Bu günlerde; “Yokluk ve yoksulluğun olduğu o eski günler artık tamamen geride kaldı” dense de…

Buna inanan kalmadı…

Sayın Erdoğan muhalefette iken (23 yıl önce) meydanlara çıkıyor ve şöyle diyordu:

-“Şu anda millete gidebiliyorlar mı?

-Yüzleri var mı?

-Esnafın arasına çıkabiliyorlar mı? 

-Köylünün arasına gelebiliyorlar mı?

-Pamuk tarlasına girebiliyorlar mı?

-Pancarda varlar mı?” 

Zamanında, bindirilmiş kıtalar her sorudan sonra:

“Yooookkkk!” diye bağırıyorlardı ve gol atılıyordu.

O zamanlar, Anayasaya göre ‘Baş örtüsü’ meselesi vardı…

Din sömürüsü hat safhadaydı.

VE

Hepsi geçti, gitti.

Yüzde 99 Müslüman olan bu ülkede, her kesim bunları anladı.

Baş örtüsü meselesi bitti.

28 Şubat istismarı artık yok.

Dinimizi, her kesim kendine göre yaşamakta…

Ve her kesim bir birbirine saygılı oldu.

Şimdi çiftçilerin gelirleri giderlerini karşılayamaz oldu.

Çiftçilerin ürettikleri tarım ürünleri saman dahil ithal edilen yabancı ülke çiftçilerinin ürünleri ile rekabet edemez oldu.

Çiftçilerin tarlasından, serasından, bahçesinden 1 liraya çıkan ürün kent pazarında 15 -20 liraya satılır oldu.

Çiftçiler kimyasal gübre, ilaç, tohum, banka borcuna çalışır oldu.

Türk çiftçisi, pazara erişemez oldu ve kendi öz yurdunda; “sen fiyatı beğenmeyip tarlanı ekmiyorsan toprağını alır şirketlere kiralarım” diyenlerin eline mahkum oldu.

Böylece kendi toprağında üretim yapan çiftçinin tabutuna son çivi de çakılmış oldu.

Şimdi daha iyi anlıyoruz…

Muhalefet milletvekilleri çiftçinin, üreticinin yanındalar, acısını, öfkesini paylaşıyorlar.

Haklarıdır, siyaset bu, yapacaklar, demokratik yoldan iktidarı değiştirecekler.

Ancak tarımda biriken sorunları çözecek ve “çiftçiyi babasından ileriye taşıyacak” modelleri ‘nedir?’ anlatmaları gerekir.

Sanayi politikası, ekonomi politikalarını, sağlıkta – eğitimde çözümleri ve tarım-hayvancılıkta yerinde çözüm politikalarını şeffaf bir şekilde anlatmaları gerekir.

Yine de: Bumerang döndü geldi bu güne:

“Öyle ise, tek çözüm kalıyor. Seçim, seçim, seçim…”.

Çünkü; can yakan bir açlık, yokluk ve yoksulluk var…

Tam 5 asır öncesi; Fatih Sultan Mehmet’in kurduğu enderunda Malumat-ı Nafia (Faydalı Bilgiler), İdare-i Beytiye (Ev İdaresi), Adab-ı Muaşeret dersleri vardı.

Din ve devlet işleri birbirinden ayrıydı.

100 Yıl öncede; ahlaklı yurttaşlık için çalıp çırpmadan, alın teriyle kazanmak gibi insani erdemleri öne çıkaran cumhuriyet rejimi, bu dersleri ilkokulda zorunlu yaptı.

Cehalet; sadece bilgiyle yok olmadığını gören  Mustafa Kemal Atatürk “fikri hür, vicdanı hür, irfanı hür” derken, üç kavramı yan yana getirmesi tesadüf değil.

Şimdi; sokakta, sahada, sporda, evde, okulda şiddetin her türlüsü yaşanıyor. Kendine en çok yakışan nezaketi, zarafeti ve muhabbeti unuttu insanlık.

“Ben” duygusunun zirve yaptığı siyasette üslupsuzluk kol geziyor.

Meclis kürsüsünde konuşan bir vekili dinlemek, ona saygı  göstermesi gereken erdemli bir davranış varken, bağıra çağıra, hakaretler yağdırarak tepki gösterme meşrulaştırıldı!

Ne acı ki; yerde can çekişen bir insan için, “Allah’ın gazabı işte böyle olur” deme noktasına, ne ara gelindi?..

Sosyal medyada çok yaygın olan ’çürümüşlük’, kavramı tam bunu betimliyor..

