanlarını seyrederek, elinizde çayınız, kahveniz şahane bir yolculuk yapıyor olsanız  çok güzel olmaz mı?

Hepimizin büyürken duyduğu bir söz vardır: Anne-baba olunca anlarsın.

Çocuğunun önüne koyamadığın o kirazın ağırlığını mesela; anne olunca anlıyor insan.

Gözünden sakındığın, saçının teline zarar gelmesin diye büyüttüğün çocuğuna bir şeylerin dokunduğunda…

Zengin daha zenginleşince, fakir daha da zor duruma düşünce: Kirazında dengeyi bozmasıyla, “Anne-Baba” olmak dünyanın en güzel ama en zor işi…

Sosyal medyada; Dünyada ve ülkemizde olanları her vatandaş izliyor.

Özellikle Avrupa ve Amerika’da:

Bir tarlada dron dönüyor gökyüzünde. Altında binlerce dönüm mısır tarlası…

Direksiyonsuz traktör, kendi kendine gidiyor. İçinde sürücü yok. Çiftçi kulübede…

Traktörün kamerası, milisaniyede toprağın rengini okuyup gübreyi damla damla hedefe yolluyor. Toprağın nemini ölçen sensörler karar veriyor: “Şuraya biraz su, şuraya biraz gübre.”  Hatta yapay zekalı püskürtme sistemi kameradan yabani otu tanıyıp ilacı yalnız oraya sıkıyor; kimyasal tüketimi üçte iki azalıyor.  Elektrikli traktörler 14 saat şarjını korurken, geliştirilmiş robotlar gece gündüz çapa yapıyor. Uçan hasatçı dron’lar dalından yalnız olgun şeftaliyi koparıyor. Avrupa’da, Amerika’da…

Modern çiftçilik artık bu: Traktörler elektrikli, ilaç makineleri yapay zekâlı. Dron’lar gökten hastalık taraması yapıyor. Ve bu teknolojiler sayesinde ne ilaç ziyan oluyor, ne su…

Ne de insan gücü. Çünkü her işi artık makineler yapıyor.

Buna “otonom tarım” deniyor: İnsan eli değmeden tarlanın kendi kendine çalışması.

ABD ve Avrupa’da çiftçilerin üçte ikisi artık dijital tarım yazılımı kullanıyor.

Bizde…

Çiftçi, en pahalı sebze ve meyveyi üretiyor.

Markete gidelim. Kiraz 450- 500 lira, Domates 60 lira, yemeklik zeytinyağı 350 lira.

Türkiye’nin 23 milyon hektar ekili arazisinin dörtte üçü hâlâ yağmur duasına bakıyor.

Çiftçinin kredi faizi yüzde 45, mazot fiyatı 2 yılda yüzde 130 artmış.

Hal böyleyken dron, AI, sensör “lüks” kalıyor.

Oysa California’daki bir robotun tasarruf ettiği her 1 litre tarım ilacı çiftçinin cebine 1.5 dolar olarak dönüyor. Türkiye’de aynı kimyasalın litresi 350 lira.

TÜİK verisine göre gıda enflasyonu haziranda yıllık yüzde 30’u aşmış.

2025’te buğday rekoltesi yüzde 5.8, domates yüzde 5.7, portakal kimi bölgelerde yüzde 80 düşüş kaydetmiş.

Eksilen ürünü kapatmak için dört kalem temel gıda (tahıl, şeker, yağ, et) ithalatına her yıl 11 milyar dolar ödüyoruz.

Küresel tarım çip, kamera, pil ve veri bulutlarıyla büyürken biz hâlâ taban fiyat, mazot desteği kavgasındayız.

Teknoloji pahalı evet ama kullanmayınca enflasyon daha pahalı.

Örnek: 5 bin dönümlük Konya ovasına sensör‑drenaj kurulsa, su tüketimi yüzde 25 düşer, rekolte yüzde 15 artar, hesap basit.

Toprakla uğraşan herkesin bir dijital yardımcısı var artık.

Bizim çiftçimiz ise hâlâ fiyat garantisi için bakanlığın kapısında, mahsulünü satmak için pek çok yere koşturuyor. Türkiye’nin de seçim yapması gerekiyor.

