Kayırmacılık (nepotizm):

Belediyede hısım akraba; eşi, yeğeni, damadı, enişteyi devlet ya da belediye kadrolarında koltuk sahibi etme mikrobu bulaşması, devam ederse vay halinize…

Bu kadar işsizlik ve yoksulluğun olduğu yerde bu tip işler, CHP’ye duyulan güveni kökten sarsar, kısa zamanda gündem değişir.

CHP örgütü; Bursa, Balıkesir, Kırşehir ve Yüreğir’de tespit edilen atamaları geri aldırdı.

Ey laik kibirli CHP’liler, durumuna düşmeyin!…

Hepimizin bildiği; ‘İyilik de bulaşıcı, kötülük de… Sevgi de bulaşıcı, nefret de…’

Bu  mikrop zaten bulaşıcı; ortamını bulur, uyum sağlar, çoğalır ve yayılır. Her organı kaplar. Mikrobun kendisi gözle görülmeyecek kadar küçüktür ama belirtisi saklanamaz, gizlenemez…

-Eşitliği bozar.

-Adaleti yok eder.

-Alın terini hançerler.

-Ahlakı çürütür.

Adaletin, fırsat eşitliğinin, ahlakın, dürüstlüğün olmadığı bugünkü düzeni bu mikrop yarattı. “İşleri hak edene değil hısım akrabaya verme fırsatçılığı” bugün yaşanan enflasyonu da patlattı.

– Halk yoksullaştı.

– Uçurum büyüdü.

– Kayrılanlar şişti, zenginleşti.

– Kibirliler Türkiye’nin egemen sınıfı oldu.

– En lüks, en pahalı makam otomobili seviciliği oluştu.

Siz, bunlardan ders almazsanız!…

-Halk kör değil! Affetmez.

Tamam el değiştiren yeni belediye başkanları belediyelerden kalan borçları açıklıyorlar kamuoyuna. Dev pankartlar, belediye binasının üzerine asıyorlar ve halka durumu gösteriyorlar. Çok ciddi ve olumlu bir çabadır.

Ancak bu kampanyayı “başka bir şey yapmadan” ısrarla sürdürmek kısa bir süre sonra aleyhte bir durum yaratır, bunu özellikle belirtmek istiyorum.

Sonuçta eski belediyelerin bıraktığı borç bataklığı kamuoyunun tepkisini çeker ama bir süre sonra bu millet : “Tamam anladık, ama bu bahanenin arkasına sığınarak iş yapmıyorsunuz”  demeye başlar.

Bir an önce hısım akraba olmayan, liyakatlı kişilerle bunu çözmelisiniz!

Unutmayalım!

1924 Anayasası hazırlanırken mecliste müzakereler sırasında vekillerin ve Cumhurbaşkanlarının nasıl seçileceği maddeler konuşuluyor, vekillerin çoğu Cumhurbaşkanında vekiller gibi halk tarafından seçilmesi ağırlıkla  dile getiriliyor.

Atatürk söz alır:”Efendiler Cumhurbaşkanını halk tarafınından seçilmesi mahsurludur, vekillerin seçmesi en iyisidir. Nedenine gelince yarın birisi çıkar ‘beni halk seçti’ diyerek Krallığını yada diktatörlüğünü ilan ederse demokrasi tehlikeye girer. Tarihte örnekleri çoktur”… (Hasan Rıza Soyak,alıntı)

“Düne dair ne varsa, dünde kaldı cancağızım. Bugün yeni bir gün, yeni şeyler söylemek lazım.” Hz. Mevlânâ

Seçim sonuçları kesinleşince; Kemal Bey “Ben başarılı olamadım, istifa ediyor ve partimdeki değişimin önünü açıyorum” demesi  gerekmez miydi?

Ama olmadı.

Küçük partileri meclise soktu ve bazı kendine sadık adamları: “Genel Başkanımızın bu erdemli davranışına teşekkür ediyoruz, ama önümüzde yerel seçimler var. Biz bu seçimlere onun liderliğinde gitmek istiyoruz!” dediler..

Dünyanın en mutsuz ülkesi de son sırada yer alan Afganistan oldu.

Türkiye, 2022 yılı raporunda ise Türkiye, sıralamada 18 basamak birden düşerek 146 ülke arasında 112. sırada yer buldu.

NE OLDU?

-Tence tava, iktidarı salladı mı?

-Çarşı pazar, ekonomik refah geldi mi?

-İnsanlar, kendilerini ne kadar güvende hissetti?

-Sığınmacılara geri gönderim başladı mı?

-Sosyal eşitsizliklere son verildi mi?

