Herkes PKK’lıların topluma kazandırılması amacıyla hazırlanan “Terörsüz Türkiye Çerçeve Yasa” sına yoğunlaşmış vaziyette.

Her kes bunu farklı yorumlamakta…

Ama TBMM’ sinde Demokrasi mücadelesinin devam etmesi içinde “ Evet” diyenler çoğunlukta olacaktır. Bir daha Anneler, babalar ağlamasın diye…

 “Başkalarının hile yaptığı bir oyunda, asla dürüst olmayın.” Diğer bir deyimle “Başkalarının hile yaptığı bir oyunda dürüst oynamak, erdem değil; safdilliktir.”

Machiavelli

Ancak geçen gün; çok ilginç bir gelişme yaşandı. Türkiye, Suudi Arabistan ve Pakistan Mekke’de bir savunma anlaşması imzaladı.

Anlaşma Türkiye’de arada kaynasa da dünyada ilgi çekti.

İran anlaşmayı üzerine alındı.

Üç ülkenin ayrı ayrı yaptığı açıklamalarda anlaşmadaki “kolektif savunma” maddesine dikkat çekildi. Suudiler “Üç ülkeden herhangi birine yönelik silahlı saldırının tümüne yönelik saldırı sayılmasını öngörmektedir” ifadesini kullanırken, Pakistan açıklamasında “Üç devletten herhangi birine yönelik silahlı saldırının hepsine yönelik bir saldırı sayılacağını hükme bağlamaktadır” denildi.

İletişim Başkanlığı açıklamasında ise anlaşmanın kolektif savunma ve caydırıcılığın yanında savunma sanayii iş birliği, ortak projeler, askerî eğitim, savunma teknolojisi/teknoloji paylaşımı, terörizmle mücadele gibi alanları kapsayacağı vurgulandı.

Anlaşmanın dünyada çok yankı uyandıran, heyecan yaratan maddesi doğal olarak, “kolektif savunma” kısmı oldu.

NATO Antlaşması’nın 5. maddesinde de yer alan “kolektif savunma”, taraflardan birinin saldırıya uğraması halinde bütün müttefiklere saldırıldığı varsayımıyla harekete geçilmesini öngörüyor.

Peki Mekke Anlaşması gereğince Pakistan, Suudi Arabistan veya Türkiye’den herhangi biri saldırıya uğrarsa, diğer iki ülke saldırıya uğrayan ülkeyle birlikte savaşa girecek mi?

Bu soruya Suudi Arabistan ve Pakistan resmî açıklamalarında doğrudan “evet” yanıtı verilmiş.

Dışişleri Bakanı Hakan Fidan da konuyla ilgili bir soruya şu yanıtı verdi:

“NATO Antlaşması’nın kolektif savunmaya ilişkin 5. maddesiyle teknik olarak aynı. Yazıya döktüğümüz ortak bir tehdidimiz yok. Biz artık birbirimizin güvenliği ile yakından ilgileneceğimizin garantisinde bulunuyoruz. Bize saldırmayan hiçbir ülke hedefimizde değil.” Dendi.

Gördüğünüz gibi Mekke Anlaşması “kolektif savunma” maddesi nedeniyle gelecekte Türkiye’yi, İran’la savaşa sokabilecek bir kapasitede değil mi?

O nedenle anlaşma TBMM’ye gelip alenileştiğinde her satırı üzerinde hassasiyetle durulması şart.

Muhalefet partilerine çok büyük görev düşüyor.

Bilimsel olarak; etki tepki, Newton’un Üçüncü Hareket Yasası olarak bilinen fizik kuralıdır. Bu kurala göre, bir cisim başka bir cisme kuvvet uyguladığında, ikinci cisim de birinciye büyüklüğü eşit ancak yönü zıt bir tepki kuvveti uygular.

Aynı anda ortaya çıkan aynı tür kuvvetlerdir.

Günlük hayattan örnekleri çoktur.

Üstelik bunu çoğu zaman fark etmeyiz…

TV kanallarında ve sosyal medyada sürekli gördüğümüz kişiler zamanla bize daha samimi gelmeye başlayabiliyor. Hatta ilk dinlediğimizde sevmediğimiz bir şarkıyı, birkaç gün sonra mırıldanırken bulabiliyoruz kendimizi.

