Gezi Parkı olaylarının sanıkları ile yoğun irtibatlarının bulunduğu, eylemlerde aktif rol oynadığı ve sosyal medyadan gerçekle bağdaşmayan bilgiler vererek vatandaşları kolluk kuvvetlerine karşı kışkırtmaya çalıştığı iddiasıyla gözaltına alınan İsmail Saymaz’a adli kontrol uygulanarak ‘ev hapsi’ verildi.

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı’nca yürütülen soruşturma kapsamında, gazeteci İsmail Saymaz’ın Gezi Parkı olaylarının organizatörü Mehmet Osman Kavala’nın web sitesinin hazırlanmasında ve eylemleri basın yoluyla yaygınlaştırma amacıyla kurmayı planladığı televizyon kanalının kurulması için rol alan şahıslarla konuşma içerikleri tespit edilmişti. Soruşturma kapsamında Saymaz’ın, Gezi Parkı sanıkları Mehmet Osman Kavala, Şerafettin Can Atalay, Çiğdem Mater Utku ve Ayşe Mücella Yapıcı ile olaylar sürecinde yoğun irtibatı olduğu, sosyal medyadan olaylara ilişkin çok sayıda paylaşımda bulunduğu, olaylarda aktif rol alarak sosyal medyada gerçekle bağdaşmayan bilgiler vererek vatandaşları kolluk kuvvetlerine karşı kışkırtmaya çalıştığı belirlenmişti. Soruşturma çerçevesinde Saymaz, ‘Türkiye Cumhuriyeti hükümetini ortadan kaldırmaya teşebbüse yardım’ suçundan yakalanarak gözaltına alınmış, emniyetteki işlemlerinin ardından Çağlayan’daki İstanbul Adalet Sarayı’na sevk edilmişti. Sulh Ceza Hakimliği’ndeki ifade işlemlerinin ardından Saymaz’a adli kontrol uygulanarak ‘ev hapsi’ verildi.

Kaynak: bursadabugun.com 

Çok eskiden gazetecilik mesleği kutsaldı… Fi tarihinde falan bu böyleydi…

Gazetecilik, demokrasinin sacayaklarının en önemlilerindendi…

Sonra ne oldu, yılışık, yapış yapış, dili bir karış dışarda dolaşan şahsiyetler “gazeteciyiz” diye ortalıkta dolaşmaya başladı…

Doğru bir haberi sitesinde kullandığı için özür dileyen mi ararsın..?

Bu özrün bilinmemesi, duyulmaması için farklı anlatanlar mı ararsın..?

Hem yapıp, hem de yaptığının bilinmemesi için bir tarafını yırtanlar mı ararsın..?

Birbirine rakip iki siyasetçinin ikisine birden cici görünüp, yine ikisinin arkasından da iş çevirenler mi ararsın..?

Yüzüne besleme diyen siyasetçiyi arşa çıkaran mı ararsın..?

Var, vallahi çok var, hepsinin de titri şu an gazeteci..!

Yarın Çalışan Gazeteciler Günüymüş…

Bayram gelmiş neyime, kan damlar yüreğime…

Bu meslekte yok yönetmelik, yok ekonomik zorluklar, yok meslek etiği ve daha birçok sıkıntı varken, tüm bu mevzularda kimse çıtını çıkarmazken, senede bir gün hatırlanmamız benim için hiçbir şey ifade etmiyor… Sadece sabah Kestel Belediye Başkanı Önder Tanır’ın gazetecilerle buluşmasına katılacağım, katılma sebebim de Tanır’la başkan olmadan önceye dayanan arkadaşlığımız…

O kadar pinpon topuna döndürmeye çalışıyorlar ki gazetecileri… O kadar pinpon topu olmaya müsait ki içimizden birileri… Meslekten iğrendim…

Ucuz, şahsiyetsiz kişiliklerin bazı siyasetçiler tarafından nasıl kullanıldığını, bazılarının nasıl nemalandığını, bazılarına ise nasıl vefasızlık yapıldığını da gördü bu şehir…

İkili, üçlü, beşli, onlu oynayanların, yazı kalibresi düşük, ahlaksız, kifayetsiz olanların, küfrü veya dalkavukluğu yazı diye paylaşanların cenneti Bursa…

Hele ki onları gazeteci sayanlara diyecek söz yok…

Gerçekten “çalışan”, ömrünü, emeğini mesleğine adamış, ilke bilen, kural bilen, imla bilen, yazısının bir karakteri – özgünlüğü olan hiç kimse prim yapmıyor bu şehirde…

Mesleğe yeni atılan kardeşlerime sesleniyorum:

Ya dalkavuk – yılışık – arsız olacaksınız,

Ya hakaret, küfür, iftira, şantaj, fotomontaj konusunda iyi olacaksınız,

Ya da çiçek böcek yazacaksınız…

O zaman sizden alası olmaz, en sevilen “gazeteci”  siz olursunuz…

Yılışan gazeteciler, gününüz kutlu olsun…!

