Bir insanın düşünce ve davranış biçiminde bunlar varsa:

“Saygılıymış gibi, efendiymiş gibi, barışırmış gibi, ötekini dinlermiş gibi, söyleneni anlarmış gibi, derdi bilirmiş gibi yapılarak karşılıklı yuvarlanıp gidildiği için de ‘şaft kayar, dingil kırılır, motor su kaynatır’ “…

Hatırlayalım; ABD’nin efsane başkanlarından John F. Kennedy şöyle demişti:

“Bugün devletim benim için ne yaptı?’ diye sorgulamak yerine “Bugün ben devletim için ne yapabilirim?” diyebilmeli…

Yerel seçim sonrası hava çok yumuşamış görünüyor.

-Sıcak davranışlar..

-Karşılıklı olumlu sözler…

-Karşılıklı dinlemeler, ziyaretler…

Bana öyle geliyor ki bu davranışın biçimleri vatandaşa yarar…

Bir iki ay öncesi; sayın Erdoğan’ın dilinde “Özgür Efendi”nin “Özgür Bey”e dönüşmesi, Özel’i muzaffer yapan sandığın sonucudur.

Şu anda kime yaradı derseniz, sayın Özgür Özel’e yaradı.

“Kavgasız siyaset yapamayacağını” seçimde kendini gösterdi.

Çünkü bu saygılı davranış biçimi; hem kendi seçmenlerine hem de sayın Erdoğan’ın seçmenlerine: Neyin olmayacağını gösterdi.

Sayın Özel, şöyle devam etti:

“…Ancak sokakta insanların öncelikli sorunları ve ihtiyaçları arasında Anayasa yok. Herkes geçim derdinde. Asgari ücret, emekli ücretleri, hayat pahalılığı, yüksek enflasyon sorunu dururken Anayasa konuşmak olmaz.” dedi.

Emekli:

Bir tavuk bacağını 75 TL’ ye nasıl alır?

Bir pasta hane de kazandibi tatlısını 250 TL’ ye nasıl yer?

Pazarda  “Buruşmuş havuç ve çürümüş elmaların iyice olanlarını seçmeye çalışan yoksul vatandaş” bu duruma ne cevap verir?

Camları siyah, çakarlı lüks araç filosu peş peşe gitmeye devam ederse!

Halk Ekmek kuyruğunda bekleyen vatandaş ne der?

Gösteriş, debdebe, çakarlı araba saltanatı, üç maaşlı- beş maaşlı koltuk sahipliği, ıstakoz seviciler, rolex saat düşkünlüğü, belediye binalarını duşlu odalar lüks oteli durumuna getirenler, son anda leke çıkarıcı formülü icat ettiler.

“Yeni Anayasa Yapalım” diye gündem değiştirenlere ne der?

Önce “Lekelerinizi temizleyin!” demez mi?

Hayat Hastanesi Klinik Psikoloğu Filiz Yakmaz Basılgan depremden sonra çocukların iyileşmesi ile ilgili ebeveynlere uyarılara bulundu.

Klinik Psikolog Filiz Yakmaz Basılgan, “Her yaş grubu çocuklar, hatta bebekler bile kötü bir şeyler olduğunda anlar ve neler yaşadıklarını hatırlarlar. Korkutucu bir olay olduğunda genellikle onların davranışlarında da değişiklikler gözlenir. Ağlamada artış, yetişkinlerden ayrılmak istememe, hatta yapışma hali, öfke nöbetleri, saldırgan davranışlar, uyku sorunları ve oluşan yeni korkularla birlikte daha önceki yapabildikleri şeyleri yapamamaya başlayarak yaşına göre davranış ve becerilerinde gerileme görülebilir. Davranış ve duygularındaki bu tür değişimler yardım ihtiyacı olarak değerlendirilmelidir” dedi.

Açıklamasında, ebeveynlerin böyle dönemlerde yapacağı çeşitli yardımların iyileştirici olabileceğini ifade eden Klinik Psikolog Filiz Yakmaz Basılgan, “Öncelikle çocuk ya da yetişkin böylesi korku verici bir durum yaşadıktan sonra en çok ihtiyaç duyacağı şey güvende hissetmektir. İlk önce odaklanılması gereken konu güvenliktir. Onun kendini güvende hissetmesi için sarılın ve yakınınızda kalmalarına izin verin. Korkutucu veya zor şeyler olduğunda onu koruyacağınızı söyleyin. Konuşmayı öğrenmekte olan çocuklar için basit sözcükler kullanın: ‘ben buradayım, yanındayım’ gibi. Onu korkutucu görüntü ve sohbetlerden uzak tutun.  İkinizin de sevdiği aktiviteler varsa eskiden yaptığınız yine onlara zaman ayırıp yapın. Sonraki süreçte neler olacağını bildiğiniz kadarıyla açık bir şekilde anlatın. Eski ev düzeni rutinlerinizi yakalamaya çalışın, uyku saati, yemek saati, aktivite saati gibi.  Bunlara sarılma saatini de ekleyebilirsiniz” şeklinde konuştu.