Örneğin çocukluğunda sürekli bağırılan, aşağılanan ya da şiddet gören bir kişi, yetişkin olduğunda bilinçli olarak böyle bir ilişki istemese bile benzer özelliklere sahip bir eşe ilgi duyabiliyor.

Aynı şekilde, sevgisini sürekli eleştirerek gösteren bir ailede büyüyen biri, kendisini sürekli eleştiren insanları normal kabul edebiliyor.

Belki de bu yüzden hayatımızdaki bazı seçimler sandığımız kadar bilinçli olmayabilir. Bazen kararlarımızı belirleyen şey, tanıdık olana karşı geliştirdiğimiz fark edilmesi güç bir yakınlık ve güven duygusu olabilir.

İşte bu yüzden insan, gerçek anlamda gelişebilmek için bazen kendisine tanıdık gelen kalıpların dışına çıkmak zorundadır.

Günümüz siyasetinde ise; etki-tepki, iktidar, muhalefet, toplum ve diğer siyasi aktörler arasındaki karşılıklı hareket ve hamleler zinciridir.

Bir tarafın attığı adım (etki) diğer taraftan hemen bir karşı hamle veya tutum (tepki) doğurur. Siyasi ilişkiler bu sürekli döngü üzerinden yürür.

Siyasette Etki-Tepki Döngüsü

Hamle ve Karşılık: Bir partinin veya liderin yasa teklifi, açıklaması ya da protestosu etki yaratır. Rakip tarafın veya halkın buna cevap vermesi tepki oluşturur.

Stratejik Denge: Siyasi kararlar tek taraflı değildir. Her aktör, rakiplerinin veya seçmenin nasıl bir tepki vereceğini hesaplayarak adım atar.

Toplumsal Yansıma: Hükümetlerin ekonomik veya sosyal kararları (etki), halkta veya sivil toplumda memnuniyetsizlik ya da destek şeklinde (tepki) karşılık bulur.

Ekonomik problemleri ortadan kaldırabilmenin yegâne yolu siyasette yol alabilmektir ve siyasette yol alabilmek için de demokrasi, kuvvetler ayrılığı, şeffaflık, hesap verilebilirlik, hukukun üstünlüğü, çoğulculuk gibi temel ilkeleri kamuoyuna mal edebilmek gerekir.

Ancak bunları oturttuktan sonra iktisadi politikaları konuşacak bir noktaya gelebiliriz.

Yoksa; etki – tepki  sarmalı içinde sadece izlemekte kalırız…

Büyük şehirler de artık haftanın, günün her saati trafik çok yoğun.

Ehliyeti var mı yok mu belli olmayan, kask kullanmayan, tehlikeli manevralar yapan, trafik kurallarını hiçe sayan Motosiklet, üç tekerli motosiklet ve scooter sürücülerle karşılaşmak artık sıradan hale geldi.

Her gün; yanı başımızda veya sosyal medyada yeni bir kaza haberiyle karşılaşmak istemiyoruz.

Motosiklet, üç tekerli motosiklet ve scooter trafiği adeta kontrolden çıkmış durumda.

Hatta zaman zaman; Türkiye’deki büyük şehirlerde ve özellikle trafikte artan motosiklet ve scooter yoğunluğu, halk arasında ve sosyal medyada “Hindistan’a döndük.” veya “Hindistan’ı geçtik.”

Şeklinde mizahi bir abartıyla eleştirilmektedir.

Haklı olanlar da çoğunlukta.

►Artan araç fiyatları ve kurye taşımacılığındaki patlama da bu duruma yol açmaktadır.

• Yollarımız yeterli mi?
• Onlara ayrılan özel yollar var mı?
• Yüksek araba fiyatları, trafikte hızlı hareket etme isteği ve ekonomik ulaşım arayışı

Etkili mi oluyor?

Her gün artan sayı, trafik denetimlerinin ve güvenlik önlemlerinin önemini daha da artırıyor.

Motosiklet ve scooter güvenliği ile trafik denetimleri hakkındaki tartışmalar ve örnek durumlar için:

Özellikle araba park yeri yok.