Dezenformasyon Yasasının uzantısı olarak hazırlanan yönetmelikle ilgili iki yazı yazdım. Her iki yazıda çığlık niteliğindeydi, okuduysanız biliyorsunuzdur. Çünkü gerçek şu ki; sadece gazetecilik yaparak yaşamını sürdüren, uzun yıllardır internet haber sitesiyle halka gerçek bilgiyi ulaştırmaya ve bunu kıt kaynaklarla yaparak ayakta durmaya çalışan bizim gibi gazeteciler için bu taslak yönetmelik idam sehpası gibi…

13 Ocak’ta Basın İlan Kurumu Genel Kurulu olağanüstü toplantı yapacak ve bu yönetmelik görünen o ki mevcut haliyle onaylanacak.

3. kategori içinde bulunan Bursa’da 8 kişilik kadro, 20 bin günlük tekil tıklama, 60 bin görüntülenme ve 24 ay bekleme süresi şartı var. Bu şartlara haiz olarak süreklilik gösterebiliyorsanız 2 yıl sonra Basın İlan Kurumundan ilan hakkı kazanacaksınız.

Şartları Bursa’da sağlayabilecek kurum sayısı 5’i geçmez. İsimleri lazım değil, hepsi de patronları sermayedar olan, inşaat gibi, hastane gibi başka sektörlerde faaliyet gösteren yayınlar.

Hem İletişim Başkanlığının, hem Basın İlan Kurumunun hem de hükumetin çığlığımızı duyacağına, demokrasinin sacayaklarından en önemlisi gazetecilik mesleğini sermayeye teslim etmeyeceğine inanmak istiyoruz.

Bu minvalde aşağıda sıralayacağım sakınca ve önerilerin dikkate alınacağını umuyorum:

• 8 kadro sınırlaması gazetecilerin değil, sermaye ve güç odaklarının yerine getirebileceği bir şarttır. Aynı zamanda gazetecilerin kötü şartlara (düşük maaş, uygunsuz fiziki ortamlar, dayatmalar, sansür ve engellemeler vb.) zorunlu kılar.
• Gazeteci fikir işçisi gibi değil sermayenin, güç odağının sözcüsü gibi davranmak zorunda kalır. Örneğin; iş bulmak zorunda olan bir gazetecinin fonlarla desteklenen şer grupları veya illegal oluşumların yayınlarında görev almak zorunda kalmaları gibi…
• Gücün, gazeteciler yerine sermaye odaklarına geçmesi, siyaseti, kamu yönetimini ve yaşamı derinden etkileyecek sonuçlara neden olabilecek yapıların oluşmasına neden olur.

Bunun örneklerinden biri;

Aydın Doğan’ın ‘Türkiye’de başbakanı biz belirleriz’ sözleri.

Bir diğeri;

Uzan Grubu’nun sahip olduğu yayınlarda devleti ve hükümeti esir alma girişimleri.

Bir diğeri de;

Yakın zamanda darbe girişimine kadar varan FETÖ’nün yayın organlarıyla  siyasetin, ticaretin ve halkın üzerinde kurmaya çalıştığı baskı.

Bir diğer mahsuru ise;

• Hür girişim ve kişinin anayasal hakkı olan ticaret haklarının sınırlandırılıyor ve dahi elinden alınıyor olmasıdır.
• Ayrıca kademe yerine alt kadro sınırının gerçekçiliğin ötesinde belirlenmesi, sektörde tekelin yeniden geri dönmesini sağlayacak, istihdamı olumsuz yönde etkileyecektir.
• Günlük 20 bin tekil tıklama 60 bin görüntülenme şartı ise yine hayatın doğal akışına uzak, gerçekçi olmayan ve günümüz şartlarında yapay zekâ kullanımının her geçen gün daha da geliştiği günümüzde istismara ve manipülasyona çok açık, ölçümü ve hakkaniyetin oluşturulması zor olan bir şarttır.
• Gazetecilik mesleğinde çok okunurluk bir kıstas olsa da asıl kıstas etkidir. Dijital mecralarda çok okunurluğu sağlamak da çok okunurluğun önüne geçmek de mümkündür.