Osmanlı’nın 1908’de II. Meşrutiyeti ilan ettikten sonra hukuk, ekonomi gibi dersleri okuttuğunu ne zaman unuttuk?

Öğrencilere vatan, millet, devlet, insan hakları, vergi ödeme namusu gibi değerler kazandırma amaçlı bu dersler, 1923’te tüm sınıflar için zorunlu ders yapıldı.

İlkokul 1. sınıftan itibaren tabiat, ziraat, hayvancılık zorunlu dersti. Türkler bu eğitimlerle harp, darp, kıtlık çıksa da bir somun ekmek için dışa bağımlı olmayacaktı.

100 Yıl önce; 1. Dünya Savaşı ve Kurtuluş Savaşı yıllarında bile, bugünkü gibi buğday üretiminde dünyada sondan üçüncü değildik.

Konya kadar yüzölçümü olan Hollanda’dan arpa, buğday da almadılar. Kanada’dan mercimek, savaştaki Ukrayna’dan buğday, meyve, sebze, Suriye’den soğan ihraç edilmedi. Fransa’dan Arjantin’e, on binlerce ton et ve besilik hayvan getirilmedi. Getirilen hayvanları beslemek için Bulgarlardan saman alma utancını, Türk milletine hiç yaşatmadılar.

Tam tersine yerli ve milli üretimin önemi 1923’te ilkokul birinci sınıftan başlayarak Türk çocuklarına öğretildi.

Onlara(bizlere); eğitimsiz, yoksul insanları hakir görmek, makamıyla kibirlenmek en büyük görgüsüzlük olduğunu öğretmediler mi?

Hastanede doktor, hemşire, statta hakem, okulda öğretmen, sokakta öğrenci dövmek, trafikte,  yolda saygısızlık marifet gibi özgürlükten sayılmıyordu.

Millet yoksulluktan kıvranırken saçına, başına dolar-euro saran dolandırıcıları, cumhuriyet eğitim sistemi yetiştirmedi.

Toplumsal hafızada meta zoruyla toplumsal şiddet meşrulaştırıldı..

‘Biz’e  ne oldu da; bu toplumun tahammül eşiği aşıldı?

Bursa İl Milli Eğitim Müdürlüğü tarafından düzenlenen Türkiye Yüzyılı Din Öğretimi Çalıştayı’nda, din öğretiminin mevcut durumu, sorunların ne olduğu, tüm paydaşlarla birlikte sorunlara çözüm yolları ele alındı.

Bursa Büyükşehir Belediyesi’nin ev sahipliğinde İl Milli Eğitim Müdürlüğü tarafından düzenlenen Türkiye Yüzyılı Din Öğretimi Çalıştayı, akademisyenler, İl ve ilçe milli eğitim müdürleri, il ve ilçe müftülükleri ile BİHMED, TÜGVA ve YİHMED’in yanı sıra bu alanda faaliyet gösteren dernek temsilcilerinin katılımıyla Atatürk Kongre ve Kültür Merkezi’nde yapıldı.

İmam hatipler önemli ve değerli

Çalıştayın açılışında konuşan İl Milli Eğitim Müdürü Dr. Ahmet Alireisoğlu, din eğitiminin, toplumun var olan dinamiklerini, kültürel mirasını, etik ilkelerini aktarmada ve yeni nesillere kazandırmada çok önemli bir misyon taşıdığını söyledi. Alireisoğlu, “Gelecek yüzyıldan Türkiye yüzyılı olarak bahsediyorsak bu anlamdaki misyon çalışmasında din öğretimine de çok önemli görevler düşmektedir. Bizler gençlerimizi ‘kökü mazide olan ati’ anlayışıyla, değerlerine bağlı, ne istediğini bilen, geniş ufuklu, azim ve kararlılık içerisinde ayakları bu topraklara basan güçlü aktörler olarak var etmek istiyoruz. İmam hatiplerin taşımış olduğu misyon bu anlamda önemli ve değerli. Çağın gereklerine uygun bir şekilde yürüttüğümüz eğitim çalışmalarımızda çocuklarımıza sunduğumuz din öğretiminin mevcut durumunu, sorunlarımızın ne olduğunu ortaya koymak ve birlikte bütün paydaşlarımızla beraber nasıl yapabiliriz, nasıl problemlerimizi daha iyi çözebiliriz? Nasıl çocuklarımıza daha iyi imkanlar sunabiliriz anlayışıyla, düşüncesiyle bu çalıştayımızı gerçekleştirdik. Çalıştayın hayırlı, bereketli olmasını temenni ediyorum” dedi.