“GİDİŞ-DÖNÜŞ SAATİNİZİ VE NEREYE GİDECEĞİNİZİ ÇOCUKLARINIZA ANLATIN”

Ebeveynlere, “Gidiş-dönüş saatinizi ve nereye gideceğinizi çocuklarınıza anlatın. Mümkünse çocuğunuza size ait bir şey veya bir fotoğraf bırakın şu dönemde artan güven ihtiyacını düzenlemesi için ona yardımcı olur” diye seslenen Hayat Hastanesi Klinik Psikoloğu Filiz Yakmaz Basılgan açıklamasını şöyle sürdürdü:

“Çocuklar genellikle büyük olayların sebepleri hakkında yanlış varsayımlarda bulunurlar. Bu yanlış algılamaları hemen düzeltmeye çalışın. Sonrası içinde bu yanlış algılamaları tekrar ve tekrar düzeltmek için hazırlıklı olun. Çünkü çocuk yaşanan olayı bir kerede anlayamayacak ve hazmedemeyecek ve baş edebildikçe geri dönüşler yapacaktır. Net olun. Hatalı akıl yürütme sürecinin geliştiğini gördüğünüzde düzeltin ve netleştirin. Çocuğun başa çıkma yeteneği, çocuğun anlama yeteneği ile ilgilidir. Dürüst, açık ve net olun. Çocuklara ölüm ile ilgili gerçekleri anlatın. Durumu uzun uzun ve detaylı anlatmak yerine önemli noktaları hakkında bilgi verilmelidir. Bilgi verilmesi genellikle rahatsız edici olsa da yeterli bilgi verilmediğinde bir çocuğun hayal gücü tüm boşlukları dolduracaktır. Çoğu zaman bu hayali detaylar gerçeğinden daha fazla çarpıtılmış, hatalı ve korkutucudur. Bu durum uzun vadede iyileşme sürecini olumsuz etkileyebilir. Çocuk konuyu yeniden açtığında kaçınmayın. Diğer travma çeşitlerine benzer şekilde çocuk konu hakkında konuşmak istediğinde yanında olmalı, çocuk konuşmak istemediğinde ise konuşturma davranışından kaçınılmalıdır.”

“ÇOCUKLARIN DUYGULARINI İFADE ETMESİNE İZİN VERİN”

Çocukların duygularını ifade etmelerine izin verilmesi gerektiği konusuna dikkat çeken Klinik Psikolog Filiz Yakmaz Basılgan, “Duygularını ifade etmesine izin verin. Sizde duygularınızı ifade ederek ona model olabilirsiniz, böylece kaçınılması gereken bir şey olmadığını sizden model alarak öğrenir. Küçük çocuklar yardım istemek için ‘huysuzlaşabilir’. Bu huysuzluğun altında genellikle zor duygular vardır. Zor duygular zor davranışlar getirecektir. Çocuğunuzun duygularını etiketlemesine yardımcı olun.  Nasıl hissediyorsun sorusuna verilecek cevap bir duygudur ve çocuğunuzun nasıl hissettiğini adlandırmasına yardımcı olun: korkmuş, mutlu, kızgın, üzgün.  Onun bu şekilde hissetmesinin çok normal olduğunu söyleyin. Çocuğunuz böyle bir dönemde değişen davranışları olabilir. Saldırgan ve vurma davranışları gözlenebilir, böyle durumlarda duygusunu kabul, fakat davranışı reddetmek önemlidir.  Şöyle ki: Çocuğunuza ‘Kızgın hissediyorsun, kızgın olabilirsin ama bana vuramazsın’ gibi nasıl doğru davranacağını anlatın. Çocuğunuzun zarar vermeyecek şekillerde kızgınlığını ifade etmesine yardımcı olun: sözcükleri kullanarak, oyun oynayarak veya çizim yaparak.  Onun ve kendinizin iyi hissetmesine yardımcı olabilecek iyi giden şeylerden bahsedin. Çocuğunuzun duygularını ve olayları anlatma konusunda sizi yönlendirmesine, liderlik yapmasına müsaade edin” dedi.