Yüksek miktarlarda sponsorlu paylaşımlarla okunurluk elde edilebileceği gibi, internet sitelerindeki yazı ve haberler kurulacak geniş çaplı WhatsApp gruplarında metin görseli kopyalarının paylaşımlarıyla okunurluğu düşürmek de mümkündür.

Bu ve benzeri birçok mahsur ne yazık ki taslak metinde göz önüne alınmamıştır. Bu şekliyle çıkacak yönetmelik mesleğe ve gazeteciliğe fayda değil, sonuçları tedavi edilemez zararlar verecektir.

Oysa; yönetmeliğin gazeteciler ve fikir işçilerinin daha fazla haklarının korunması ve özgür hareket etmesinin sağlanması gerekir.

Önerilerimiz;

• Öncelikle basın kanununda gazetelere sağlanan şartların biraz daha esnetilerek internet alanında uygulanmasıdır. Şu anda günlük basılı yayın olan gazeteleree de sayfa sayısına, personel sayısına göre basın ilan girdisi yapılmaktadır. Aynı kademe değerlemesi (3 Personel, 5 personel, 8 personel gibi) internet gazeteciliğine uygulanabilir.
• Bugün yeni kurulan birçok site ile 5 yıldan fazla süredir internet haber sitesi olan girişimler aynı kefeye koyulmamalıdır.

İnternet haberciliğinin en büyük zorluklarını çekmiş, öncü olmuş, yasası, yönetmeliği, kuralı, kaidesi olmayan sektörde basın meslek etiği kurallarına uygun davranmış, kurulduğu günden beri künyesi olan, haber ve yazılarının arkasında duran gazeteciler merdiven altı değildir, öyle de görülmemelidir.

• Karşılanamaz şartları uygulamaya koymak yerine, alanın sağlıklı işlemesini sağlayacak kolaylıklar getirilmesi, ancak çok sıkı denetlenmesi
• Sadece sayıyı sağlamak için sigorta, kadro kullanıp fiili çalıştırma yapmayan kurumların tespiti için sistematik bir şekilde denetlenmesi; kademeli denetleme sistemleriyle fikir işçilerinin haklarının korunması şarttır. Basın ilan hakkı kullanan basın yayın kuruluşlarının fikir işçileri için uygulayacakları alt maaş sınırlarının ayrıca belirlenmesi sağlıklı bir sistem için gereklidir.
• Sosyal hak ve özlük haklarının güvence altına alınması, atılacak en sağlıklı adımlar olacaktır.

Mevcut haliyle yönetmelik çıkarsa gazetecileri ötekileştiren, ancak rant ve kartelcileri haksız güç sahibi yapan çağın gerçeklerinden, haktan ve hakkaniyetten uzak bir yapı devlet eliyle oluşturulmuş olur.

Yönetmelik; bir kez daha gözden geçirilip, değerlendirilip, gazetecileri ve gazetecilik mesleğini öne çıkaran, öncelik sayan, hür ve bağımsız aynı zamanda şeffaf ve denetlenebilir hale getirilmelidir.

Dezenformasyon yasası dediniz… Tamam dedik, aldık başımızın üstüne koyduk…

Gazetecilere yönelik tutuklama maddelerine rağmen üstelik…

Sizin gibi bizler de algı haberlerinden, yalan haberlerden, şiddete teşvik haberlerden, terör sevici haberlerden rahatsızdık… Kabul ettik…

Peki, şimdi ne oluyor?

Siz, internet sitelerine 8 personel, günlük 20 bin tekil tıklanma ve 24 ay bekleme süresi dayatmasıyla gazetecilik mesleğini sermayeye teslim etmeye çalışıyorsunuz..!

Gerekçe ne?

Merdiven altı medya olmasın, çerçöp olmasın..!

Neye göre çerçöp, kime göre merdiven altı..?

