Çağdaş Gazeteciler Derneği Bursa Şubesi, tarafından düzenlenen 2023 yılı başarı ödüllerinde Kestel Belediyesi, ‘Tarımsal üretimi teşvik’ ödülüne layık görüldü.

Çağdaş Gazeteciler Derneği Bursa Şubesi, 34. kuruluş yıl dönümü etkinliği ve 2023 yılı ödül töreni düzenledi. Etkinlikte 6 farklı dalda 10 kişi ve kurum ödül aldı. Kestel Belediyesi ise hayata geçirdiği Türkiye’nin en ucuz ekmeği projesi, Zirai Drone ile Gübreleme Hizmeti, Dijital Toprak Analizi ve Kendi Buğdayını Üreten Belediye projeleriyle ‘Tarımsal üretimi teşvik’ ödülüne layık görüldü. Ödül töreni Mudanya Montania Otel’de gerçekleşti. Kestel Belediye Başkan Yardımcısı Fatih Akın, takdim edilen ödülü alarak Çağdaş Gazeteciler Derneği Bursa Şubesi’ne ve Dernek Başkanı Yüksel Baysal’a teşekkürlerini iletti. Fatih Akın, sözlerine şöyle devam etti;

‘’Kestel Belediyesi olarak çiftimizin, köylümüzün, üreticimizin ve tabiî ki tüketicimizin her zaman yanındayız, yanında olmaya devam edeceğiz. Belediye Başkanımız Sayın Önder Tanır, 2019 yılında göreve geldiğinde Kestel’de 400 gram ekmek 1.25 TL’ye satılıyordu. Başkanımız göreve gelir gelmez bu ekmeğin fiyatını 1 TL’ye çekti. Şuan 2023 yılının son ayındayız ve 400 gram ekmek halen daha 1 TL’den vatandaşlarımıza ulaşıyor. Bunu nasıl yapıyoruz, tabiî ki bu işin bir ekonomik boyutu var. İlçemizde atıl ve kullanılmayan tarlaları değerlendirerek 1050 dönüm alanda kendi buğdayımızı ektik ve un üretiyoruz. Bu un ile kendi ekmeğimizi yaparak günde 6 bin ekmeği 1 TL’den sofralara ulaştırıyoruz. Bunun dışında Belediyemize kattığımız zirai drone ile çiftçilerimizin tarlalarında çok çok düşük temsili rakamlarda, gübreleme ve ilaçlama yapıyoruz. Traktör, yakıt, personel, işçi, fazla ilaç, fazla gübre ve zaman kaybı ile tarlalarda oluşan traktör zayiatının önüne geçiyoruz. Bunlar gibi tarımda dijitalleşme ve teknolojik tarıma ilişkin çok sayıda projemiz var. Bu ödül için ÇGD Bursa Şubesi Yönetimine teşekkür ediyoruz ‘’

Demokrat Parti Genel Başkan Yardımcısı Cemal Enginyurt iki gün sonra lütfetti, bir özür yayınladı. Aslında son cümlede özür kelimesi geçse de daha ziyade kendini kurtarma çabası diyebiliriz aslında.

Siyasetle mafyacılığın iç içe girdiği, ötesi gazetecilik adı altında mafyacılık oynayanların da bol olduğu bir süreçteyiz…

Demokrasi TDK’ya göre; siyasal denetimin doğrudan doğruya halkın ya da düzenli aralıklarla halkın özgürce seçtiği temsilcilerin elinde bulunduğu, toplumsal ve ekonomik durumu ne olursa olsun tüm yurttaşların eşit sayıldığı yönetim biçimi…

Hiç kimse kusura bakmasın, bu ülkede bazıları daha eşit..! Buradaki bazıları kavramını; para ve mevki sahibi olanlar diyerek biraz daha indirgeyebiliriz.

