Millet İttifakı’nın 13. Cumhurbaşkanı adayı Kemal Kılıçdaroğlu ile Ankara Büyükşehir Belediye Başkanı Mansur Yavaş deprem bölgesine gitti. İş insanlarının bölgedeki fabrikalarını çalıştırmaları ve üretim yapmaları gerektiğini belirten Kılıçdaroğlu, “Belli bir süre işçilerin ücretlerinden vergi alınmaması gerekiyor. Buradan iktidara çağrı yapmak benim görevim. Biz bunu taahhüt ediyoruz ama lütfeder kendileri daha erken yaparlarsa bundan da memnun oluruz” dedi.

CHP lideri Kemal Kılıçdaroğlu, Ankara Büyükşehir Belediye Başkanı Mansur Yavaş ile birlikte Malatya’da deprem bölgesinde ziyaretlerde bulunuyor.

“VERGİ AÇISINDAN BİR POZİTİF AYRIMCILIK YAPILMASI GEREKİYOR”

Burada açıklamalarda bulunan Kılıçdaroğlu’nun açıklamalarından öne çıkanlar şöyle; “Malatya’ya depremden sonra ikinci gelişim. İş dünyasıyla toplantı yaptık, sorunlarını aktardılar. Birinci temel sorunları, fabrikalarda çalışan işçilerin ve kalifiye elemanların Malatya’dan büyük ölçüde ayrılmış olmaları. Bunların bir an önce dönmeleri gerekiyor. Vergi açısından bir pozitif ayrımcılık yapılması gerekiyor. Deprem bölgesi dışına çıkan işçilerin, kalifiye elemanların dönmeleri için vergi avantajının sağlanması lazım.

“FABRİKALARIN ÇALIŞMASI, ÜRETİM YAPILMASI GEREKİYOR”

İş insanlarının fabrikalarını çalıştırmaları, üretim yapmaları gerekiyor. Böyle bir endişeleri var. Kendilerine de söz verdim, cumhurbaşkanlığı seçiminden sonra Allah nasip eder de kazandığımızda görecekler, bu bölgede en azından belli bir süre işçilerin ücretlerinden vergi alınmaması gerektiğini ifade ettim.

“LÜTFEDER KENDİLERİ DAHA ERKEN YAPARLARSA MEMNUN OLURUZ”

Buradan iktidara çağrı yapmak da benim görevim. Biz bunu taahhüt ediyoruz ama lütfeder kendileri daha erken yaparlarsa bundan da memnun oluruz. Depremde yıkılan evler var, kırsal kesimde ciddi sorunlar var, elde kalan bazı ürünler var.

“ESNAFIN ALDIKLARI KREDİLERİN ÖTELENMESİ GEREKİYOR”

Süt üreticileri sütümüzü satamıyoruz, arzu ettiğimiz kadar alıcı bulamıyoruz dediler. Et ve Süt Kurumu’na, Toprak Mahsullerine çağrı yapıyoruz. Esnafın sorunlarının çözülmesi lazım. Aldıkları kredilerin ötelenmesi, faizlerin silinmesi gerekiyor.”

Kaynak: sondakika.com

Bir ülke hayal edin!

Herkes MUTLU.

Haftalık 20 saat olan, okul öncesi eğitim, temel eğitim ve ikinci düzey eğitimin ücretsiz.

Temel eğitim öğretmenlerinin tamamının yüksek lisans yapan ve alanlarında uzman kişiler. Öğrencilerde sınav stresi ve kaygısı yok.

Günümüzde dünyayı oldukça etkileyen karbon salınımı konusunda neredeyse ’SIFIR’ emisyona sahip.

Yüksek yaşam standardına ulaşmış, kişi başı milli geliri yıllık 36 bin doların üzerinde.

VE

Suç işleme seviyeleri çok düşük.

”Dünya Mutluluk Endeksin’de” ilk sırada..

Mutluluk endeksine göre, mutluluk kriteri için en önemli ölçüm insanların kendilerini ne kadar güvende hissettikleridir.

Cinsiyet yönelimleri de dahil olmak üzere hiçbir şekilde ayrımcılık olmayan..

Doğayla uyum içinde yaşayan, tarım ve hayvancılıkta kendine yeten, pozitif bir toplum.

NEREDE?

Eğitim, sosyal haklar, güven, ekonomi, gelir düzeyi bu mutluluğu etkileyen ÜLKE:

Bize göre Kuzeyde, İskandinav ülkelerinden Dünya sıralamasında Finlandiya, beş senedir ilkler de, zirvede..

Arkasından; Danimarka, İsviçre, Hollanda, Lüksemburg ve İsveç geliyor.