Akaryakıt fiyatları,

Motosiklet gurubu en ucuz çözümlerden biri…

Ancak mesele motosiklet kullanmak değil, motosikleti nasıl kullandığımız!

Kask takmadan trafiğe çıkılmayacak.

Direksiyon hâkimiyeti olmayan, trafikte ne yapacağını bilmeyen sürücüler yola çıkmayacak.

Yolun ortasında, şeritleri hiçe sayarak araç kullanılmayacak.

İnsanların önüne kırılmayacak, yayaların ve diğer sürücülerin hayatı tehlikeye atılmayacak.

Parklarda, sokaklarda ve insanların yaşam alanlarında çevreyi rahatsız edecek şekilde motosiklet kullanılmaması…

Kısacası motosiklet sürücüsü, kuralları bilecek ve kurallara uyacak!

Elbette kurallara uyan, kaskını takan, trafik kurallarına riayet eden, hem kendi canını hem de

başkasının canını düşünen çok sayıda motosiklet sürücümüz var. Onlara söyleyecek hiçbir sözümüz yok. Aksine, duyarlı davranışları için teşekkür etmek gerekir.

Ancak diğer tarafta ciddi bir sorun da büyüyor. Her gün yeni bir kaza haberiyle karşılaşmak istemiyoruz.

Daha fazla can yanmadan, daha fazla aile gözyaşı dökmeden önlem alınmalı.

Onca arabanın üst üste olduğu yetmezmiş gibi, bir de kırmızı ışıkta geçen, tek yönün tersine giren, kaldırımı kullanan, iki aracın arasından son sürat geçen, sinyal vermeden şerit değiştiren, sağdan soldan fırlayan kuryeler var.

Bunlar sadece araçlara değil, yayalara da terör estiriyorlar.

Kaldırımda yürürken arkanızdan ya da yanınızdan ansızın bir motosiklet çıkıp üzerinize doğru gelebiliyor. Kafalarına göre hareket ediyorlar!

Tam anlamıyla magandalık!

Trafik, aslında toplumun aynasıdır!

Dostlukta abdal olunur, aptal değil.

Bu iki kelime benzer seslense de dostlukta ve hayatta zıt anlamlar taşır.

Aralarındaki fark bir harften öte, tamamen bir duruş ve idrak farkıdır.

Abdal Nedir?

(Dostlukta Olunması Gereken) Anlamı: Tasavvufta ve Anadolu irfanında dünya menfaatlerinden vazgeçen, olgunlaşan, hali ve kalbi değişen derviş ruhlu kişi.

Dostluktaki Yeri: Çıkar gözetmez, sevdiğini olduğu gibi beğenir. Anlar ve susar; dostunu dinler, gereksiz laf kalabalığı yapmaz. Haklı çıkmak için değil, kalbi kırmamak için bazen alttan alır. Dostunun hatasını, kusurunu olgunlukla bağışlar.

Aptal Nedir? (Dostlukta Kaçınılması Gereken)Anlamı:

Zekâsı veya idrak yeteneği zayıf, ahmak, duyarsız kimse.

Dostluktaki Yeri: İlişkilerinde bile kendi çıkarını ve nefsini gözetir. Her zaman haklı olmayı marifet sayar, dinlemeden sürekli konuşur. Anlamaz ama fikir beyan etmekten vazgeçmez. Karşısındakini değiştirmeye, kendi kalıbına sokmaya çalışır.

Özetle; gerçek bir dostluk saf bir enayilik (aptallık) istemez; aksine fedakârlık, anlayış, fedakâr bir gönül cömertliği yani abdal olabilmeyi gerektirir.

Aynı okulda okuduğumuz, aynı iş yerinde çalıştığımız, aynı masada kahve – çay içip ortak anılar biriktirdiğimiz birçok insan vardır. Ancak hayatımıza giren herkes aynı yerde durmaz.

Kimisi tanıdıktır, kimisi arkadaştır, kimisi gerçek dost, kimisi ise APTAL dosttur.