Ama bizim konumuz para sahibi olanlardan ziyade mevki sahibi olanlar… Enginyurt, Demokrat partisinin genel başkan yardımcısı olabilmiş ama, ne partisinin, ne demokrasinin, ne de bu ülkenin en elzem gereksinimi olan fikir – ifade – basın özgürlüğü kavramlarından hiç mi hiç nasibini almamış yazık ki..!

Siyasileri mitleştirmeyin..!

Hep söylüyorum, siyasette – rantta kalabilmenin yolu sayılan, birçok siyasetçinin pek bir bayıldığı dalkavuklar mitleştirdikleri siyasilerin psikolojilerini ne hale soktuklarının dahi farkında değiller. Koca koca, kelli felli, göbekli, kalın enseli adamlar dünyayı ben yarattım edasıyla ortalıkta dolaşıyorsa bu işte o dalkavuklar sayesindedir. Birileri azıcık eleştirdiğinde nevri döner bu tiplerin, sudan çıkmış balığa döner, bazen de şiddete dahi başvurabilirler şekil A’da görüldüğü gibi…

Oysa ki, siyasetçi dediğiniz kişi omuzda taşınmaz, o halkı omzunda taşımalıdır.

Siyasetçi yüceltilmez, zaten onun o mevkide bulunmasını sağlayan halktır, bundan gayrı yüceltme görevi onundur, bu görevi ifa etmede halka karşı sorumluluğu vardır.

Demokles’in kılıcı

Demokles’in kılıcı bu kez Enginyurt’un tepesine düşmüştür… Bu saatten sonra ne dilediği özrün, ne korumam yok demesinin, ne korumam değil dediği kişinin bir cinayet zanlısı çıkmasının çok da önemi yoktur, siyasi mevta olmak için kendi idam sehpasını kendisi yuvarlamıştır.

Bir de basın açısından bu duruma bakacak olursak gazetecilerin durumu içler acısı… Dalkavuk gazetecileri bir kenara bırakırsak mesleği hakkıyla yapmak isteyen hiçbir gazeteciye bu ülkede sahip çıkılmadığını görüyoruz. Örneğin sektörün önde gelen meslek örgütlerinden Gazeteciler Cemiyeti, Çağdaş Gazeteciler Derneği, Basın Konseyi, Ankara Gazeteciler Cemiyeti gıkını dahi çıkarmadı. Neden yahu? İki satır kınama yazısı yayınlamak çok mu zor, yada azıcık adı fazla duyulmaya başlanan gazetecilere karşı bir gareziniz mi var, çekememek gibi, hor görmek gibi… Biliyorsunuz Bursa’da da durum aynı, ha keza Bursa’daki meslek örgütlerinden tık yok…

Meydan boş olsa, “ben de o gazeteciyi sevmezdim, iyi ki şiddete maruz kaldı” diyecekler var içinizde..!

Bursa’da gazeteci olmak..!

Bursa’da psikolojik şiddetin – baskının, iftiranın, tehdidin tillahını yaşayan gazetecilerden biri olarak (ki emin olun erkek olsam şimdiye kadar çoktan kafam gözüm kırılmıştı) tırnak içinde “gazetecilere” yapılan her türlü şiddeti kınıyorum.

Bu şehirde gazetecilik yapmanın ne denli zor olduğunu ispat niteliğinde birkaç yaşanmışlık paylaşmak istiyorum:

Siyasetçi yakınlarından aldığım bir tehdide yaptığım şikayet aylar sonra davaya dönüştü mesela…  Sonuçlanması da 4 yıl sürdü… Zor bela lehime sonuçlandı, çünkü tesadüfen tehdidin belgesi vardı.

Bir siyasetçiye çok yakınlığı ile bilinen birinin telefonla tehdidiyle ilgili yaptığım şikayet ne oldu belirsiz, Savcılıktan hiç haber yok…

Yine başka bir mesela; hakkında belgeleriyle yazdığım, iddiaların tümünü belgeyebildiğim bir siyasetçi gitti hakkımda şikayette bulundu, anında görüntü, savcılık kanalıyla ifadeye çağrıldım.