Türkiye bu sıralamada yerini 112. sırada alıyor.

NEDEN?

Çünkü;

Ekonomik yaramız büyüktü, şimdi depremle daha da büyüdü…

Sanki araftayız,  çıkamıyoruz..

Kim haklı, kim haksız!

Herkes kendine göre haklı görüntü sergiliyor.

Biz, küllerinden doğan bir ülkenin evlatlarıyız.

Bunu da başarabiliriz.

Üç günlük dediğiniz bu dünyada, hiç bir şeyi kenara bırakmayalım.

Tüm paydaşlarla, liyâkatlı yöneticilerle önce güven ve sonra ‘Mutluluk’ denen o sevimli nesneyi bulmak için, hep birlikte birleşelim.

Tüm bu vefasızlığı yenmek için,  öncelikle EĞİTİM ve Öğretim modelimizi güçlendirelim.

Süfli(sıfat) lügatte:

Aşağı, aşağılık, bayağı, adi, pis, kılıklı, kılıksız, hırpani anlamı olan bu kelime sosyal medyayı salladı.

Ankara Etlik Şehir Hastanesi’nin açılışında yurtdışına göç eden ve göç etmek isteyenleri ağır bir şekilde hedef alındı.

Söylenen  cümle tamda şöyle:

“Sırf daha iyi arabaya binmek, sırf daha iyi telefon alabilmek, sırf daha çok konsere gidebilmek gibi süfli heveslerle ellerin yani başka ülkelerin, başka toplumların kapısına varanlara acıyarak bakıyorum!”

Devamı ise;

“Bugün böyle bir hevesle yola çıkanların yarın merhamet ve şevkat ihtiyacı duyduklarında sığınacakları bir aile, bir sosyal bünye, bir devlet mekanizması bulamayınca yaşayacakları pişmanlığı tahmin edebiliyoruz.”

Az da değil,  20 yılı aşkın süredir hükümette bulunan, Cumhuriyet tarihinin en uzun süreli iktidarı olan AKP’li Türk büyüklerine soruyorum: Hangi sosyal bünye, hangi şefkatli devlet mekanizmasından söz ediyorsunuz beyler? O çocuklara, o gençlere ne verdiniz, hangi olanakları sağladınız da, “hayır, biz illa araba istiyoruz, konser istiyoruz” diye el kapılarına hücum ettiler?

Siz, onların burada, bu ülkede izlemek istedikleri konserleri, sanatçıları yasakladınız!..

Hangi “daha iyi araba almaktan” söz ediyorsunuz?

Otobüse, metroya binecek, karınlarını doyuracak parayı bile zar zor, borç harç, ailelerinin boğazından keserek gönderdikleriyle bulabiliyorlar! İkinci eli bile 300-400 bin lirayı bulan arabalar hayallerinde bile yer alamıyor beyler!

Gençlerin hayallerine ne oldu?

Çocuklar ve gençler bu ülkenin geleceği..

Bu ülkenin en büyük potansiyeli hatta hazinesi olarak gösterilen genç nüfus, bırakın hayal etmeyi, düşünmekten bile çekiniyor, korkuyor!..

Toplumu kutuplaştırmak, eşitsizlik, ayrımcılık, ötekileştirme en çok onları vuruyor, yaralıyor, örseliyor…

Çok ağır ekonomik sıkıntıyı onlar yaşamakta..

Tabii ki toplumun diğer kesimleri de;  sefalete düşen yığınlar, işçiler, asgari ücretliler, sağlıkçılar, esnaf, onlar da çilenin dik alasını çekiyor.

Toplumun neredeyse dörtte üçü koyu bir yoksulluğun pençesinde…

Ancak çocukların çok önemli bir özelliği var:

Ülkenin geleceği olan çocuklar beslenemiyor!..

Nerden biliyorsunuz diyebilirsiniz?

Adı “uzaktan eğitim” olan traji-komik sistemde, milyonlarca çocuk akıllı telefonu, bilgisayarı ya da interneti olmadığı için anayasanın emrettiği eğitim-öğretim eşitliğinden faydalanamadı .

Ne zaman?  -Kovitli günler de..

Okulda kantin işleten komşum anlatıyor:

“350 kişilik devlet okul kantininden sadece 50-60 öğrenci sadece su ve benzeri ucuz şeyleri alabiliyorlar.”

*Bu çocukların nasıl hayali olsun!..

* Bir araştırmaya göre: Gençlerin yüzde 76’si geçici olarak da olsa yurtdışında çalışmaya kesin olarak “Evet” yanıtı verirken, kalıcı olarak gitmek isteyenleri oranı yüzde 64 oldu!

Bu gençlere; Süfli Gençler demek, doğru mu?