Zeytin dalını geleceğe uzatmak varken, Meclis’ten apar topar: “Zeytinlikleri madenciliğe açılım yasasını”  onayladı.

Üstelik o zeytin ağaçları her yıl 4 insanın oksijenini üretiyor, toprağı erozyondan koruyor, karbonu yutuyor.

Hâlâ kendimizi haklı görüyoruz.

Tencere kaynamazsa; bu millet yoksullukla, sefaletle mücadele eder. Yargı adaletsizliğine, gelir adaletsizliğine, sosyal adaletsizliğe itiraz eder.

Suriye’de son dönemde tırmanan gerilim hem İsrail’in hava saldırıları hem de Dürzi bölgelerindeki artan isyan hareketleriyle endişe verici boyutlara ulaştı. Bu gelişmeler, bölgesel istikrarı tehdit etmekle kalmayıp, Suriye halkı üzerindeki baskıyı da artırıyor.

İsrail’in Suriye topraklarına düzenlediği hava saldırıları, uluslararası hukukun temel ilkelerini ihlal etmekte. Bu saldırılar, Suriye’nin egemenliğini ve toprak bütünlüğünü hiçe sayarken, zaten yıllardır süren çatışmalarla yorgun düşmüş sivil halk için yeni bir tehdit unsuru oluşturmaktadır.

Suriye’deki son gelişmeler ile ilgili açıklamalarda bulunan Türk Dünyası Yörük Türkmen Birliği Genel Başkanı İrfan Tatlıoğlu, “Suriye’nin güneyindeki Dürzi topluluğunun son dönemde rejime karşı başlattığı isyan hareketleri, ülkedeki karmaşık siyasi ve etnik fay hatlarını bir kez daha gözler önüne sermiştir. Arkasında İsrail’in olduğu açıkça belli olan bu isyan hareketi, kriminal Dürzi aktörlerin sürece dahil olması ile Süveyda şehrinde bir kıyıma dönmüştür. Bu açık saldırgan isyan ve tedhiş hareketlerine karşı Suriye Hükümetinin gösterdiği itidalli tavır takdire şayandır. Suriye’nin güneyinde ortaya çıkan bu isyan hareketine karşı devletimiz tüm aygıtları ile vaziyet almış ve tavrını ortaya koymuştur. TBMM’den çıkan tezkere yanında, Dışişleri Bakanlığımızın tutumu ve nihayetinde Sn. Cumhurbaşkanımızın yaklaşımı açıktır. Ülkemiz içinde olduğu gibi Suriye’de de Türkmenler ve Kürtler devletimizin güvencesi altındadır. Türkiye Suriye halkının yanında olmaya devam edecektir. Bu tarihi ve insani bir sorumluluktur” dedi.

Ülkemizde yürütülen bu hassas dönemde PYD ve SDG’nin bölgesel süreci ülkenin kuzeyine yayma eğilimi içine girmeyeceğini ve Türkiye’nin bölgesel barış sürecine zarar verecek bir pozisyon almayacağını umuyoruz diyen İrfan Tatlıoğlu, “PYD ve SDG’nin İsrail himaye ve koordinasyonu altındaki hiçbir süreçten fayda beklememesi gerektiğini tekrar hatırlatıyoruz. Sykes-Picot, Balfour Dekorasyonu ve Osmanlı’nın Suriye’den çekilmesi ile büyük bir yalnızlığa sürüklenen Suriye Türkmenleri yıllarca yaşadıkları zulmün ardından SEVRA sürecine destek verdiler ve bedel ödediler. Zafer sürecinde de etkin rol alan Türkmen kardeşlerimiz ödedikleri bedelin karşılığı olarak kabinede ve yönetimde olmamayı bile tolere ettiler. Yüzde yirmi beşleri aşan en güçlü toplumsal gruplardan biri olmalarına rağmen itidal içinde bekleyen Suriye Türkleri Türkmenler, bugün yine adalet, ahlak ve Suriye’nin geleceği için doğru taraftalar. Bu adaletli tavırları ile Suriye’nin geleceğinin teminatı durumundadırlar. İsrail’in yanında hareket eden Dürziler ve seküler Kürt gruplara karşı Suriye’nin istikrar unsuru olmaya talip kardeşlerimiz ile gurur duyuyoruz ve Suriye Türkmenlerinin yanında olduğumuzu ilan ve ifade ediyoruz. Suriye’nin parçalanmasına yönelik her harekette Suriye Türkmenleri istikrarın yanında olmaya devam edecekler bizler de onları tahkim etmeye, desteklemeye devam edeceğiz.” diye konuştu.