Şimdi buyurun siz gelin bu mesleği yapın..!

Siyasetçinin hukukta bile öncelikli olduğu çok aşikar…

Ki dikkatinizi çekerim;

İlk tehdit eden kişi CHP’linin yakını,

İkinci tehdit eden kişi Ak Partili,

Üçüncü şikayet eden siyasetçi yine CHP’li…

Ve fakat biz gazetecilik faaliyeti çerçevesinde bir şey yazdığımızda savcılıktan veya karakoldan aranmamız iki gün sürmüyor…!

Hani diyorsunuz ya adalet Ak Partililerden yana, Türkiye’yi bilmem ama Bursa’da kesinlikle değil… Bursa’daki AKEPE – CEHAPE ittifakı hukuka da yansımış durumda..!

Bursa’da her kanattan siyasetçinin ses yükseltmesi gereken konu bu iken aralarında konuşmaktan bile imtina edip, sessizliklerini istikrarlı bir şekilde koruyorlar.

Hangi taraf lehine yazsak, öbür tarafın yerden yere vurduğu biz gazeteciler bu durumdayız işte… Ne İsa memnun bizden, ne Musa… Adalet Tanrıçası Themis de gözlerini kapatan bandın altından kime bakacağını iyi biliyor…

Ama İlahi Adalet var…

Bugün Cemal Enginyurt’a hayatının hatasını yaptırarak tecelli eden İlahi Adalet elbet bir gün Bursa’da da yüzümüzü güldürecektir…

Çok şaşırıyorum kendine gazeteci diyen, gazeteci olarak tanıtan biri kendini nasıl rant konulu söylemlere, yazılara malzeme yapar ve diğer gazeteciler nasıl bu duruma sessiz kalır?

Biliyorsunuz, Büyükşehir Belediyesi kira süresi sona eren ve aynı zamanda bir meslek örgütü olmasına rağmen binayı mesleki amaç dışında meyhane olarak kullanan Çağdaş (!) Gazeteciler Derneğini ve Lokalini Kültürpark içindeki binadan çıkarma kararı almış (hali hazırda da boşaltmadılar binayı) ve tabii kendileri de meyhane rantı ellerinden gidince gazetecilik mesleği yaptırılmıyormuş gibi algı yaratarak yaygarayı koparmışlardı. Üzerine Nilüfer Belediyesi dernek ve lokal olarak kullanılmak amacıyla Ata Bulvarı İzmir Yolu girişinde bir arsa tahsis etti, şu an inşaatları devam ediyor. Buraya kadar sıkıntı yok…

Sıkıntı bittabi ki her zamanki gibi Mudanya Belediyesinde başlıyor. Cuma günü yapılacak meclis toplantısında bik bik bik cümlelerle süslenip gündeme alınmış olan madde gerçekten artık “YUH!” dedirtecek kıvamda.

Bahsedelim: “Mudanya ilçesinde sürdürülebilir kalkınmanın vazgeçilmez temellerinin demokratik, insan haklarına saygılı, şeffaf, halka hesap veren yerel yönetimler olduğu gerçeğinden hareketle karar ve uygulama sürecinde tüm paydaşların katılımı sağlanarak kentlilik bilinci ve aidiyet duygusunun kazandırılmasına yönelik çalışmaların yürütülmesinin sağlanması, ayrıca Mudanya’yı kültürel, sosyal ve bilimsel faaliyetlerin ön plana çıktığı, kararların yönetişim anlayışıyla alındığı bir kültür, sanat, eğitim ve bilim kenti yapmak ve tanıtmak amacıyla kullanım hakkı belediyemize ait Bademli Mahallesi Cumhuriyet Parkı içerisinde yer alan taşınmazın kullanımı hususunda Çağdaş Gazeteciler Derneği ile Ortak Hizmet Projesi yapılması planlanmaktadır.

