Nilüfer Kent Konseyi Çocuk Meclisi 6. Olağan Seçimli Genel Kurulu’nda en fazla oyu alan Yasemin Arslan yeni başkan oldu.

Nilüfer Kent Konseyi Çocuk Meclisi 6. Olağan Seçimli Genel Kurulu, Karaman Dernekler Yerleşkesi’nde yapıldı. Saygı duruşu ve İstiklal Marşı’nın okunmasıyla başlayan programın açılışında konuşan Nilüfer Belediye Başkan Yardımcısı Okan Şahin, demokratik sürece katılan çocukları tebrik etti, başkan adayı olanlara başarılar diledi. Farklı bir Nilüfer hayal ettiklerini belirten Şahin, Türkiye’nin en gelişmiş kenti olmanın yanı sıra demokratik anlamda da en önde yer almak istediklerini vurguladı. Bu anlamda Nilüfer Kent Konseyi ve onun bileşenlerinin önemini dile getiren Şahin, “Siz bugün bir kentin geleceğine karar verme sürecinin içine giriyorsunuz. Bu genç yaşta bu sorumlulukları aldığınız için sizlere teşekkür ediyorum. Burayı sadece bir seçim olarak düşünmeyin. Hep birlikte olacağız ve kent geleceği için karar vereceğiz” dedi.

Nilüfer Kent Konseyi Başkanı Mustafa Berkay Aydın ise konseyin birçok bileşenden oluştuğunu hatırlatarak, “Bunlardan birisi de sizin oluşturduğunuz Çocuk Meclisi. Bizim için çok değerlisiniz. Demokratik süreçlere katılım için birlikte el ele hareket edeceğiz” diye konuştu.

Konuşmaların ardından başkanlık yarışı başladı. Başkan olmak isteyen 20 aday tek tek sahneye çıkarak, kendilerini tanıttı ve vaatlerini anlattı. Daha sonra geçilen seçimde 38 oyun 20’sini alan Yasemin Arslan, Nilüfer Kent Konseyi Çocuk Meclisi Başkanı oldu. 14 oy alan Mustafa Yıldız başkan yardımcısı, 13’er oy alan Defne İnanç ve Gizem Katıkol ise yürütme kurulu üyesi seçildi.

TDK’ da  sözlük anlamı: Nasıl istersiniz öyle olsun anlamında kullanılan bir söz.

Ülkemiz insanın yüzde 50 –  60’ ı bu durumda sanırım.

Hiç sormaz, araştırmaz, eleştirmez, şeffaflığına ve doğruluğuna bakılmaz ve hep boyun eğer.

Acaba bir kusur var mı? Sorulamaz duruma geldi.

İnsanoğlu böyledir.

Şimdiki siyasetçiler; hep karşısındakinde kusur arar, kendininkini ise bir türlü kabullenmez. Böyle bir arkadaşımız vardı. Herkesi düzeltmeye çalışırdı. Ona bir gün şöyle dedim: “Şu düzeltme işine önce kendinden başlasan…”

Ama çoğumuz böyle değil miyiz?

Ben birini eleştirirken aniden dururum. Önce kendime bir bakarım. Yahu bu eleştirdiğim şeyleri ben de yapıyorum…

İnsanlar pekâlâ kendilerini restore edebilir. Herkese bir şeyler anlatıyorsun, sana bir şey kalmıyor, o zaman da olmuyor.

Sonunda çare nedir? “Siz bilirsiniz…”

Günümüz siyasetçilerine bakalım:

-Ekonomik krizlerin insan hayatını derinden etkilediği zamanlarda iktidar siyasetçileri, gündemi Anayasa gibi tartışmalı konulara getirmeyi, bu vesileyle hayat pahalılığı, geçim sıkıntısı, düşük ücretler gibi konuları unutturmaya çalışıyorlar.

– Ülke ekonomik krizdeyken itibardan tasarruf etmiyorlar.

– Ödediğimiz Motorlu Taşıt Vergisi’ni bize ödeme gücünüz var mı diye bakmadan tekrar ödettirebiliyor. Anayasa Mahkemesi vatandaşa yönelik bu tür ağır yaptırımlara geçit verebiliyorlar.

– Ülke kaynaklarını yakın, ihalelerle, kredilerle, arsa tahsisleriyle ve teşviklerle yandaş iş adamlarına akıtabiliyorlar…

-Siyasete giren; muhalefeti veya iktidarıyla ballı maaş ve koltuk sevdasında asla vazgeçmiyorlar…

Maalesef; siyasetçilerin, siyaseti bir kariyer veya çıkar nesnesine dönüştürdükleri yerde; siyasetin halk için değil, siyasetçiler için yapıldığı bir ortamda, iyi bir siyasetten söz edilemez.

Siyasetin halka, halkın da siyasete yabancılaştığı bir ortam, toplum için en tehlikeli ortamdır. Halk ile siyaset arasındaki bağlantının koptuğu yerde, monarşik, oligarşik, teokratik yapılar doğar.

Siyasetin halkla örtüştüğü yerde ise ‘demokrasi’ oluşur.