Yeni fikirler, yeni yaklaşımlar

Uludağ Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dekanı Prof.Dr. Ali Kaya ise, dinin insanlığın başlangıcından itibaren var olduğunu, günümüzde de toplumsal hayatta tezahürleri olan bir gerçeklik olduğunu kaydetti. Bu bakımdan insanın, mensubu olduğu dini ve onun değerlerini öğrenme merakı içinde olduğunu kaydeden Kaya, “Bu küçük yaştan başlayarak hayatın sonuna kadar devam eden bir öğrenme arzusudur. Bu nedenle din öğretimi çeşitli kurumlarla icra edilmektedir. Milli Eğitim Bakanlığımız bünyesinde ilkokul, ortaokul, lise, imam hatip liselerinde örgün olarak devam etmekte. Yine Diyanet İşleri Başkanlığımız bünyesinde yaygın din öğretimi devam etmekte. Din öğretimi çocukluktan itibaren başladığına göre bu öğretimin çocukların gelişim çağlarına göre, ona uygun biçimde, içerikte icra edilmesi gerekiyor. Bütün bunların yanı sıra din öğretiminin hangi dönemde, hangi çağda başlaması gerektiğinin de iyi belirlenmesi, müfredatının da buna göre düzenlenmesi önem arz ediyor. Ülkemizde din öğretimi ilkokul dördüncü sınıftan başlamakta. Yani 10’lu, 11’li yaşlarda. Oysa batılı ülkelerin bir kısmı ilkokul birinci sınıftan itibaren zorunlu olarak, hatta ailenin isteği doğrultusunda anaokullarında din eğitimi yapılmaktadır. Dolayısıyla din öğretiminin muhtevası, müfredatı, bunların iyi şekilde düzenlenmesi, bilimsel temellere oturtulmasının yanı sıra hangi çağda hangi içerikte din eğitiminin de verileceği iyi belirlenmeli. Çağı yakalayan ülke olmaktan, çağa yön veren ülke olma hedefinin belirlendiği Türkiye yüzyılında Din Öğretimi Çalıştayının hayırlara vesile olmasını, yeniliklerin tartışılmasını, yeni fikirler üretilmesini ve yeni yaklaşımların gerçekleştirilmesine zemin hazırlayan bir çalıştay olmasını diliyorum” diye konuştu.

Günceli yakalamalıyız

Bursa Büyükşehir Belediye Başkanı Alinur Aktaş da kendisinin de imam hatip lisesi mezunu olduğunu hatırlatarak, 1997’den 2012’ye kadar katsayı probleminin olduğu dönemde imam hatiplerin fazla tercih edilmediğini ve birçok ilçede okulların kapandığını hatırlattı. 2012’den sonra katsayı engelinin ortadan kalktığını kaydeden Başkan Aktaş, “Her kadar imam hatip okulları öne çıksa da aslında bu sorun meslek liselerinin problemiydi. Bu Türkiye’nin problemiydi. Aslında biz bu uygulamayla meslek liselerinin ipini çektik. Çocuklar hep Anadolu Liselerine veya düz liselere yöneldiler. Nihayetinde sorun çözüldü ve artık eşit şartlarda üniversite sınavlarına girmeye başladılar. Ama ciddi bir kalite problemi yaşadığımızı düşünüyorum. Şunu bilmeniz lazım eğitimde de sosyal hayatta da kurallar var. 30 sene önce kurallar başkaydı. 60 sene önce başkaydı. Bugünkü kurallar da başka. Tabii ki genel doğrularımız değişmez. Ama günceli yakalamak gerekir. En büyük problemlerimizden bir tanesinin günceli yakalamayla alakalı olduğunu düşünüyorum. Yani din öğretiminde imam hatip okullarına ekstralar katmamız gerekliliği kaçınılmaz bir gerçek. Hayatla kopuk, sadece ilahiyat bilgilerini konuşan bir nesilden falan bahsetmiyorum. Bu konuda daha yapılacak çok şeyler olduğunu düşünüyorum. Kalitenin yükseltilmesi adına yapılması gereken hamleler olduğunu düşünüyorum. İnşallah bu buluşmada bunun telafisi adına bir süreç olur” dedi.

Çalıştay, açılış konuşmalarının ardından 4 ayrı oturumla devam etti.