APTAL olanlar:

Çok uyanıktır. Tahsili yoktur. Her alanda fikir yürütür. Çok bilir, çok konuşur…

Zeka eksikliği, sağduyu yoksunluğu, öğrenme güçlüğü olduğu için sizinle alışveriş yaparken oyun oynar, sizi aşağılar.

ABDAL OLAN Dostluk:

Güven üzerine kurulan, karşılık beklemeyen, zamanın ve mesafenin eskitemediği bir bağdır. Sadakat ve emek ister.

Bazıları dostlukla arkadaşlığı karıştırır, herkese dostum der. Oysa herkes arkadaş olabilir ama herkes dost olamaz.

Dostluk bambaşka bir şeydir.

Her dost önce arkadaştır; ama her arkadaş dost değildir.

Gerçek dost, sizin düştüğünüzde elinizden tutan kadar, yükseldiğinizde bunu gönülden kutlayan, başarınızı gölgelemeye çalışmayan ve en mutlu günlerinizde de samimiyetle yanınızda olabilen kişidir.

Bence dostluğu sıradan arkadaşlıktan ayıran en önemli fark da budur.

Günümüzde; “Hak, hukuk, adalet” diyen APTAL görünümlü kişilere de çok dikkat etmek gerekir.

İnsanların neyi bileceğine, neyi konuşacağına ve neyi sorgulayacağına karar vermek, çoğu zaman ordulardan bile daha etkili bir güç sağlar.

Tarih defalarca gösterdi ki gerçek, gecikebilir ama sonsuza kadar susmaz, bir şekilde ortaya çıkar.

Osmanlının kuruluşunda çok bilge Şeyh Edebali’nin Osman Bey’e nasihatini herkesin okuması, unutmaması gerekir.

“Nereden geldiğini unutma ki, nereye gideceğini unutmayasın!” 

Ülkemizde, tarihinin en büyük ekonomik sıkıntısını yaşanırken…

Halkın büyük çoğunluğu yoksullukla boğuşurken, her sabah iç karartan gündemlere uyanmaya devam ediyoruz…

Butlanı diriltip, aportta bekleyen sayın Kılıçdaroğlu:

• Seçimleri kaybetmiş olması mı?
• Hırsı mı?
• Makam veya yetkiyle gerçeklikten kopması mı?
• Empati yeteneğini kaybetmesi mi?
• Bireylerin açıkça elde ettiklerini yok hükmünde görmesi mi?
• Aşırı kibir, gereksiz risk alma eğilimi ve eleştirilere tamamen kapalı olması mı? 
• Başkalarının fikirlerine, duygularına önem vermemesi mi?…

TV Kanallarında hepimiz günlerdir izliyoruz.

Bunlar; bize bir hastalığı hatırlatıyor.

Hubris Sendromu, en basit tanımıyla, güç zehirlenmesidir.

Kişinin makam, başarı veya güç elde ettikçe aşırı kibre kapılması, empati yeteneğini kaybetmesi, eleştirilere tamamen kapanması ve gerçeklikten kopması durumudur.

Aşırı ÖZGÜVEN davranışı; doğuştan gelmez, genellikle liderlik koltuğunda uzun süre kalınmasıyla sonradan kazanılan bir durumdur.

Aşırı özgüven, sağlıklı özgüvenden farklıdır.

Çoğu zaman öz farkındalık eksikliği, başarısızlıkla baş edememe ve dikkat dağınıklığı ile birlikte görülebilir.

Öncelikle bir toplum için güçlü bir ekonomi, büyük bir ordu ya da gelişmiş teknoloji çok önemlidir ama onu asıl ayakta tutan şey ortak değerleridir.

Değerler deyince: İnsanların doğru ile yanlışı, iyi ile kötüyü, hak ile haksızlığı nasıl değerlendirdiğini belirleyen görünmez kurallardır.

Dürüstlük,

Adalet,

Güven,

Saygı ve sevgi,

Yardımlaşma ve sorumluluk gibi kavramlar yalnızca güzel sözler değildir.

Günlük hayatın her alanında bunları kullanmak erdemliktir.

Geçen gün; Bursa Osmangazi merkez ilçesinde bir park açıldı. 