– Kimi insanlar çok daha iyi gelir seviyesine sahipken, küçük gelire sahip olan, o orta gelir dediğimiz kesimin azaldığını görüyoruz. Bütün bunlar insanların iyilik halini, kendini iyi hissetme halini etkileyen şeyler değil mi? 

-Mutluluk ve iyilik hali oluştu mu?

Mutluluk açısından bakıldığında, Türkiye’nin durumu gerçekten çok vahim.

Buna karşı sıra seçimlere gelince vatandaşın önemli bölümü aslında kendisine bu sıkıntıları çektirenlere yönelmesine sözünüz var mı? 

Sizce; gariplik yok mu?

İnsanın aklına “Biz mutsuz muyuz, yoksa ruhsal ve fiziksel olarak kendisine acı çektirmekten haz duyan kişilerin (mazoşizmin) verdiği hazla mı yaşıyor milyonlarca kişi?” sorusu sormak gerekir..

Haksız mıyım?

Bu insanlar kime Güvenecek?

Süfli(sıfat) lügatte:

Aşağı, aşağılık, bayağı, adi, pis, kılıklı, kılıksız, hırpani anlamı olan bu kelime sosyal medyayı salladı.

Ankara Etlik Şehir Hastanesi’nin açılışında yurtdışına göç eden ve göç etmek isteyenleri ağır bir şekilde hedef alındı.

Söylenen  cümle tamda şöyle:

“Sırf daha iyi arabaya binmek, sırf daha iyi telefon alabilmek, sırf daha çok konsere gidebilmek gibi süfli heveslerle ellerin yani başka ülkelerin, başka toplumların kapısına varanlara acıyarak bakıyorum!”

Devamı ise;

“Bugün böyle bir hevesle yola çıkanların yarın merhamet ve şevkat ihtiyacı duyduklarında sığınacakları bir aile, bir sosyal bünye, bir devlet mekanizması bulamayınca yaşayacakları pişmanlığı tahmin edebiliyoruz.”

Az da değil,  20 yılı aşkın süredir hükümette bulunan, Cumhuriyet tarihinin en uzun süreli iktidarı olan AKP’li Türk büyüklerine soruyorum: Hangi sosyal bünye, hangi şefkatli devlet mekanizmasından söz ediyorsunuz beyler? O çocuklara, o gençlere ne verdiniz, hangi olanakları sağladınız da, “hayır, biz illa araba istiyoruz, konser istiyoruz” diye el kapılarına hücum ettiler?

Siz, onların burada, bu ülkede izlemek istedikleri konserleri, sanatçıları yasakladınız!..

Hangi “daha iyi araba almaktan” söz ediyorsunuz?

Otobüse, metroya binecek, karınlarını doyuracak parayı bile zar zor, borç harç, ailelerinin boğazından keserek gönderdikleriyle bulabiliyorlar! İkinci eli bile 300-400 bin lirayı bulan arabalar hayallerinde bile yer alamıyor beyler!

Gençlerin hayallerine ne oldu?

Çocuklar ve gençler bu ülkenin geleceği..

Bu ülkenin en büyük potansiyeli hatta hazinesi olarak gösterilen genç nüfus, bırakın hayal etmeyi, düşünmekten bile çekiniyor, korkuyor!..

Toplumu kutuplaştırmak, eşitsizlik, ayrımcılık, ötekileştirme en çok onları vuruyor, yaralıyor, örseliyor…

Çok ağır ekonomik sıkıntıyı onlar yaşamakta..

Tabii ki toplumun diğer kesimleri de;  sefalete düşen yığınlar, işçiler, asgari ücretliler, sağlıkçılar, esnaf, onlar da çilenin dik alasını çekiyor.

Toplumun neredeyse dörtte üçü koyu bir yoksulluğun pençesinde…

Ancak çocukların çok önemli bir özelliği var:

Ülkenin geleceği olan çocuklar beslenemiyor!..

Nerden biliyorsunuz diyebilirsiniz?

Adı “uzaktan eğitim” olan traji-komik sistemde, milyonlarca çocuk akıllı telefonu, bilgisayarı ya da interneti olmadığı için anayasanın emrettiği eğitim-öğretim eşitliğinden faydalanamadı .

Ne zaman?  -Kovitli günler de..

Okulda kantin işleten komşum anlatıyor:

“350 kişilik devlet okul kantininden sadece 50-60 öğrenci sadece su ve benzeri ucuz şeyleri alabiliyorlar.”

*Bu çocukların nasıl hayali olsun!..

* Bir araştırmaya göre: Gençlerin yüzde 76’si geçici olarak da olsa yurtdışında çalışmaya kesin olarak “Evet” yanıtı verirken, kalıcı olarak gitmek isteyenleri oranı yüzde 64 oldu!

Bu gençlere; Süfli Gençler demek, doğru mu?