Şehrimiz tarih açısından o kadar zengin ki, birçok ilçesinde de o tarihi dokuyu görebiliyorsunuz. Sanırım İznik bunların en başında gelir…

Bitinya, Roma, Selçuklu ve Osmanlı uygarlıklarına ev sahipliği yapan İznik Unesco Dünya Mirası listesinde de bulunuyor. Tarihi milattan önce dördüncü yüzyıla uzanıyor ilçenin…

Hal böyle olunca Amerika’yı elli kere keşfe gerek yok..! İznik’in kalkınma ve hayatını devam ettirme projesi elbette ki tarih ve din turizmi üzerine olmalı…

Tarımın da İznik için önemini biliyoruz, özellikle zeytin konusunda iddialarını sürdürüyorlar, sürdürmeliler de…

Marka konumlandırması tarım, tarih ve din turizmi üzerine yapılanan İznik’te doğru adımlarla yola devam ediliyor.

Belediye Başkanı Kağan Mehmet Usta da bu farkındalıkla oluşturduğu projelerle ilk 5 yılını tamamlamak üzere…

En önemli ve gerçek bir katma değer oluşturan Cittaslow projesi geçen yıl onay gördü İznik Belediyesinin…

Cittaslow (Sakin Şehir) projesini çok kısa özetlemek gerekirse,

Cittaslow kentler, tarihi, doğası, kültürü ve gelenekleriyle gelişen ve değişen dünyanın içinde varlığını orijinal haliyle sürdürmeyi başaran şehirlerdir. Dikkatinizi çekiyorum: “ORİJİNAL HALİYLE”

Cittaslow şehirlerde ana amaç; şehrin orijinalliğini bozmadan yaşam kalitesinin iyileştirilmesini, yenilebilir enerji kaynaklarının kullanımını, su ve hava kalitesinin iyileştirilmesini, biyoçeşitliliğin korunmasını, somut ve somut olmayan kültürel mirasın korunmasını sağlamaktır.

Şehrin, gelecek nesillere en güzel şekilde aktarılması, doğru anlatılması, en değerli şekilde miras bırakması için atılan adımlar gerçekten çok kıymetli…

Öte yandan bu proje ile İznik uluslararası mecralarda tanıtılıyor ve yabancı turistlerin şehre gelişlerinin de hızlandırılması hedefleniyor.

Şimdi Başkan Usta bu unvanı İznik’e kazandırdı ya projelerini de bu minvalde geliştiriyor ve hayata geçiriyor.

Örneklemek gerekirse;

Emeviler döneminde yaşamış ve İslam kuvvetleriyle Anadolu seferine katılmış ünlü bir asker olan Abdulvahap Sancaktarı Türbesi var İznik’te. Şehrin simge yerlerinden biri olan türbenin ve çevresinin düzenleme projesi Anıtlar Kurulu onayından geçerek ihale aşamasına geldi.

4.500 yıllık tarihinde birçok uygarlık, birçok yaşam şekli sığdıran İznik elbette ki bir arkeoloji hazinesi… Başkan Kağan Mehmet Usta’nın çabalarıyla Kültür ve Turizm Bakanı Mehmet Nuri Ersoy’dan söz alındı ve kente bir arkeoloji müzesi kazandırıldı.

İlçe tarihinin önemli mutasavvıflarından olan Davud-i Kayseri’nin türbesinin çevresinde peyzaj düzenlemesi için kamulaştırma yaptı İznik Belediyesi, şu anda Bursa Büyükşehir Belediyesi ile birlikte inşa çalışmaları devam ediyor.

Meşhur Derbent dokumalarının üretimi 50 yıl önce son bulmuştu ilçede. Yine İznik Belediyesinin atölyelerinde tekrar üretime geçirildi.

Kılıçaslan Caddesine, kentsel sit alanı içerisine geleneksel mimariyle tasarlanmış kütüphane ve gençlik merkezi projesi koruma kurulundan onay almış, hızla hayata geçirilecek.

Başka çok önemli bir proje daha hayata geçmiş ki, geleceğe çok önemli miras sağlanacak… İlçeyle ilgili tüm basılı eserlerin toplandığı tarih arşivi projesi ve okuma odaları Süleyman Paşa Medresesinde hizmete başladı.

Başkan Usta’nın göreve geldiği ilk günlerde başlattığı unutulmaya yüz tutmuş sanatlar ve mesleklerde yarım asrı deviren 30 ustanın belgeseli çekildi. Yaşayan İznik hazineleri belgeselleri de elbette ki gelecek nesillere geçmişe ışık tutan çok önemli bir miras olacak.

Gördüğünüz üzere; İznik’te Kağan Mehmet Usta tarafından atılan her adımın, hayata geçirilen her projenin bütünsel bir amacı var, İznik’i korumak ve turizm kenti yapmak…

Bir dönem daha başkanlığı hak eden hareketler bunlar…