Türk Dünyası Yörük Türkmen Birliği Genel Başkanı İrfan Tatlıoğlu, “Bu kritik süreçte uluslararası toplumu, Suriye’deki gerilimin daha fazla tırmanmasını engellemek için acilen harekete geçmeye çağırıyoruz. İsrail’in saldırılarının derhal durdurulması ve Suriye’nin egemenliğine saygı gösterilmesi gerekmektedir. Kriminal ve katil Dürzi unsurların yakalanması ve yargılanması en büyük temennimizdir. Bölgesel barış ve istikrarı yok eden İsrail’in çok uluslu barış gücü tarafından durdurulması ve tüm alanlarda kontrol altına alınması dünya barışı için bir zorunluluktur. Siyonizm insanlık için büyük bir tehdittir. Bu ezoterik, sapkın düşünce tarzının ülkemiz içinde büyük bir tehdit olduğunun farkındayız ve Siyonizm ile mücadele hususunda devletimizin yanındayız. Birlik olarak yakinen takip ettiğimiz Suriye’de adil ve müreffeh bir ülke en büyük temennimizdir. Kırmızı çizgimiz olan Suriye Türkmenleri için her türlü fedakarlığa hazır olduğumuz ilan ve ifade ediyoruz” diye sözlerini noktaladı.

Tutuklanan ve görevden uzaklaştırılan CHP’li Esenyurt Belediye Başkanı Ahmet Özer, terör örgütüne üye olma suçundan yargılandığı davada tahliye edildi.

Terör soruşturması kapsamında tutuklanan Esenyurt Belediye Başkanı Ahmet Özer, yargılandığı davanın ikinci duruşmasında hakim karşısına çıktı.

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yürütülen “Terör” soruşturması kapsamında 4 Kasım’da tutuklanan ve ardından görevden alınan, yolsuzluk soruşturması kapsamında ise tekrar tutuklanıp görevinden uzaklaştırılan CHP’li Esenyurt Belediye Başkanı Ahmet Özer’in “Silahlı terör örgütü PKK/KCK üyesi olmak” suçundan 15 yıla kadar hapis istemiyle yargılanıyor.

Duruşmaya, tutuklu sanık Ahmet Özer ile avukatları, CHP Genel Başkanı Özgür Özel ve çok sayıda partili katıldı.

TAHLİYE EDİLDİ

Özer, tahliye edilirken yurt dışı ve şehir dışı çıkış yasağı verildi.

MAHKEMEDE NELER OLDU?

Ahmet Özer ile arasında para transferi olması sebebiyle dinlenen tanık Erdoğan Boz, “2022 yılındaydı, o dönem Ahmet Özer’in kitabı yayınlanmak üzereydi. Ben de yayıncılık faaliyetleri yürüttüğüm için oradaydım. Tesadüfen karşılaştık, tarihten konuştuk. Ona hediye olarak bir kitap vermek istedim, kabul etmedi. Bu yüzden daha sonra parayı bana banka üzerinden attı.” dedi.

Erkan Çakır, “Sosyal medyamda Sayın Ahmet Özer hakkında yaptığım yorumdan dolayı hakkımda hakaret davası açıldı. ‘Sayın Ahmet Özer PKK destekçisidir’ dedim, bundan dolayı bana dava açıldı. İki yerde bundan dolayı yargılanıyorum.” diye konuştu.

“Şu anda Ahmet Özer’in neden tutuklu olduğunu herkes biliyor. Ben bunu 9 ay önceden dile getirdiğim için yargılanıyorum. Kendi partimde terör örgütü destekçisi kimseyi istemiyorum.” ifadelerinde bulunan Çakır, “Sayın Ahmet Özer’in yaptığı konuşmalar ortadadır, özerklik isteyen konuşmalar yaptığı ortadadır. Özer ‘Pekeke’ dedi, biz ‘Pekaka’ diyoruz, bundan kendisinin örgüt üyesi olduğu belli. Ayrıca Özer bana uzlaşmak amacıyla 70 bin lira teklif etmişti. Fakat ben kabul etmedim.” ifadelerini kullandı.