EBEVEYNLERE ÖNEMLİ İPUÇLARI

Hayat Hastanesi Klinik Psikoloğu Filiz Yakmaz Basılgan, depremden sonra çocukların iyileşmesi ile ilgili ebeveynlere şöyle ipuçları verdi:

“Çocuğunuzun deprem anında ve sonrasında neler olduğunu anlatan bir hikâye anlatmasına izin verin.  Hikayesinin olması olanları anlamlandırmasına ve bununla daha iyi başa çıkmasına yardımcı olur. Çocuklar hikayelerini anlatmak için oyundan yararlanırlar. Örneğin, depremin nasıl bir şey olduğunu göstermek için blokları, oyuncakları fırlatabilirler. O anda yaşadıkları korkuyu ya da yalnız kalmışlığı oyuncaklarını oynatarak göstermeye çalışabilir. Neler hissettiği konusunda da çocuğunuzun anlatıp göstermesine eşlik edin. Anlatırken ve oynarken çocuğunuzun sizi yönlendirmesini izin verin.  Hikâye zor olduğunda, çocuğunuz ara vermeye ihtiyaç duyabilir: etrafta koşmak, sarılmak, başka bir şey ile oynamak gibi. Bu durum normaldir ve hazır olduğunda hikayesine geri dönüp devam edecektir.

Çocuğunuzun depremle ilgili oyunlarını izlemek veya deprem hikayelerini dinlemekte zorlanıyor iseniz destek almayı ertelemeyin.

Destekleyici kişilerle ilişkilerinizi sürdürün, içinde bulunduğunuz toplulukla, kültürle ve ritüellerle bağlarınızı kurun ve sürdürün. Yatma öncesi ritüelleriniz varsa bu çocuğa umut verecektir. Her zaman okuduğunuz bir hikâye, dua etmek gibi.

Çocuğunuza ancak kendinizle ilgilendiğinizde en iyi şekilde yardım edebilirsiniz. İhtiyaç duyduğunuzda başkalarından destek alın.

Çocuğunuza birlikte olacağınız konusunda güven verin. Çocuğunuzun size ihtiyacı var. Bazı şeyleri düzeltmek sizin kontrolünüzde olmasa bile sadece çocuğunuzun yanında olmak çocuğunuza yardımcı olacaktır.”

İlk anne-baba olacağınızı öğrendiğiniz ve sonra çocuklarınızı kucağınıza aldığınız günlere gitmenizi istiyorum sizden!

Tek hayaliniz; nasıl bir çocuk?

Bugün çocuğunuza ve onunla ilişkinize baktığınızda ne görüyorsunuz ve hissediyorsunuz?

Çocuklarınızı yetiştirmek için elinizden gelenin en iyisini yapmaya çalışıyorsunuz.

Mükemmel anne-babalık yoktur.

Kötü anne-babalık yoktur ama yanlış anne-baba tutumları vardır.

Kendi anne-babalarınızı çocukluğunuzda nasıl hatırlıyorsunuz?

Onlara benziyor musunuz? Benzemek ister misiniz?

Çocuklar su gibidir, hangi kaba koyarsanız onun şeklini alır.

Buna çok inanmakla beraber, çocuklarımızın genetik olarak bizden aldıkları özellikleri de bir kenara atmamak lazım.

İki çocuğu olan aileler bunu daha çok fark edebilirler.

Biz aynı davransak da onlar çok farklı gelişebilir, davranabilir. Ayrıca anne-baba olarak bizlerin onları büyütürken tutumları çok önemlidir.

Çocuklarımız, her anlamda bizi model almakta ve hayatı öğrenmektedirler. Bu, hiç kolay bir sorumluluk değildir.

Güçlü çocuk ne demektir hiç düşündünüz mü?

Çocuğunuzun başarılı olması mı yoksa mutlu ve ayakları üzerinde duran bir çocuk olması mı önemlidir?

Güçlü çocuk; baş etme becerisi yüksek, her ortamda kendini ifade edebilen, haklarını arayabilen, isteklerini söyleyebilen çocuk demektir. Her yeni durum ve ortama uyum sağlayabilen, kendine bilgisine güvenen yani ayakta kalabilen çocuktur.

Çocuğu özgüvenli yetiştirmek çok önemlidir. Çocuğun her istediğini yapmak değildir.