Halkla siyasetin örtüşmesini popülizm sananlar büyük bir yanılgı içindedirler. Halkla siyasetin örtüşmesi, siyasetin halkın iyiliği için yapılmasıyla mümkündür.

Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluşunun 100. yılında kavranması gereken en önemli konulardan birisi budur.

İdeolojisiz siyasetin yaygın olduğu bir ortamda, siyaset bir yandan makam ve koltuk kapmaca oyununa, bir yandan da retorik (güzel, etkili konuşma sanatı)  ve polemik (siyasal, bilimsel ya da yazınsal herhangi bir konuda yazılı olarak, basında yapılan sert tartışma) tiyatrosuna dönüştüğünü izlemekteyiz.

Türkiye Cumhuriyeti’nin ikinci yüzyılına girilirken, siyasetin niteliğini geliştirmek olmalı.

Siz bilirsiniz….

Benim de çıktığım mütevazi bir çay ocağı; 5-6 masa, küçük bir tezgah, yağmurlu ve sıcak havalarda oturulacak bir kamelyası var.

Gelen müşteriler; çoğu emekli (öğretmen, asker,  polis, mühendis) ve yakın köylerden çiftçiler…

Haftanın bazı günleri o mekana gidip, ateşli tartışmalarını izlemek, günün stresini atmak, gülmek benim için en büyük sosyal etkinlik…

Bazıları tartışma sırasında biri abartılı bir bilgi paylaşınca (ya da yalan söyleyince), diğerleri hep bir ağızdan itiraz eder, tam bir kakafoniye dönüşür.

Bazen çok tecrübeli olanlar; yaşanan güncel olayları kendi geçmişine göre yorumlar, kimseyi incitmeden o abartılı konuşmalar karşısında “Yalan söylüyorsun, palavra atıyorsun” demek yerine anekdotlar, fıkralar anlatarak taşı gediğine yerleştirir..

**

Bugünün dijital dünyasında birçok insanın alıp sorgulamadan paylaştığı, kabul ettiği gerçeklere dönüşmüş vaziyette.

Algı yönetimine dijital çağda popüler bir kavrama dönüşen gerçek-ötesi “post-truth” tam da bu durumu anlatır..

Sosyal medya mecrasında trollerle, yapay zekayla, robot kullanıcılarla “gündem” belirlemek, bir yalanı milyon kez paylaşarak gerçek gibi göstermek artık ne kadar kolaysa, bir gerçeği milyonlarca yalan arasından bulup çıkarmak da o kadar zorlaşmış durumda..

Şimdi; siyaset de artık post-truth çağının nimetlerinden sonuna kadar yararlanıyor.

100 bin imzayı dahi zor toplayan C.B adayının, yapılacak seçimlerde 5 – 6 milyon oy alacağı bilgisi o kadar çok paylaşılıyor ki bunun gerçek olamayacağını bilenler dahi şüphe etmeye başlıyor.

Maalesef, deprem bölgesinde yağmuru, çamuru, tozu, toprağı, soğuğu, sıcağı yoğun bir şekilde hissedebileceğiniz bir çadırda yaşamayı, bir televizyon kanalında beş yıldızlı bir otelde konforu gibi pazarlayabiliyorlar..

.

Hele çoğunlukta olan dar gelirler: ekmek alırken, et vitrininin önünden geçerken, elini cebine attığında iliklerine kadar hissettiği hayat pahalılığını iktidar mensuplarından ya da yandaş medyadan dinlerken, yaratılan algıya inanmakta güçlük çekiyor..

Çay ocağında TV’de çok da gülerek izlenen somut bir örnek yaşandı.

Maliye Bakanı Nureddin Nebati, Konya’da esnaf ziyaretinde:

Çiftçi gübre fiyatlarının sürekli artmasından şikayet ederken,

-O “Hayır düşüyor” dedi.

-Çiftçi “Artıyor” dedikçe,

-O “Düşüyor” dedi.

Halbuki 150 liralık bir gübre çuvalı bugün 2000 liraya satılıyor.

Yalanlarla, algıyla “gerçek-ötesi” çağının değirmenine su taşısa da gerçeklerin önünde sonunda ortaya çıkma özelliği var.

Demokrasinin gerçekle ötesini ortaya çıkarma gibi bir gücü de var.

Bu tür profesyonellerin yarattığı algılara kulak asmayı bırakın, kendi gerçeklerinize odaklanın.

Unutmayın!.. Yaşayanlar çok iyi bilir.

Köpürtmek(foam up).

Türk Dil Kurumunda; köpürmesine yol açmak, vesile olmak, manyak gibi şılalops şılalops diye sesler çıkartarak karıştırmak, çanak tutmak, yalamak anlamına gelir.

C.B  ve Milletvekili seçim yarışı başladı.

Hepimiz, TV kanallarını izliyoruz.

Hangi kanallar neden bahsediyor?

Depremden..

Adaletten..

Eşitlikten..

İnsan haklarından..

Demokratik değerlerden..