Özer ile 2012-2016 yılları arasında çok sayıda HTS kaydı olması nedeniyle tanık olarak dinlenen Aladdin Erdoğan, “Eğitim-Sen şube başkanlığı yaptığım için için Özer’i oradan tanıyorum. Bu süreçlerde Özer’i akademisyen olarak tanıyordum, biliyordum. Kendisinden projelerimiz için destek istedim.” dedi.

Erdoğan şöyle devam etti:

“Daha sonra partimiz HADEP’e Özer belediye başkanı aday adayı olmak istedi. Benden destek istiyordu. Kendisi projelere dahil olarak bana projelerde destek oldu. Hatta birçok projede görev aldı. Ahmet Özer’in yasadışı örgütle ilgili bir bağlantısı olduğuna dair ne bir görgüm ne bir duyumum var.”

Tanık beyanlarına karşı konuşan Ahmet Özer, “Sadece Erkan Çakır ile ilgili bir şey söylemek istiyorum. Kamuoyunda meczup olarak bilinen bir adamdır. Güya uzlaşma için 70 bin lira istemişim. Böyle bir şey yok. Kendisi benim hakkımda örgüt üyeliğine dair iddiada bulundu. Zaten aramızda husumet var.” açıklamasında bulundu.

Erkan Çakır yalnızca kendisine değil İstanbul, Mersin, Adana Büyükşehir Belediyeleri’ne yönelik de sosyal medya paylaşımı yapan bir kişi olduğunu dile getiren Özer, “Bu kişi yalancı ve iftiracıdır. Önüne gelen herkese hakaret eden bir kişidir. Bu iddiaların hepsi mesnetsiz iddialardır.” şeklinde konuştu.

Kaynak: bursadabugun.com

Terörsüz ve tam Demokratik Türkiye’yi, her vatandaşın savunduğu bir gerçektir.

Barış kelimesi genel anlamda düşmanlığın olmaması anlamında kabul görülür. Başka bir anlatımla kötülükten, kavgalardan, savaşlardan kurtuluş, uyum, birlik, bütünlük, sükûnet, sessizlik, huzur içinde yaşamak olarak da tanımlanabilir.

Türkiye’de yaklaşık 115 bin kişi Barış ismini taşıyor.

İlk Barış ismi; Türkiye’de “Barış” isminin ilk sahibi Barış Manço:

“Babam 1943’te İstanbul’da doğdu ve Türkiye’de ilk Barış ismini aldı, esasında isim babası. Barış ismi, 1941’de dünya savaşlarının ardından barışa duyulan özlemden doğdu. Amcam da 41 doğumludur, savaşın başlangıç tarihi.” Demişti.

Dünya barışı veya yeryüzünde barış, tüm uluslar ve insanlar için özgürlük, barış ve mutluluk için idealize edilen dünya görüşü. Bu dünya görüşüne göre tüm devletler ve uluslar şiddet içermeyen bir dünyada gönüllü birliktelik kurabilir.

Bazen insanoğlu şu soru sormak ister:

“Kimin barışı, neyin barışı?”

Bence; savaş da barış da politikanın başka araçlarla devamıdır.

Bütün masalar, bir al-ver üzerine kurulur.

Ülkemiz için yol haritasını çok iyi planlamak gerekir.

Tüm şeffaflıkla; bu proje açıkça milletten gizlenmeden, TBMM’de konuşulsun!

Siyasi malzeme yapılmasın!

►Unutmayalım ki; Türkiye, emperyalizm tarafından, yalnız bugün değil 40 yıldır İsrail’i korumak, İran’ı dengelemek için Sünni eksenli Osmanlıcılığa itiliyor.

Şu konuşulan ve açıkça deklere edilen sözlerden anlıyoruz.