…… kullanım hakkı belediyemize ait olan taşınmazın kullanımına yönelik Mudanya Belediyesi ile Çağdaş Gazeteciler Derneği arasında 10 yıllığına ortak hizmet projesi gerçekleştirilmesi ve bu kapsamda protokol imzalanması için Mudanya Belediye Başkanı Hayri Türkyılmaz’a yetki verilmesi hususunda konunun Meclis gündemine alınmasını…” falan filan..!

Kız Rabia Allah aşkına sen mi yazdın bu metni, Word bile kabul etmedi, uzun, anlamsız, manasız, saçma sapan cümle uyarısı verdi, hatta bu işin içinde bir iş var sanki dedi..!

Okuyucular merak etmiştir şimdi, kim bu Rabia diye… Rabia Deniz, Mudanya Belediyesinin basın şeysi, belediyenin kadrolu çalışanı ve aynı zamanda ÇGD’nin başkanı..!

Ve kendine gazeteci diyor bu arkadaşımız..! Dönelim girişte bahsettiğimiz gazeteci mevzuuna… Bir gazeteci belediyede çalışabilir, danışmanlık yapabilir, bunun da ücretini ya kadrolu olarak yada fatura keserek alabilir. Hiç sıkıntı yok. Kazancın haksızı belediye uhdesinde bulunan bir taşınmaza yerleşmeye çalışmaktır. Meclis gündemine gelen konuya bik bik bik dedik şimdi daha iyi anlayacaksınız, mesela kiradan hiç bahsedilmiyor, ortak proje deniyor, 10 yıl deniyor, ne yapacaklarına dair hiçbir emare yok, meyhane yapmayacaklarına dair de bir kelam yok..! 10 yıl Hayri Türkyılmaz’ın kendi dönemi dahil, sonraki iki belediye dönemini daha bağlar ki başkanın buna hiç hakkı yok.

Mudanya Gazeteciler Derneğini randıman alamadığı için yerlerinden çıkaran ve hatta Mudanya’daki birçok gazeteci ile çalışmayan Mudanya Belediyesi Rabia Deniz’den ve ÇGD’den nasıl bir randıman umuyor meraktayız.

Ha keza Atatürkçü Düşünce Derneğini, Öğretmen Evini boşaltarak yerlerinden eden Hayri Türkyılmaz’ın, başkanı belediye çalışanı olan bir ÇGD’ye o binayı tahsis etmesi de akla peşkeşten başka bir şey getirmemektedir.

Mudanya Belediyesinin Hayri Türkyılmaz döneminde herhangi bir sivil toplum kuruluşuna böyle bir yer tahsisi söz konusu dahi olmamıştır. Seçim vaadi olarak söz verdiği Cem Evini dahi henüz yapmamıştır ve yapmayacaktır.

Ötesi 2017 yılında yapılan bina bakımsızlıktan fotoğraflarda da göreceğiniz üzere talan edilmiş,  harcanan milyonlar resmen çöp edilerek, milli servet ve kamu malı zararı oluşturulmuştur.

Anlıyoruz ki Türkyılmaz Mudanya’yı gözden çıkardı, taş üstüne taş koymadığı gibi, asrın projesi olarak lanse ettiği Yıldıztepe’deki denize bakmayan, sanayi sitesi görünümlü üç ucube bina da gelecek belediye başkanı tarafından yıkılacak.

Öte yandan Öğretmen Evi çürüyor, sözde sosyal tesis yapılacaktı.

Dokunduğu her şeyi kurutan Türkyılmaz algı belediyeciliği bu güne kadar geldi, ama artık bu peşkeş hikâyelerine bir son verilmesi gerekiyor. Bu rant girişimine Bursa Valisi ve Mudanya Kaymakamının geçit vermeyeceğini düşünüyor ve umuyorum.

ÇGD’nin yönetimindeki diğer gazeteci arkadaşların ve üyelerin de gazetecilik onurunu zedeleyen Rabia Deniz’e bir dur demesini ben şahsen bekliyorum, ne yapacaksınız, meyhaneler zinciri mi kuracaksınız?