Pahalılıktan…

Yolsuzluktan…

Yoksulluktan…

Beka meselesi olan aşırı göçten, 

Demografik yapıdan..

  VE

Enflasyondan bahseden ve üzerinde durup çözüm arayan haber, söyleşi görüyor musunuz?

Bence HAYIR!

Varsa yoksa yalan ve düzmece haberler.. 

 Hitler’in Propaganda Bakanı Göbels  “Öyle büyük bir yalan söyleyin ki inansınlar” der.

Tabii, sonunda her şekilde rezil-i rüsva olmak varken!..

Milleti yanıltma fantezisi hız kesmiyor!..

ENAG yıllık enflasyonu ise yüzde 112.51 olarak açıkladı.

İstanbul Ticaret Odası enflasyonu yüzde 73.00

TÜİK enflasyonu yüzde 50.51. olarak belirledi.

Köpürtmeye devam!..

‘Para ile imanın kimde olduğu bilinmez.’ atasözünü kim söylediyse çok doğru söylemiş!

Ama diyorsan ki, ‘Bana atasözü falan işlemez, ben zengin insanı gözünden tanırım!’

Nasıl tanırsın bilemem ama paylaştığım resimlere bak!

Dünyanın en zenginlerinden Amancio Ortega Gaona, Zara, Pull and Bear, Bershka, Massimo Dutti, Stradivarius, Oysho gibi dünyaca ünlü hazır giyim ve moda markalarının şirketi Inditex‘in sahibi ve serveti tamı tamına; 71,3 milyar dolar. Dördüncü zengin..

Birinci zengini siz bulun!..

***

Gelelim güzel ülkemiz Türkiye:

İman her şeyden önce içsel, yani kalbî bir olaydır. İnsanların imanlarını sözle dile getirmeleri mümkünse de, bunu çıkar için yapıyor olabilirler.

Dolayısıyla gerçekten kimin iman ettiğini bilmemiz imkânsızdır. Para için de aynı şey söz konusudur. Kimse kolay kolay parasının olduğunu söylemez, gizleme yoluna gider. Kimi cimri olan ve yoksul bir hayat yaşayan insanların çok zengin, kimi cömert ve eli açık insanların da parasız olduğu çok görülmüştür. Bu bakımdan para ile imanın kimde olduğu pek bilinmez.

Ama bilinen ve her kesimin gördüğü, görmemezlikten geldiği çok önemli yaşanan detaylar vardır:

Geçen gün yayınlanan; Millet İttifakı’nın “Mutabakat Metni”ne , daha doğru bir anlatımla “Hükümet Programına” Tamamı 2300 madde. Kısaca değinmek istiyorum.

Pek çok yazı, manşet ve 200 bin trol devreye girmiş.

* “Eski Türkiye modeli.” demişler. Hep birlikte yaşadığımız bu ülke bizim.

*“Türkiye’nin geleceğini karartma metni” demişler..

* “Zillet vesayette mutabık kaldı” manşeti atmışlar..

* Biri “siyasal aşure” başlığını uygun bulmuş

*”Eski Türkiye’ye dönüş mutabakatı!” yazmışlar..

*”…………………………………….”

***

Demokrasi adına eleştiri güzel bir davranış biçimi ama çözüm var mı?

Pekala muhalefet ne demiş?
-Şayet, Siyasi Etik Kanunu çıkarmak, TBMM’de yolsuzlukları Araştırma Komisyonu kurmak, Malvarlıklarının Geri Alınması Ofisi’ni kurmak, kara parayla etkin mücadele etmek, Türkiye’nin itibarını sıfırlayan “Gri Liste”den çıkmak, rüşvet ve yolsuzlukta zaman aşımını kaldırmak çok mu gereksiz?

– Güçlendirilmiş Parlamenter Sisteme geçmek, barajı yüzde 3’e indirmek çok mu tehlikeli?

-Örneğin çalışan üzerindeki vergi-sigorta yükünü kaldırmak, 5 milyon kişiye yeni iş sağlamak halkına hizmet vermek daha iyi olmaz mı?

-Varlık Fonu’nu kapatmak, Cumhurbaşkanlığının uçak sayısını azaltıp yerine yangın uçağı filosu kurmak yerinde bir uygulama olmaz mı?

-Lise Giriş Sınavı’nı YÖK’ü, öğretmen atamasında mülakatı kaldırmak doğru değil mi?

-Emekli zammında enflasyonun yanında refah payını da hesaba katmak emekliler için refaha kavuşmak değil mi?

-Beka sorunu olan; parayla Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlığı satmayı durdurmak, Suriyeli mültecilerin en kısa zamanda ülkelerine dönmesini sağlamak sizce nasıl?

– Cumhurbaşkanlığı’nı Beştepe’den, ait olduğu Çankaya’ya taşımak, şu ekonomik zorlukta

Bin 150 odalı, yıllık harcaması 2021 fiyatlarıyla 113 milyon TL’ ihtiyacı olanlara vermek sizce nasıl olurdu?..

Her şeyin parayla satın alınmadığı; sağlığı, sevgiyi, saygıyı, ANLAMA ZAMANI geldi.