Trump’ın Suriye özel temsilcisini Türkiye’ye büyükelçi ataması, onun da “Türkiye için en iyi sistem Osmanlı millet sistemidir” önermesi, Şam’a yaptırımları kaldırıp Şara ile İsrail’i masaya oturtması, Kürtlerin yeni düzene entegrasyonu bu ana kadar bir şey öğretmiştir.

Bu proje; barış felsefesine uygunsa, Türkiye, anayasasında yazdığı şekliyle demokratik hukuk devleti olursa aslında bir sürü sorundan kurtulur.

Koltuk deyince aklımıza; siyasi, meslek, iş sahibi, ofis ve evdeki kullandığımız bir eşya gelir.

Bazen insanoğlu hayatta hiçbir şeyin yolunda gitmediğini hisseder. Sabah uyanır, kahvesini çayını içer, işine geç kalır, patron surat asar.

Akşam eve gelir, televizyonu açar, koltukta aynı ve sıkıcı haberleri, aynı yüzleri izler.

Hayat onun için aynı koltukta rutindir.

İşte tam o anlarda insan, hayatında bir şeyleri değiştirmek ister ama neyi, nasıl değiştireceğini bilmez.

Uzak Doğudan Çin’nin Taoist felsefesine dayanan yaşam felsefesi hatırlar.

Bunun adı ‘Feng Shui’.

“Feng” rüzgarı, “Shui” ise suyu temsil eder.

Uzak Doğu’dan çıkmış, batının ruhsal açlık çektiği dönemlerde ithal edilmiş bir yaşam sanatı. Aslında kökeni binlerce yıl öncesine, Çin’in Yaşam alanlarını doğanın enerjileriyle uyumlu hale getirmeyi amaçlayan bir felsefe. Bu iki unsurun dengesi, yaşam enerjisi olan Chi’nin (Çi pek çok Çin, Kore ve Japonya kökenli savaş sanatlarında kullanılan merkezi bir unsurdur. Çi’nin geliştirilmesi savaş sanatçısına hem güç hem de uyguladığı sanatta doğallık kazandırır) akışını yönlendirir.

Bu öğretiye göre, evindeki, iş yerindeki eşyaların yerleşimi, renklerin kullanımı ve mekanın düzeni senin enerjini etkiliyor.

Feng Shui’ye göre evinizde eski, kırık veya bozulmuş eşyalar bulundurmak negatif enerjiyi artırabilir. Ayrıca, kapının tam karşısına ayna koymak enerjinin dışarı kaçmasına neden olabilir. Yani, evindeki veya iş yerindeki sandalyeyi doğru yere koyarsan, hayatın da yoluna girer diyor. İlk bakışta saçma geliyor ama önyargılı olmamak lazım.

Hayatta hep dışarıyı düzeltmeye çalışmıyor muyuz?

Böyle yaparak belki de sadece koltuğun yeri değil, bakış açımız da değişiyor olabilir.

Eğer yaşam alanınızı Feng Shui’ye göre düzenlemek istiyorsanız, öncelikle fazlalıklardan kurtulmak, doğal ışığı artırmak ve pozitif enerjiyi destekleyen renkleri kullanmak iyi bir başlangıç olabilir.

İnsanlar bir koltuğun yeriyle hayatlarını değiştireceklerine neden inanmak istiyor?

Bence günümüz insanı çaresiz. Market fiyatlarında Almanya’yı, lokanta fiyatlarında Yunanistan’ı geçtik. Ne kadar para kazanırsa kazansın ne kadar yüksek kata çıkarsa çıksın, içindeki boşluk değişmiyor. Ve daha kötüsü, büyük değişimlere cesaret edemiyor.

Mutsuz evliliği bitiremiyor, işini değiştiremiyor, ülkesini terk edemiyor.

Ne yapıyor peki?

Sadece kendi oturduğu koltuğun yerini değiştiriyor.

Çünkü kontrol edebildiği, değiştirebildiği tek şey bu!..

Sizce; Feng Shui felsefesi tamamen saçmalık mı?

Kim istemez; düzenli bir oda, temiz bir masa gerçekten zihni açar.

Ama koltuğun yeri değişince kader değişir mi?

İşte orası inanç meselesi.

Bence başkalarına zarar vermedikçe herkes istediğine inanabilir.