Bir park deyip geçmeyin. İnsanları bir arada tutan ortak bir vicdanın, ortak bir ahlak anlayışının, paylaşımın ve ortak bir sorumluluk duygusunu ortaya koyar.

Bu Dünyada; hayatımızda iz bırakanlar muhakkak vardır. Kişilere göre değişse de bazı değerler vardır ki; bu değerler çok donanımlı bir eğitimci, siyasetçi ve anne Prof. Dr. Lale Karabıyık…

Bursa Osmangazi Belediye Başkanı Erkan Aydın; geçtiğimiz yıl hayatını kaybeden akademisyen ve siyasetçi Prof. Dr. Lale Karabıyık’ın adını Doğanbey Mahallesi’nde hizmete açtığı çocuk parkında yaşatarak anlamlı bir vefa örneği sergiledi.

20 Temmuz 2025 tarihinde yumuşak doku sarkomu (yumuşak doku kanseri) sebebiyle Bursa’da tedavi gördüğü hastanede 59 yaşında hayatını kaybetmişti.

Merhum Prof. Dr. Lale Karabıyık’ın adını yaşatmak amacıyla hayata geçirilen parkta çocuk oyun alanları ile ailelerin vakit geçirebileceği sosyal donatılar var…

Bir toplumda; teknoloji değişebilir, yaşam tarzları değişebilir, alışkanlıklar değişebilir.

Hatta; Dünya değiştikçe toplumlar da değişebilir.

Artık eğitim ne ailede başlıyor ne de okulda devam ediyor!

İnsanlar, sadece kendi önceliklerini düşünüyor, başkalarını umursamıyor.

Ama sevgi saygı, adalet, dürüstlük, merhamet ve güven gibi temel değerler zayıfladığında bunun bedelini bütün toplum öder.

“Yaş yetmiş, iş bitmiş” deyimi, bir kişinin 70’li yaşlara ulaştığında fiziksel veya zihinsel olarak gücünü kaybettiğini, artık verimli bir şekilde çalışamayacağını ve hayattaki üretken dönemini geride bıraktığını ifade eder.

Genellikle ilerleyen yaşlardaki kapasite düşüşünü vurgulamak için kullanılır.

Özellikle kendine bakan, yaşama azmi olanlar; bu atasözünü silip geçiyor.

Ama 70 yaşına bastığında bir koltuğa oturmuş, yaşadığı hayata baktığında:

“Demek buraya kadar mı?

Son düzlük yaklaştı mı?” diyenler çoğunlukta…

Neler yaşamış olabilirler?

Yaşadıkları gerçek de  birer yanılsama mı?

Çocuklar mı? Onların kendi hayatı var.

Sağlık mı? Delik bir kovadan akan su gibi, sandığından hızlı tükeniyor.

Emeklilik mi? Haberlerde geçen rakamlar ve gürültülü vaatlerden ibaret.

Bizde yaşlılık acımaz.

En çok can yakan yerden vurur. O da  umut.

İnsanı ayakta tutan bazı sonuçlar:

Sizi yalnızlıktan kurtaran çocuklar mı? “Çocuklar büyüyünce yaşlılığım güzel geçecek. Yanımda olacaklar, destek olacaklar.” Kulağa hoş geliyor. Ama gerçek farklı.

Onlardan gelecek telefon mu? Belki özel günlerde veya Bayramdan Bayrama…

Sonrasında bir gün kısa bir mesaj gelir:

“Merhaba, her şey yolunda mı var mı bir yaramazlık”

Ekrana bakarsın… iyi olduklarına sevinirsin.

Ama içindeki boşluk geçmez. Çocuklar yalnızlığa karşı garanti değildir.

Sağlık sonsuz değildir.

Sağlık görünmez bir rezerv de değildir.

Para, Para, Sadece Para mı?

Malına, mülküne, parana güveniyorsan, kendi kuyunu kazıyorsun demektir.

Bu yüzden kendi kurallarını koymalısın:

Para, çocuklardan daha güvenilirdir. Geleceğini düşün. Çalış. Kenara koy. Kendin için biriktir.

Sağlık senin asli işindir. Hareket et. Yürü. Egzersiz yap. Hastalık zengin fakir ayırmaz.