Çocuklarımız bizim uzantımız değildir. Bizim yapamadığımız hayalleri gerçekleştirmek için yaşama gelmemişlerdir. Onlar kendi yaşamları için vardır. Bizim yapmamız gerekenler; çocuklarımızı tanımak, oldukları gibi kabul etmek, anlamak ve kendilerini geliştirmeleri için olanaklar sunmak, hobi seçimlerine yardımcı olmak, (onların ilgi ve yeteneklerine göre, düzenli, uzun süreli gidecekleri bir hobi), sorumluluk vermek, karar verme ve seçim yapma hakkı tanımak, ona güvendiğimizi hissettirmek, yapamayacağını düşünüp geri çekildiğinde ona tekrar denemeyi öğretmek, kendi başarısızlıklarımızdan örnekler vermektir.

Bazen “Seni sevmiyorum.” demek yerine “Bu davranışından hoşlanmadım.” diyebilirsiniz..

Arada hiyerarşi olmalı, bir tür ast üst ilişkisi olmalıdır.

Özetlemek gerekirse güçlü çocuk, hayatın kontrolsüzlük ve zorluklarıyla baş etme becerileri güçlü olan çocuk demektir. Her zaman yanlarında olamayacağımız için onları güçlü yetiştirmeliyiz. Aynı zamanda kendine güvenen çocuk, başarılı çocuktur.

Her havasını soluduğun şehirden, her dolaştığın mahalleden, her tanıdığın arkadaştan, mecburen bir gün ‘ayrılmak’ olduğunu anlatabilmektir.

Vatan-millet şuuruyla, toplum ve aile kurallarına uyan yurttaş olarak büyütmek, ‘Güçlü bir çocuk yetiştirmek’ anlamı taşır.

Sosyal medyada dolaşan çok tik alan bir haberi sizinle paşmak isterim:

Sen Bir Bireysin!

Sen bir karaktersin,

Sen biriciksin.

Kimseyle var olmadın,

Kimsesiz de yok olmayacaksın.

Kimse sana değer biçemez.

Kimse seni değersiz hissettiremez.

Ne yaşarsan yaşa,

Kimse seni yargılayamaz.

Sen bir bireysin;

Kendini sevmeden kimseyi sevemez,

Kendini sevmezsen, kimsenin sevgisine de güvenemezsin.

Kendini mutlu etmeden, kimseyi mutlu edemezsin.

Ne ile mutlu olacağını bilmezsen, kimse seni mutlu edemez.

Ne demek sen bir bireysin?

Ne demek sana saygı duymalıyım?

Babam bana bu sözleri sarf etti. Konu da evlenmek istiyor olmam. Erkek arkadaşımı geçen seneden beri oyalıyor. Bana en başında söylemedin beni saymadın diyor. Ne deseydim baba ben biriyle tanıştım ama henüz evlilik falan yok ortada tanımaya mı çalışıyoruz deseydim? Üstelik zamanında babam bana şiddet uygulamış her yerimi morartmış biri. Kendi egolarından gözü hiçbir şeyi görmüyor. Git evlenirsen evlen kendi başına istediğini yap çünkü en başında bana anlatmadın dedi. Tamam dedim gideceğim bu evden. Kendi aile olamamışız diyor. Şiddet uygulayan, içen, kumar oynayan, bir yere gidelim dediğimde evlen kocan götürsün diyen kendisi. Evden ayrılmayı düşünüyorum ama erkek arkadaşıma gitmeyeceğim. Farklı bir şehirde iş bulmam gerekli.

Siz olsanız ne yapardınız?

-Fevri hareket etme!!! Beynini ver öyle düşün!!

Farz etki rızası olmadan evlendin.. Karşı tarafın ailesi gün gelir bunu yüzüne vurur başına kalkar..

Eşin senin sığınacak bir dalın olmadığını bilirse rahat hareket eder…

Başka şehirde iş bulmak öyle bulmaca çözmeye benzemez..

Yapacağın şey kendi bulunduğun şehirde ayaklarının üstünde duracak şekilde kendini kurtarmak..

-Zor bir durum. Babanız sizi her zaman sever bir şekilde ama erkek arkadaşınız ne kadar güvenilir olur, onu bilemem…

-Ne kadar kötü olsa da aileni bir erkek için silme sonra pişman olursun.

(DERLEME- Sosyal Medya- Kızlar soruyor.)

**

Sosyal medya gibi bir oluşum tüm gençliği ele geçirmiş durumda. Genç bir birey, sadece ona güveniyor. Yeterli eğitim psikolojisi alamayan belirli yaştaki gençlik hata yapmaya her zaman meyillidir. Aile de ona tarafsız ve bağımsız üst düzey eğitim veremez ise; iletişim, kuşak çatışması, yalnızlık, kendini beğenme ve güvensizlik ortaya çıkıyor.

Siz kendi çocuğunuza nasıl davranıyorsunuz?