Şu anda yok etmeye çalıştığınız çerçöp diye, merdiven altı diye tabir ettiğiniz, 2 – 3 kişiyle gündem belirleyen internet siteleri var bu şehirlerde…

Yazılarımız deli okunuyor…!

Görüntüsü alınan yazılarımız veya üç beş cümlelik sosyal medya paylaşımlarımız Whatsapp gruplarında binlerce kişiye ulaşıyor, konu siyasetse, konu ahlaksız siyasilerse iplikleri pazara çıkıyor, partililer haberlerimiz sayesinde aydınlanıyor, rantçı, rüşvetçi, şantajcı, mafya takılan siyasiler sayemizde şehrimizden temizleniyor..!

Kime göre çerçöp..!

Asıl şu an Basın İlan Kurumunun ilanlarını ve parasını teslim etmeye çalıştığı adı medya olup patronu ihale peşinde koşan inşaatçılardır çerçöp..!

Bizim sitelerimizde cinsellik haberleri sekmesi olmadığından 20 bin tıklamaya ulaşamadığımız için mi biz çerçöpüz…?

Mesela;

“Kendisiyle evlenip boşanarak gündem olmuştu! Şimdi yeni sevgilisiyle yıllık ‘cinsellik ritüelleri’ var”

“Hastanenin MRI cihazında cinsel ilişkiye giren çiftin görüntüleri şoke etti!”

“15 yaşındaki öğrencisine gönderdiği ödevin içine üstsüz fotoğraflarını ekledi!”

Haberlerini paylaşmadığımız için mi çerçöpüz biz..?

Arkamızda bir sermaye olmadığından olmasını da asla ve kata istemediğimizden,

Sermayenin kalemi, parayla çalışan robot kalem olmadığımızdan, olamadığımızdan, olmak da istemediğimizden,

Belediyelerin yol yapımı, çöp toplama ve sair ihalelerine girmek  için internet sitesi açmadığımızdan,

Kaçak katımıza, kaçak bloğumuza göz yumulsun, ruhsat verilsin, yeşil alana imar uydurulsun, kentsel dönüşüm işimiz tıkırında yürüsün, haber sitemiz de göz dağı olarak şuracıkta dursun demediğimizden,

Sıvacıyı, tuğlacıyı, betoncuyu, bekçiyi basın kadrosuna gösterecek gücümüz olmadığından mı merdiven altıyız, çerçöpüz..?

Şimdi mesela şantajcısı, rüşvetçisi bu şartları sağladığında gazeteci olacak tanınacak, ben tanınamayacağım öyle mi?

Benim 10 yıldır bursasoylem.com sitesini ayakta tutmak için;  

Çabam,

Emeğim,

Alın terim,

Yazdığım yazılarım,

Özel haberlerim,

Grafikerin başına oturup ilan tasarlatmalarım,

Redaksiyon yapmalarım,

Haber peşinde koşmalarım,

Bunları bilabedel halkın haber alma özgürlüğü için yapmalarım,

20 yıllık basın geçmişim yok sayılacak,

Geçimini gazetecilikten sağlamayan,

İnşaatçı,

Sıvacı,

Bilmem neci şimdi gazeteci olarak tanınacak öyle mi?

Bunun denetimini yapabilecek misiniz? Nasıl yapacaksınız?

Anladık;

Sadece gazeteci olduğumuz için,

Paramız olmadığı için çerçöpüz, merdiven altıyız..!

Mesleğimizden vazgeçirilmeyi, ekarte edilmeyi, yok edilmeyi KABUL ETMİYORUZ,

BU YÖNETMELİĞİN ŞARTLARINI KABUL ETMİYORUZ..!

Ben ve benim gibilerin 8 personel çalıştırması mümkün değil..!

Günlük 20 bin tekil tıklama için cinsel içerikli haber yapmamız gerekir, bu da mümkün değil..!

8 personelin, maaşı, yolu, yemeği, vergisi, harcı ve sair giderlerini karşılamamız, buna 2 yıl dayanmamız mümkün değil..!

Ve fakat bilin ki gündüz limon satar, akşam yine sitemizden, sosyal medyadan gazeteciliğimizi yapar, bu şehrin sermaye medyalarını ona katlar, Bursa’yı ranta ve rantçılara teslim etmeyiz..!