Kendi kendinle mutlu olmayı öğren.

Yaşlılık zayıflık sebebi değildir.

Geçmişi bırak. Geleceğe bak! Alıntı

Şunu fark edersin:

Yetmişten sonra da hayat var.

Ve o da iyi bir hayat olabilir.

Milyonların sevgilisi olan futbol; liyakat, adalet ve saf rekabet yerine artık devasa bir tiyatro sahnesine dönüştü.

Sahada sadece futbolcular değil; hakemler, disiplin kurulları, yayıncılar ve organizasyonun dili bile görünmez iplerle hareket eden kuklalara dönüştü.

Reklam molaları ve tarihin en pahalı bilet fiyatlarının görüldüğü 2026 Dünya Kupası’nda, FIFA her fırsatı paraya çevirdi.

FIFA, finalin oynanacağı maçın çimlerini satarak 11,2 milyon dolar gelir hedefliyor. FIFA’nın turnuvadan elde edeceği toplam gelirin ise 11-13 milyar dolar seviyesine ulaşabileceğini öngörülüyor.

Trump,yine ortaya çıktı. FIFA Başkanı Gianni Infantino’yu arayıp ;

ABD’li futbolcunun kırmızı kartını telefon trafiğinin ardından erteleyerek “ahbap” hukukunun çürümüşlüğüyle gelecek hep aklımıza kalacak…

Çarkın dönmesi için adaletten önce çıkarların korunması tercih edildi.

Ekonomik çıkarlar, yine korundu.

2026 Dünya Kupası, dışarıdan bakıldığında kurumsal bir başarı hikâyesi gibi sunulan bu finansal ve diplomatik kayırmacılık, aslında içten içe tüm sistemi kemiren bir kanser gibi ilerliyor.

Çünkü; en kusursuz işleyen çarklar bile liyakat bittiğinde sıkışmaya mahkûmdur.

O çarkın dişlileri arasında ezilenler artık sadece adalet değil; futbolcuların sağlığı da oldu.

Sahadaki adaleti kapalı kapılar ardındaki çıkarlarla takas eden bu ahbap-çavuş zihniyeti, bir gün kendi kurduğu düzenin altında kalacaktır.

Maalesef;  kurgulanmış şampiyonluklar ve sipariş üzerine ertelenen cezalar, futbolun ruhuna uymadı.

Bir Dünya kupası da bizim hayallerimizi yolda bıraktı.

Gelelim sonuca:

FIFA, 19 Temmuz’daki finalde;

İspanya mı?  

Arjantin mi?

Arjantinli Messi tarih yazıp noktayı koyar diyenler çoğunlukta..

İspanya’nın şansı yok mu?

Günler, yıllar geçiyor…

Nüfusumuz azalıyor, ortalık toz duman, çarşı pazarda ki ateş unutturuluyor, marketler sözde ucuzluk yapıyor.

Gün geçtikçe beyindeki olanlar silinmek isteniyor.

Geçen gün; Milli Eğitim Bakanı Yusuf Tekin, hafta içinde Kurtuluş Savaşı ifadesini ders kitaplarından çıkardıklarını açıklamış, “Ne kurtuluşu? Kimden kurtuluyor” demiş, ortalık karışmıştı hatırlayalım.

Meğer bu kavramın sekizinci sınıf ders kitaplarından çıkarılmasının üzerinden tam bir yıl geçmiş…

Peki, neden Bakan Bey, bir yıl önce sessiz sedasız yapılan bu değişikliği şimdi reklam edip “savaş çıkarmaya” çalışıyor?

Sizce yanıtı çok basit değil mi?

Gündem değiştirmek, halkın dikkatini çarşıdan, pazardan uzaklaştırmak için…

Böyle yaratılan gürültü, bir-iki gün sürüp bitti ve beyinlerden silindi zannediliyor…

Hemen yeni bomba patlatılmış:

“Son Osmanlı padişahı Vahdettin, İngiliz gemisiyle ülkeden kaçtı” ifadesi kitaplardan silinmiş, yerine, “Sultan Vahdettin 17 Kasım’da Malta Adası’na gitmek üzere ülkeyi terk etti” sözleri konulmuş…

Hain, yeniden sultan yapılmış, İngiliz gemisi metinden çıkarılmış…

Yetmemiş, aynı kitaptan en önemli şairlerimizden Tevfik Fikret de kazınmış…

Hangi şiiriyle tanıyoruz Tevfik Fikret’i?

Han-ı Yağma!

Bir kıtasını hatırlayalım:

“Verir zavallı memleket, verir, ne varsa malını…

Vücudunu, hayatını, ümidini, hayalini…

Bütün ferağ-ı halini, olanca şevk-i balini…

Hemen yutun düşünmeyin haramını, helalini…

Yiyin efendiler yiyin, bu han-ı iştiha sizin…

Doyunca, tıksırınca, çatlayıncaya kadar yiyin!”

Diye devam eden şiiri vardı ya…

Sen misin yiyenleri, çalıp çırpanları eleştiren?

Tevfik Fikret olman da kurtarmaz seni…

Sana ne kimin ne yediğinden, içtiğinden…

Silerler elbette adını…

İz bırakmazlar eserinden!

Tarih affetmez!..

Silmek, süpürmek çok da basit değil.

Yüzde 99’u Müslüman olan bir ülkede yaşıyoruz.

Camilerde, hatibin çıktığı kürsü minber,

Konferansta konuşmacıların çıktığı kürsü platform,

Üniversitelerdeki kürsü akademiktir.

Bazen pozitif bilim kürsüleri, hısım-akrabaya kutsanan dini değerlerle sunuluyor.

Oysa bilimin kalbi ana bilim dalı başkanlıklarına yetkin profesör atanması gerekir.

Maalesef; Üniversitelerimiz küresel ölçeklerde dökülürken, 208 üniversiteden sadece yüzde 2.4’ü yani 6 üniversite ilk 500’e girdi. Üniversitelerin yüzde 97.6’sı ilk 500’de yok!

Çılgınca; Çağı yakalama iddiasındaki YÖK Başkanı, yapay zeka temelli 16 yeni bölüm açtıklarını önceki gün müjdeledi. Yeni açılan lisans bölümlerinden en çok dikkat çekenler; Tarih ve Yapay Zeka, Felsefe ve Yapay Zeka, İşletme ve Yapay Zeka iken, ön lisans bölümlerinden Yapay Zeka Destekli Web Tasarımı Kodlama, Yapay Zeka Destekli Tasarım, Hayvancılık Teknolojileri, İlaç Üretim Teknolojisi oldu.

Tarih ve Yapay Zeka Bölümü açıldığını duysa merhum Prof. Dr. İlber Ortaylı, “Cehaletin eyleme geçmiş hali…” sözüyle YÖK’e fırçayı basardı.

İstihdam oranı düşük bölümlerin kapatılacağını üç ay önce söyledi. Diş hekimliği, eczacılık, organ nakli, işletme, adalet gibi birçok bölüm kapatıldı.

Yeni açılan, ‘Felsefe ve Yapay Zeka’ bölümündeki gençlerdeki düşünce derinliği nasıl gelişecek. Dünyada akılcılığı savunan modern felsefenin kurucusu Descartes’a, “Sen 4 asır önce, ‘Düşünüyorum öyleyse varım’ desen de:

“Düşün düşün nereye kadar? Biz Türkler artık düşünmüyoruz. Bizim yerimize yapay zeka düşünsün” denilebilir mi?

İçi boşalan üniversiteleri, yapay zekayla yeni adaylara yutturacaklar. “Yeni bölümler…”

‘Tespih Tasarımı ve İmalatı’ bölümü de açıldı.

Mardin Artuklu Üniversitesi, “Türkiye’de ve dünyada bir ilk” diyerek sevinçle duyurdu. Dersleri kim verecek? Bilinmiyor. Kehribarı öğretip, Erzurum Oltu taşı tespihini akademiye taşımazsanız vallahi çok ayıp.

‘Ya sabır tespihi’ çekilmesi, bu bölüm müfredatına mutlaka eklensin. ‘Hayatı tespih yapmışım sallıyormuşum” şarkısı da mezuniyet marşı oldu mu?

Vur patlasın, çal oynasın…