Toplumumuz tarafından dışlanan, cüzzamlı, vebalı gibi görünen, arkadaş olmadığımız, dalga geçtiğimiz, iş vermediğimiz, sevmediğimiz, saymadığımız bireylerdir LGBT’liler…

LGBT’li olunur mu, doğulur mu tartışmasına hiç girmeyeceğim, o uzmanların işi… Ki onlar da kendi aralarında hali hazırda anlaşabilmiş değiller…

Aileden zengin ve dışlanmamış veya gizli LGBT’li olanlar dışında hemen hepsi hayatını fuhuş yaparak sürdürüyor, çünkü normal şartlarda bir işte çalıştırılmaları söz konusu bile değil…

Açıkça söylemek gerekirse, hükumetin bu insanlara sadece insan oldukları için sahip çıkması, tedavi mümkünse bunu ücretsiz sağlaması, iş – meslek desteği vermesi, toplumu da onları dışlamamak konusunda bilinçlendirici programlar yapması lazım…

Yok sayıyoruz, ama yok saymak olmadıkları anlamına gelmiyor…

Öte yandan bu konu belediyelerin de, kent konseylerinin de işi değil…

Özellikle Nilüfer Kent Konseyinin işi hiç değil…

Devletin işi…

Neden işi değil diyorum, öncelikle ülkede ekonomi, eğitim, sağlık, gençlik, gelecek, işsizlik gibi bir dünya sorun varken, reel çözümler de oluşturulabilecekken, bu konularla gündeme gelmek, çözüm üretmek, hayata geçirmek de pek ala mümkünken bu mevzunun gündeme alınması ne kadar doğru?

Nilüfer Kent Konseyinin ve Gençlik Merkezinin Toplumsal Cinsiyet Eşitliği konulu çalıştayından yola çıkarak “CHP’li Nilüfer Belediyesi LGBT için özel merkez kurdu” haberleri ortalıkta uçuşuyor. Nilüfer Belediye Başkanı Turgay Erdem’in de yaptığı basın toplantısında itirazı tamamen bunun üzerineydi, kesinlikle böyle bir merkez yok dedi, Nilüfer Belediyesinin ve CHP’nin hedef tahtasına oturtulmasından şikâyet etti.

Haklı da…

Özellikle kanı kaynayan, öfke, sevgi, acı gibi duyguları, özgürlükçülük, milliyetçilik, muhafazakarlık gibi ideolojileri yeni yeni içselleştirmeye, içselleştirirken de abarttığı duyguları yetişkinlere göre on kat daha yoğun yaşayan gençlerin karşı karşıya gelebileceği düşünülmeli bu tip organizasyonlarda…

Buna dair söz alan Nilüfer İlçe Başkanı Fırat Yılmaz’ın “Sokakları terörize etmeyelim” söylemine katılıyorum, ama bu her iki taraf için de geçerli…

Evlatları ateşe atmayalım, kendilerini ateşe atmalarına yol ve izin vermeyelim…

İşte; milleti ayrıştıran, yumuşak karnı olan bu mevzu “CHP’li Nilüfer Belediyesi LGBT bireylerine özel merkez açtı” şeklinde, küfür içerikli başlıklarla basında yer buldu, zararlı çıkan da başta Turgay Erdem ve CHP oldu…

Erdem’in açıkladığına göre böyle bir merkez kesinlikle yok… Olmamasına tarafız. Daha önemlisi bu organizasyona katılan tek LGBT’li de yoktu.

Konunun bu raddeye gelmesinin müsebbibini ben size söyleyivereyim:

Önceki Nilüfer Belediye Başkanı Mustafa Bozbey..!

Mahalle komitelerine beşte bir eşcinsel kotası getiren,

LGBT Dostu Kentler Protokolü imzalayan,

Festivallere cinsiyetsiz tuvalet koyan Bozbey Nilüfer Belediyesini bu minvalde ünlendirdi.

O bel altı manşetler hem CHP hem de Turgay Erdem için can sıkıcı hale geldi ki empati yapalım küfür yemek kimsenin hoşuna gitmez, ayrıca bu gazetecilik de değildir. Bunun adı basın özgürlüğü de değildir. O zaman küfür yazıp basın özgürlüğü ardına sığınanların her türlü özgürlük destekçisi olması beklenir…!

Ayrıca eşcinselliğin suç olmadığı, sosyal demokrasiden, insan haklarından dem vurulan bir ülkede yaşıyoruz, evet özendirmeyelim, ama bu İNSAN’ların varlıklarını da inkar etmeyelim..!